homilia

Dramat odrzucenia

Abp Wacław Depo

2017-10-04 10:21

Polub nas na Facebooku!

Kolekta mszalna dzisiejszej niedzieli jest pewnym światłem dla zrozumienia czytań biblijnych. „Boże, Twoja hojność przewyższa zasługi i pragnienia modlących się do Ciebie; okaż nam swoje miłosierdzie”. Zarówno bowiem prorok Izajasz, autor Psalmu 80, jak i św. Mateusz głoszą przypowieść o odrzuconej miłości Boga.

„Piąty ewangelista”, którym Tradycja słusznie nazywa Izajasza, ukazuje starania Boga o piękno i owocność Jego winnicy. Wszystko, co Bóg czyni, wypływa z daru miłości. Oczekuje owoców: „prawa” i „sprawiedliwości” – a oto „niegodziwość”, „gwałt” i „cierpkie owoce”. Dlatego po nauce i ostrzeżeniu proroka możemy wyśpiewać naszą skruchę słowami Psalmu 80: „Powróć, Panie!/ Chroń to, co zasadziła Twoja prawica./ Odnów nas, Panie, Boże Zastępów.../ daj nam nowe życie,/ a będziemy zbawieni”.

Widzimy więc, że owocność winnicy nie przyjdzie bez naszego wysiłku i prawdziwej modlitwy serca.

W tym samym duchu poucza nas św. Paweł w Liście do umiłowanej wspólnoty Filipian: „W każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem”... Po modlitwie wzywa nas również do przemieniania w czyn chwalebny wszystkiego, co prawdziwe, sprawiedliwe, co czyste, co miłe Bogu, co zasługuje na uznanie.

W Ewangelii św. Mateusza Jezus podejmuje ten dramat odrzucenia proroków Pana i samego Syna Bożego. Lecz ostatecznie położy nacisk na nadzieję, że pomimo wrogości i odrzucenia samego Chrystusa Bóg był i pozostanie zwycięskim Panem historii ludzkiej. To odrzucenie Jezusa przez ludzi, jako „Żywego Kamienia, który stał się głowicą węgła”, powtarza się w historii ludzkości i sięga również naszych czasów.

Mocno zaznaczył tę prawdę Ojciec Święty Benedykt XVI 27 maja 2006 r. na czuwaniu z młodzieżą w Krakowie: „Nie trzeba wielkiej bystrości umysłu, by dostrzec wielorakie objawy odrzucenia Jezusa, również tam, gdzie Bóg dał nam wzrastać. Jezus niejednokrotnie jest ignorowany, jest wyśmiewany, jest ogłaszany królem przeszłości… jest spychany do lamusa spraw i osób, o których nie powinno się mówić na głos i w obecności innych. Jeśli w budowaniu domu waszego życia napotykacie tych, którzy pogardzają fundamentem, na którym budujecie, nie zniechęcajcie się! Wiara musi przejść przez próby. Wiara żywa musi ciągle wzrastać. Nasza wiara w Jezusa musi często się konfrontować z niewiarą innych, by pozostać naszą wiarą na zawsze”.

Niech te słowa następcy św. Piotra będą dla nas przesłaniem, że prawda o Chrystusie – Synu Bożym Odkupicielu, jest niezmienna, i niech On wyznacza kierunki naszego życia.

Niedziela Ogólnopolska 41/2017 , str. 33

Działy: Wiara