Reklama

Piotr Drzewiecki

Sakra bp. Marka Marczaka

Powstań, Księże Biskupie Marku, i dawaj świadectwo o Światłości

2015-04-13 10:30

Abp Marek Jędraszewski

Drogi Księże Biskupie Nominacie Marku,

Twój - także nasz, bo Twój i mój - niebiański Patron, św. Marek Ewangelista, był nazywany przez Ojców Kościoła, począwszy od Papiasza i Ireneusza, „uczniem i tłumaczem Piotra” - discipulus et interpres Petri - ponieważ „na piśmie przekazał nam to, co głosił Piotr”. Dlatego też Markowa Ewangelia oddaje jak żadna inna sylwetkę Piotra, jego emocje i osobiste doświadczenia. Doszły one do głosu także w czytanym przed chwilą fragmencie Dobrej Nowiny. Nawet po latach, kiedy Piotr głosił w Rzymie swą katechezę, a Marek ją spisywał, w sercu Rybaka z Galilei musiało tkwić gorzkie i zawstydzające wspomnienie tego, że wraz z pozostałymi Apostołami nie uwierzył, iż Chrystus „prawdziwie zmartwychwstał”. I że to właśnie on, Piotr, zasłużył sobie na zarzut ze strony Ukochanego Mistrza o „brak wiary i upór” (por. Mk 16, 14). A były to przecież pierwsze słowa, które skierował do niego Chrystus po tym, jak owej nocy zdrady i zaparcia na dziedzińcu arcykapłana, gdy kogut zapiał po raz drugi, „Pan spojrzał na Piotra” (Łk 22, 61), a on „wybuchnął płaczem” (Mk 14, 72).

Zobacz zdjęcia: Sakra biskupia ks. Marka Marczaka

Słowa wyrzutu i upomnienia były tym bardziej zawstydzające, że Chrystusową zapowiedź o zmartwychwstaniu Piotr słyszał nie - jak większość Apostołów - trzy, ale aż cztery razy, bo również tuż po Przeistoczeniu na Górze Tabor. Po raz kolejny zatem przyszło Piotrowi boleśnie doświadczyć znikomości własnych zapewnień: „Choćby wszyscy zwątpili, ale nie ja!” (Mk 14, 29). Jak więc wielka musiała być radość Piotra, gdy Zmartwychwstały Pan powiedział do niego i do pozostałych Dziesięciu: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16, 15). Bo słowa te znaczyły: mimo wszystko ciągle mam do was zaufanie; mimo tego, żeście Mnie opuścili i uciekli (por. Mk 14, 50), i zostawili samego w Getsemani, wierzę, że spełnicie to, co jest wpisane w istotę Apostoła: być posłanym jako zwiastun Zwycięskiego Pana. Ostatnie zdanie Ewangelii św. Marka zawiera pełne radości i osobistej satysfakcji stwierdzenie, że tak się właśnie stało: bo „oni (...) poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły” (Mk 16, 20). Że tak istotnie było, świadczy również odważna i jednoznaczna odpowiedź Piotra i Jana dana tym, którzy jeszcze nie tak dawno sądzili Jezusa: Annaszowi, Kajfaszowi, Janowi, Aleksandrowi i innym przełożonym i starszym oraz saduceuszom, którzy „zakazali im w ogóle przemawiać i nauczać w imię Jezusa” (Dz 4, 18). Apostołowie stwierdzili wtedy, nie pozostawiając cienia wątpliwości, jak nadal będą postępować:
„Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga? Bo my nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli” (Dz 4, 19-20).

Drogi Księże Biskupie Nominacie Marku!

Reklama

Dnia 28 lutego tego roku żyjący i działający w swym Kościele Chrystus, w osobie Piotra naszych czasów, papieża Franciszka, powołał Cię do grona następców Apostołów. Odpowiedziałeś tak samo, jak publicznie wyrzekłeś przed laty w dniu swoich święceń kapłańskich 1 czerwca 1994 roku: Adsum - „Jestem!”. W tym jednym, krótkim Twoim słowie jakże nie usłyszeć echa słów proroka Izajasza: „Oto ja, poślij mnie!” (Iz 6, 8)? Jako potwierdzenie tego zdecydowania i jednoznaczności na swoje biskupie zawołanie wybrałeś, Drogi Księże Biskupie Marku, początkowe słowa Psalmu 27: Dominus lux mea -„Pan moim światłem”. Wiemy, że dalsze wersy tego Psalmu brzmią następująco: et salus mea - „i zbawieniem moim”. Z tego stwierdzenia, kim dla Psalmisty jest Pan, wynikają jego dwa czysto retoryczne pytania: quem timebo? - „kogóż [zatem] mam się lękać?, (...) quem formidabo? - „przed kim miałbym czuć trwogę?” (por. Ps 27, 1).

