To jedna z najmłodszych i najmniejszych parafii w naszej diecezji. Od 2006 r. kieruje nią ks. proboszcz Stanisław Kasztelan.
- Przez wszystkie te lata parafianie przyzwyczaili się, że muszą sami dbać o swój filialny kościół. Ta dbałość o świątynię została do dziś, za co jestem wdzięczny im i Panu Bogu - mówi Ksiądz Proboszcz.
Ks. Stanisław Kasztelan pochodzi z parafii Bukowiec w województwie opolskim. Po ukończeniu seminarium był wikariuszem w Lubinie, następnie w Wambierzycach i Kudowie-Czermnej. Srebrna Góra jest jego pierwszym probostwem. - Nie miałem tak źle, bo pierwszy proboszcz srebrnogórskiej parafii ks. Dariusz Sakaluk, który był tu trzy lata, dobrze przygotował wspólnotę. Zostały zawiązane grupy, nawiązała się współpraca mieszkańców. Pozostało mi tylko kontynuować i rozwijać to, co zaczął mój poprzednik - opowiada ks. Stanisław.
Według oficjalnych danych, parafia liczy nieco ponad tysiąc wiernych.
- W praktyce jest ich o wiele mniej, szacuję, że jakieś 850 osób - wylicza ks. proboszcz Kasztelan. - Oczywiście, zameldowanych jest tu więcej osób, ale wiele z nich mieszka za granicą albo w większych miastach. Mamy tu np. wielu wrocławian, którzy meldują się w Srebrnej Górze, ale żyją dalej w stolicy Dolnego Śląska, przyjeżdżając tylko na kilka weekendów w roku. Trudno zaliczyć ich do parafian. Z drugiej strony w sezonie przyjeżdża do nas wielu turystów, co widać także w kościele.
Władze gminy Stoszowice, na terenie której leży Srebrna Góra, szacują, że w sezonie miasto odwiedza ok. 40 tysięcy gości. Przyciąga ich tu potężna Twierdza Srebrnogórska, strzegąca przejścia przez przełęcz do Kotliny Kłodzkiej, składająca się z sześciu fortów oraz szeregu leśnych umocnień i bastionów. To jeden z najciekawszych obiektów architektury militarnej w Polsce, znacznie większa od twierdzy kłodzkiej, wybudowana przez Fryderyka II po wojnie siedmioletniej. Jest to największa górska twierdza w Europie.
Przy kościele wznoszącym się dumnie w centralnym punkcie miasteczka działa wiele grup parafialnych.
- Możemy pochwalić się liczną jak na tak małą parafię Liturgiczną Służbą Ołtarza, która liczy 25 ministrantów - mów ks. Stanisław Kasztelan. - Niestety, w kolejnych latach będzie ich już mniej, ponieważ najbliższe trzy roczniki dzieci są bardzo nieliczne. Z tego powodu w tym roku nie będziemy organizować I Komunii św., bo przystąpiłoby do niej zaledwie troje dzieci. Zamiast tego w 2010 r. do sakramentu przystąpią dwa roczniki.
Przy srebrnogórskiej świątyni działa także grupa Żywego Różańca i grupa Miłosierdzia Bożego. Członkinie tej drugiej przed każdą Mszą św. odmawiają Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
- Prężnie działa także schola dziecięca. Jej zajęcia ze względu na to, że plebania to właściwie jeden pokój o powierzchni 30 m², odbywają się w szkole - opowiada Ksiądz Proboszcz. - Na szczęście współpraca pomiędzy szkołą a parafią układa się wyśmienicie i nie mamy najmniejszych problemów ze wspólnym organizowaniem spotkań czy imprez.
Dowodem na współpracę są choćby przedstawienia przygotowywane przez uczniów z okazji uroczystości państwowych. Ponieważ w szkole ogląda je garstka rodziców, ksiądz zaprasza ich do kościoła, gdzie po Mszy św. wystawiane jest przedstawienie. Tak było np. z okazji rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.
- A teraz będziemy mieli jasełka - zapowiada ks. Kasztelan. - 11 stycznia mieszkańcy Srebrnej Góry mogli obejrzeć przedstawienie przygotowane przez uczniów z klas I i II podstawówki, a 18 stycznia zapraszamy na przedstawienie bożonarodzeniowe przygotowane przez naszych przedszkolaków.
Parafianie chętnie włączają się również w prace grupy charytatywnej.
- Robią naprawdę bardzo dużo, angażując się w pomoc dla potrzebujących - podkreśla Ksiądz Proboszcz. - Rozprowadzając w parafii kartki świąteczne i kalendarze czy też poszukując sponsorów, zbierają fundusze na to, by każdego roku zaprosić wszystkie, naprawdę wszystkie dzieci ze Srebrnej Góry na mikołajki. Tam każdy z maluchów dostaje paczkę. Paczki żywnościowe trafiają też do najuboższych rodzin z parafii, a latem dzieci mogą wyjechać na wakacje. W takich wyjazdach opiekunami - zupełnie za darmo - są rodzice czy nauczyciele z naszej szkoły. Dzięki temu takie wspólnie spędzane wakacje integrują całą społeczność.
To zaangażowanie mieszkańców widać też w pracach Rady Parafialnej oraz w pomocy i ofiarności.
- W momencie, gdy powstawała parafia, srebrnogórska świątynia była w fatalnym stanie. Dach kościoła groził zawaleniem, groziło mu nawet zamknięcie - wspomina ks. Stanisław. - Ogromnym wysiłkiem parafian udało się wymienić całe pokrycie dachowe. Praca była ogromna, także ta fizyczna, ponieważ pod nasz kościół, położony na skarpie, praktycznie nie można niczym podjechać. Dlatego parafianie każdą dachówkę przenieśli w rękach na miejsce budowy.
Ów trud mieszkańców potrzebny był także przy kolejnych remontach świątyni, widać to również na placu budowy nowej plebanii, powstającej poniżej cmentarza w pobliżu kościoła. - Prace rozpoczęliśmy w lipcu 2007 r. - wspomina ks. Stanisław Kasztelan. - Dziś nowy budynek już stoi, może na Wielkanoc uda się do niego przeprowadzić. Dzięki temu zyskamy miejsce do spotkań grup parafialnych, którego teraz bardzo brakuje.
Proboszcz srebrnogórskiej parafii zaznacza, że jest pod wrażeniem parafian i ich ofiarności.
- Mogę za nich podziękować Bogu - mówi. - Nigdy, odkąd tu jestem, nie zawiodłem się na nich. Zawsze chętni do pomocy i wsparcia. A w zamian oczekują zapłaty w „walucie watykańskiej” - za „Bóg zapłać” - śmieje się Ksiądz Proboszcz.
Przed parafią w Srebrnej Górze jeszcze wiele pracy i wiele wyzwań. Dalszy remont świątyni, dokończenie budowy plebanii, dokończenie porządków na cmentarzu.
- Oj, czasem chciałoby się od razu to wszystko zrobić, bo wiem, jak wtedy byłoby tu pięknie - wzdycha ks. Stanisław Kasztelan. - Niestety, brak pieniędzy i ciągłe starania o dotacje sprawiają, że wszystko robimy powoli, krok po kroku. Wierzę jednak, że - z pomocą Bożą i parafian - uda nam się sprawić, by kościół piękniał z każdym dniem.