Rodzina, to podstawowa grupa społeczna złożona z małżonków i ich dzieci oraz najbliższych krewnych każdego z małżonków. Spełnia w życiu społeczeństwa wiele istotnych funkcji. Najważniejsze z nich to: prokreacja, tj. zapewnienie ciągłości biologicznej społeczeństwa, socjalizacja, tj. wprowadzenie młodego pokolenia w system wartości, norm i wzorów, a także nauczenia określonych umiejętności potrzebnych do życia w społeczeństwie, utrzymywanie ciągłości kulturowej społeczeństwa przez przekazywanie dziedzictwa kulturowego następnym pokoleniom, wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego, wreszcie organizowanie życia swoich członków, zapewnienie im właściwego wychowania, wykształcenia, bezpieczeństwa, pomocy wzajemnej i opieki w przypadku choroby, starości itp.
Rodzina jest naturalną społecznością, w której mężczyzna i kobieta są wezwani do daru z siebie w miłości i do przekazywania życia. Stałość i życie w związkach rodzinnych stanowią podstawę bezpieczeństwa i braterstwa w społeczeństwie. Rodzina jest wspólnotą, w której od dzieciństwa człowiek uczy się wartości moralnych, miłości bliźniego i ojczyzny. Rodzice pierwsi są odpowiedzialni za wychowanie swoich dzieci. Mają oni obowiązek zaradzać potrzebom materialnym i duchowym swoich dzieci. Dzieci są zobowiązane wobec swoich rodziców do szacunku, wdzięczności, właściwego posłuszeństwa i pomocy. Sprzyja to harmonii całego życia rodzinnego.
Mocna rodzina pod względem fizycznym, duchowym, moralnym i intelektualnym stanowi bogactwo danego narodu. Każda rodzina powinna być zabezpieczona przez odpowiednie prawa i odpowiednie warunki zabezpieczające odpowiednią pracę, naukę, wykształcenie młodego pokolenia oraz umożliwiające rozwój osobowy. „Władze cywilne powinny uważać za swój pierwszorzędny obowiązek »uznawanie prawdziwej natury« małżeństwa i rodziny, ochronę ich i popieranie, strzeżenie moralności publicznej i sprzyjanie dobrobytowi domowemu” (Katechizm Kościoła Katolickiego/ KKK/ 2210). Specjalną troską powinny być otoczone rodziny wielodzietne. Pismo Święte widzi w rodzinach wielodzietnych znak Bożego błogosławieństwa i wielkoduszności rodziców. Rodziny z osobami niepełnosprawnymi i słabo radzące sobie w życiu powinny być otoczone troską społeczeństwa, odpowiednich instytucji społecznych i państwowych (artykuł 2208 KKK). Obowiązki wspólnoty politycznej wobec rodziny wymienia artykuł 2211 KKK. Dlatego dostatecznie długie urlopu macierzyńskie, „becikowe”, dodatki rodzinne, nie są łaską rządzących. Te partie, które stoją w opozycji wobec elementarnych zasad prawnych o charakterze moralnym, należy uznać za aspołeczne i ignorujące dobro narodu. Ogólna atmosfera w kraju powinna sprzyjać rodzinie. Odpowiednie oddziaływanie przez media, radio i telewizję, kino i teatr, prasę, odczyty, powinno być nastawione na sprawy rodzinne. Bywa, że programy lansują tematykę sprzyjającą rozbiciu rodziny. A przecież państwo składające się ze słabych, rozbitych rodzin nie rokuje przyszłości i skazane jest prędzej, czy później na zagładę.
Wśród wielu rodzin w Polsce uwidaczniają się czynniki, które powodują kryzys rodziny, np. bezrobocie, alkoholizm, nikotynizm i inne uzależnienia. Kryzys rodziny powoduje również: brak rodzinnej wspólnoty, więzi uczuciowej i zainteresowania problemami dzieci, brak kontaktu rodziców ze szkołą, brak zainteresowania wolnym czasem dzieci, nieświadomość tego co czytają, co oglądają w telewizji i w komputerze, w jakim przebywają towarzystwie poza domem. Rodzice często nastawieni są na zdobywanie pieniędzy i zainteresowani są jedynie sobą (konsumpcyjny styl życia).
Socjologowie zgodnie podkreślają, że małżeństwo jest najlepszym środowiskiem dla rozwoju dziecka. Największym złem, niszczącym normalny rozwój rodziny, jest płynąca z Zachodu moda na związki najczęściej „na próbę”, oparte na relacjach przypadkowych. Związki te często się rozpadają, a jeśli z tego związku rodzi się dziecko, to nie ma zagwarantowanej opieki.
Poważnym problemem demograficznym jest ogromny spadek dzietności małżeństw. Najniższy wskaźnik dzietności w Europie jest w Polsce.
Kościół otacza rodzinę szczególną duszpasterską troską. Trudno tu wyliczyć wszystkie inicjatywy, ale należy przytoczyć choćby kilka bardzo ważnych: poradnictwo rodzinne i małżeńskie przy parafiach, kursy przedmałżeńskie, rekolekcje dla małżeństw, konferencje dla rodzin, opieka Caritasu, starania o życie nienarodzonych i ludzi starych i chorych, badania naukowe i przygotowanie kadr ds. rodziny w Instytucie Studiów nad Rodziną w Łomiankach pod Warszawą oraz w Wyższej Szkole Społecznej i Medialnej w Toruniu, katechezy w Radiu Maryja.