Na przekór oświeceniowej tradycji, według której człowiek powinien kierować się jedynie światłem własnego rozumu, a także na przekór współczesnej kulturze, która każe człowiekowi powodować się tylko własnymi emocjami, swym biskupim zawołaniem pragniesz, Drogi Księże Biskupie Marku, głosić wobec wszystkich, że jedynie Chrystus jest „światłością świata” i że tylko ten, kto idzie za Nim, „nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (por. J 8, 12). On jeden przecież „wie, co nosi w swoim wnętrzu człowiek” (por. Jan Paweł II, Homilia na inaugurację pontyfikatu 22 X 1978) i On jeden może ludzkie ciemności przemienić w życiodajną jasność! Niech się zatem nie trwoży Twoje serce, ani się nie lęka! (por. J 14, 1). Nie bój się nieść Chrystusa wszędzie i przyczyniać się do tego, aby właśnie Jemu otwierano granice współczesnych „systemów ekonomicznych i politycznych, szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju!” (por. tamże).

Drogi Biskupie Nominacie Marku!

Za chwilę, wobec zebranego tutaj Bożego Ludu wyznasz swą gotowość dochowania wiary i gorliwego wypełniania powierzonego Ci urzędu posługiwania, a następnie padniesz na twarz przed Bogiem. Gdy zakończy się śpiew Litanii do Wszystkich Świętych, diakon skieruje do Ciebie wezwanie: „Powstańmy”.

Niech właśnie wtedy towarzyszą Ci słowa proroka Izajasza: „Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło/ i chwała Pana rozbłyska nad tobą./ Bo oto ciemność okrywa ziemię/ i gęsty mrok spowija ludy,/ a ponad tobą jaśnieje Pan/ i Jego chwała jawi się nad tobą./ I pójdą narody do twojego światła” (Iz 60, 1-3 a).

Niech w świetle tych Izajaszowych słów dojdzie do Ciebie wołanie: „Powstań, biskupie Marku, bo przyszło Twe światło, Chrystus, Światłość świata, który pragnie uczynić Ciebie następcą Apostołów!”. Przyjmij zatem biskupią mitrę jako znak Twego zobowiązania, aby zawsze jaśniał w Tobie blask osobistej świętości.

Powstań, Biskupie Marku, weź w swe dłonie biskupi pastorał i jak prawdziwy i nieugięty pasterz: Idź! Idź do tych, którzy spełniają „wymagania prawdy” i których uczynki zostały dokonane w Bogu, i dlatego nie boją się zbliżać się do światła (por. J 3, 21). Idź może jeszcze bardziej do tych, którzy ciągle jeszcze znajdują się w „cienistej krainie śmierci”. Niech dzięki Twemu głoszeniu Ewangelii ujrzą światło wielkie, niech na skutek Twego świadectwa życia wzejdzie dla nich światło Chrystusa (por. Iz 8, 23; 9, 1; Mt 4, 14-16). Idź z miłością zwłaszcza do biednych i zagubionych, do tych, których nie chcą dostrzec możni tego świata, do tych, którzy tak często są określani pogardliwym mianem społecznego marginesu i patologią, a z którymi zechciał utożsamić się nasz pełen miłosierdzia Pan.

Wiedz, na koniec, że wszyscy zebrani w tej dostojnie Katedrze Łódzkiej, jak również liczni wierni naszej Archidiecezji modlą się dzisiaj o to, aby do końca Twego apostolskiego posługiwania Ludowi Bożemu sam Pan był Twoim światłem. Modlą się o Twoją wierność wobec Tego, który Cię wezwał i wybrał (por. Mt 22, 14). Modlą się o to, abyś zawsze był godny biskupiego pierścienia, znaku Twych szczególnych zaślubin z Kościołem, pierścienia, który wielu ludzi będzie chciało ze czcią ucałować, być może niekiedy ku Twojemu skrępowaniu i zawstydzeniu.

Powstań i idź, Drogi Księże Biskupie Marku! Bądź mężnym pasterzem Kościoła, który jest naszą Matką, który Cię zrodził do życia wiecznego i który oczekuje, abyś stał się jego chlubą!

Tagi:
abp Marek Jędraszewski bp Marek Marczak

Wybrane dla Ciebie

Reklama

Najpopularniejsze

Promocja Biblii Aramejskiej na KUL

Promocja Biblii Aramejskiej na KUL

Niedziela - telewizyjny przegląd tygodnika

Niedziela - telewizyjny przegląd tygodnika

Zaczyn miłości

Zaczyn miłości

Słuchanie do głębi...

Słuchanie do głębi...

"Dobry jest Pan dla ufnych..."

Przegląd prasy

Przegląd prasy

III Międzynarodowy Kongres „Europa Christi

III Międzynarodowy Kongres „Europa Christi"

Wrocławskie obchody Narodowego Święta Niepodległości

Wrocławskie obchody Narodowego Święta Niepodległości

Msza św. w intencji Ojczyzny

Msza św. w intencji Ojczyzny

Najnowsze

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem