Odwiedzanie domów przez kolędników misyjnych staje się w Polsce tradycją. Zaproponowana i przygotowana w 1993 r. przez dyrekcję Papieskich Dzieł Misyjnych w Warszawie forma duszpasterstwa i pomocy dzieciom z krajów misyjnych, w niektórych diecezjach podejmowana jest z roku na rok w sposób coraz bardziej zorganizowany. Inspiracją do misyjnego wymiaru kolędowania był zwyczaj silnie zakorzeniony w Austrii i Niemczech, związany z uroczystością Trzech Króli. W Polsce Mali Kolędnicy Misyjni od początku wiążą tradycję kolędowania ze Świętami Bożego Narodzenia i okresem bezpośrednio po nich następującym. Również dobór postaci w zespole kolędniczym związany jest z naszą rodzimą tradycją. Zazwyczaj w grupie kolędników jest: anioł, Święta Rodzina, pasterz, król oraz osoby reprezentujące kraje misyjne.
Głównym celem kolędowania jest niesienie radości Bożego Narodzenia do rodzin parafii, przypominając, że Chrystus, Bóg i Człowiek każdemu z nas wyznacza sens życia, przypomina o jego wielkiej godności. Dzieci, kolędnicy misyjni - stają się ewangelizatorami, ale też przez swoje zaangażowanie ewangelizują samych siebie. Przygotowanie krótkiego programu (scenki), strojów kolędniczych, gwiazdy oraz ich szczodrobliwość w przekazywaniu całości ofiar (dzieci nie zatrzymują nic dla siebie) na rzecz dzieci z krajów misyjnych - wszystko to przyczynia się do wzrostu świadomości misyjnej dzieci i pragnienia otwarcia się na drugiego człowieka.
Radość chrześcijańska, jeśli jest prawdziwa, staje się darem dla drugich. O tym przypominają kolędnicy w odwiedzanych rodzinach. Stąd wymiar misyjny kolędy wyraża się w zbieranych ofiarach. Przez te ofiary włączamy się w konkretną pomoc wyznaczaną przez projekty, które podpowiada Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci. Ofiary zbierane przez kolędników misyjnych przeznaczone są zawsze dla dzieci. W tym roku projekty PDMD to pomoc dzieciom w Papui Nowej Gwinei. To dar na domy dla dzieci ulicy, pomoc medyczną, budowanie i wyposażenie szkół, stypendia dla dzieci, katechizację. Kolędnicy Misyjni zostawiają symboliczną pamiątkę, która jest formą podziękowania dzieci, objętych projektami misyjnymi a zarazem znakiem otwartego serca tych, którzy przyjęli do domu Małych Kolędników.
Inną formą stałej pomocy dzieciom jest adopcja dziecka, duchowa i materialna pomoc, zapewnienie utrzymania i opłacenia jego nauki w szkole. Nasza szkoła Podstawowa i Gimnazjum w Ulanowie włączyła się w taką pomoc adoptując 7-letniego Baze Abbo Mathieu Sherifa, chłopca z wielodzietnej rodziny w Kamerunie (Afryka). W każdym miesiącu dzieci z Ogniska Misyjnego umożliwiają innym uczniom włączenie się w pomoc. Składają pieniężne datki na rzecz kolegi z Afryki. W ten sposób uczą się ofiarności i odpowiedzialności za innych. Uczą się wrażliwości i miłości wyrażonej w czynie. Zaś w okresie Bożego Narodzenia włączają się dodatkowo i podejmują trud Kolędników Misyjnych.
Założone przez Paulinę Jaricot już od 160 lat Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci istnieje w 110 krajach, zaś w Polsce od 150 lat, dzieci wspierają swoich rówieśników z krajów misyjnych modlitwą i ofiarą.
Wielką radością jest fakt, że my - nasza parafia, szkoła, nauczyciele, rodzice, dzieci i młodzież - możemy włączyć się w to Wielkie Dzieło Misyjne Kościoła i dzielić się radością wiary otaczając troską najbardziej potrzebujących.