Reklama

Wielkopostna troska o życie

List pasterski na Wielki Post

W listach na Wielki Post nawiązuję zwykle do hasła programu duszpasterskiego. Tym hasłem są w tym roku słowa: „Otoczmy troską życie”. Realizacji opracowanego po raz pierwszy diecezjalnego programu duszpasterskiego poświęcone były rejonowe spotkania dla księży oraz spotkanie przedstawicieli rad parafialnych z całej diecezji.
Nasz Zbawiciel, Dobry Pasterz, mówił do uczniów: „Ja przyszedłem po to, aby (owce) miały życie i miały je w obfitości” (J 10, 10). U progu Wielkiego Postu pragnę Was zachęcić najpierw do szczególnej troski o życie duchowe, a następnie przypomnieć o czynach, które są wyrazem troski o życie doczesne, a wspomniane są w naszym programie duszpasterskim.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Drodzy Diecezjanie!

Reklama

1. Okres Wielkiego Postu czasem szczególnej troski o życie duchowe
W tegorocznym Orędziu na Wielki Post papież Benedykt XVI pisze: „Na początku Wielkiego Postu, który jest drogą intensywnego przygotowania duchowego, Liturgia zachęca nas do trzech praktyk pokutnych, bardzo bliskich biblijnej i chrześcijańskiej tradycji - modlitwy, jałmużny i postu, abyśmy jak najlepiej mogli przygotować się do obchodów Świąt Wielkanocy”. Zaznaczmy, że te praktyki pokutne są wyrazem troski o nasze życie duchowe. Papież podkreśla w swym orędziu wartość postu i pisze: „Pismo Święte i cała chrześcijańska tradycja uczą, że post pomaga unikać grzechu i tego wszystkiego, co do niego prowadzi. (...) Praktyka postu była bardzo rozpowszechniona we wspólnocie pierwszych chrześcijan (por. Dz 13, 3; 14, 22; 27, 21; 2 Kor 6, 5). Również Ojcowie Kościoła mówią o mocy postu, która chroni przed grzechem, tłumi pragnienia «starego Adama» i przeciera w sercach ludzi wierzących drogę ku Bogu. Post jest także częstą praktyką świętych wszystkich epok i przez nich zalecaną. Św. Piotr Chryzolog napisał: «Duszą modlitwy jest post, a życiem postu miłosierdzie. Kto się więc modli, niech pości, a kto pości, niech spełnia uczynki miłosierdzia, niech wysłucha proszącego, który chce być słyszany. W ten sposób otwiera dla siebie uszy Boga, który nigdy się nie zamyka na głos błagającego» (Kazanie 43: PL 52, 320.332)”.
Ojciec Święty przypomina, że przez post i modlitwę pozwalamy, by Chrystus przychodził i by zaspokajał największy głód, jakiego doświadczamy w naszym wnętrzu: głód i pragnienie Boga. Za Ojcem Świętym zachęcam, aby „w okresie Wielkiego Postu wierni częściej praktykowali post, indywidualnie i wspólnotowo, oddając się ponadto słuchaniu Słowa Bożego, modlitwie i uczynkom miłosierdzia. (...) Niech zatem Wielki Post posłuży każdej rodzinie i każdej chrześcijańskiej wspólnocie do oddalenia wszystkiego, co rozprasza ducha, i pogłębienia tego, co karmi duszę, otwierając ją na miłość Boga i bliźniego. Myślę szczególnie o intensywniejszej modlitwie, lectio divina, częstszym przystępowaniu do sakramentu pojednania oraz aktywnym uczestniczeniu w Eucharystii, a przede wszystkim w niedzielnej Mszy św”.
Zachęcam Was, Drodzy Diecezjanie, do udziału w rekolekcjach parafialnych oraz tradycyjnych nabożeństwach wielkopostnych. Gromadźcie się licznie na nabożeństwie Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żalach.

2. Czyny wielkopostne będące wyrazem troski o życie własne i bliźnich
Chrześcijanin ma się troszczyć nie tylko o własne życie duchowe, ale także o życie doczesne i wieczne swych sióstr i braci. Różne są formy tej naszej troski o życie.
W uroczystość Zwiastowania Pańskiego - 25 marca - obchodzić będziemy Dzień Świętości Życia. W tym dniu od lat okazujemy troskę o życie najbardziej bezbronnych, poczętych, ale jeszcze nienarodzonych dzieci. W intencji dziecka zagrożonego w łonie matki zabiciem możemy podjąć duchową adopcję, czyli modlitwę w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Modlitwa ta polega na codziennym odmawianiu przez dziewięć miesięcy jednej tajemnicy różańcowej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Zachęcam do podejmowania Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.
Dla wielu chorych ważnym lekarstwem i ratunkiem dla ich życia jest krew. Często, zwłaszcza w czasie wakacji, słyszymy i czytamy, że w szpitalach brakuje krwi dla ratowania życia ludzkiego. Okażmy naszą troskę o życie osób, które potrzebują krwi. Może nam też kiedyś potrzebna będzie czyjaś krew. Dołączmy do członków organizowanych Parafialnych Grup Honorowego Krwiodawstwa. Odpowiedzmy chętnie na apel duszpasterzy, by oddać krew. Okolice Lwówka Śląskiego nazwane zostały „Zagłębiem krwiodawstwa”. Oddaje się tam rocznie około tysiąca litrów krwi. Niech także w innych częściach diecezji wzrasta liczba honorowych dawców krwi.
Codziennie dochodzą do nas wiadomości o wypadkach drogowych. Wiele osób ginie w tych wypadkach. Często przyczyną wypadków są nietrzeźwi kierowcy. W trosce o życie własne i naszych bliźnich nigdy nie siadajmy za kierownicą samochodu czy motocykla po spożyciu alkoholu. Nie pozwólmy też osobom, które spożyły alkohol, zasiąść za kierownicą. Do kierowców kieruję apel: przestrzegajcie przepisy drogowe! Pamiętajcie również o „Dekalogu kulturalnego kierowcy”, który niedawno temu przedstawiony został w tygodniku „Gość Niedzielny”. Są tam m. in. takie zdania: „Na drodze będę szanował bliźniego swego. Będę ustępował miejsca pojazdom włączającym się do ruchu. Będę zatrzymywał się przed przejściami dla pieszych. Nie będę rozmawiał przez telefon komórkowy podczas jazdy. Nie będę wyrzucał żadnych przedmiotów przez okno samochodu. (...) Będę pamiętał, że życie moje, moich bliskich oraz innych użytkowników drogi może zależeć ode mnie”.
Pewna część chorych objęta jest opieką paliatywną w hospicjach stacjonarnych i domowych. Chodzi tu o opiekę nad ludźmi cierpiącymi terminalnie na choroby nowotworowe. Wyrazem troski o życie jest Ruch Hospicyjny zajmujący się tymi chorymi i ich rodzinami. Wyrażam wdzięczność tym, którzy ten ruch wspomagają, i zachęcam do włączania się wolontariuszy do tego ruchu. W ostatnim czasie w Ośrodku Edukacyjno-Opiekuńczym „Samarytanin” w Legnicy odbyło się szkolenie kilkudziesięciu wolontariuszy, którzy wspomagać będą hospicja domowe. Sługa Boży Jan Paweł II wielokrotnie dawał wyraz swojego poparcia, a nawet podziwu, dla bezinteresownej pomocy bliźniemu. 5 grudnia 2001 r., na zakończenie Międzynarodowego Roku Wolontariatu, Papież skierował do ochotników z całego świata słowa uznania. Mówił wówczas m.in.: „Cóż takiego skłania wolontariusza do poświęcenia swego życia dla innych? Przede wszystkim naturalny odruch serca, który przynagla każdego człowieka do pomocy drugiemu - swemu bliźniemu. Jest to bez mała «prawo istnienia». Wolontariusz, gdy bezinteresownie może dać innym coś z siebie, doświadcza radości, która przewyższa to, czego dokonał”.
Wyrazem troski o życie jest działalność charytatywna. Wymaga ona nie tylko otwartego serca i otwartych dłoni każdego wiernego, ale potrzebne są także formy zorganizowanej pomocy. Wraz z Caritas Diecezji Legnickiej apeluję o tworzenie parafialnych zespołów i szkolnych kół Caritas w naszej diecezji. Tych ostatnich mamy w porównaniu z innymi diecezjami za mało. Cieszę się z każdego nowo powstałego szkolnego koła Caritas.
Sługa Boży Jan Paweł II podkreślał, że młodzież jest nadzieją Kościoła. Do młodzieży mówił: „Musicie od siebie wiele wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”. Trzeba od siebie wiele wymagać, żeby zachować czystość serca. Zachęcam do tworzenia w duszpasterstwie młodzieży Ruchu Czystych Serc. Strona internetowa tego ruchu informuje, że powstał on „z inicjatywy dwumiesięcznika «Miłujcie się!» i jest odpowiedzią na nieczystość i półprawdy, jakie serwuje nam świat. Nie mówi o niczym nowym, przynagla jedynie do zawierzenia Chrystusowi własnej osoby. Pozwala zauważać zniewolenia, które pod przykrywką dobra czyhają na różnych zakrętach naszych dróg. Ślubujemy troskę o trwanie w stanie łaski uświęcającej, o czyste serce. Dla tego czystego serca podejmujemy się abstynencji od współżycia płciowego aż do czasu zawarcia związku małżeńskiego i walki o wolność od wszelkich nałogów”. Patronką tego ruchu jest bł. Karolina Kózkówna.
Wiele mówi się i pisze o sprawach ekologii, o ochronie środowiska naturalnego. Nasze życie i zdrowie w wielkiej mierze zależą od zdrowej ziemi, wody i powietrza. Wszyscy dbajmy o nasze środowisko naturalne. Nie zaśmiecajmy naszych gór, rzek i lasów. Dbajmy o piękno i czystość wokół naszych domów. Troskę o ochronę naszego środowiska naturalnego rozwija Ruch Ekologiczny św. Franciszka z Asyżu. Ruch ten winien znajdować coraz to nowych zwolenników.
W Wielkim Poście wszyscy zróbmy rachunek sumienia z naszej troski o życie duchowe oraz z troski o życie doczesne nas i naszych bliskich. Podejmijmy dobre wielkopostne postanowienia.
Duszpasterzy zachęcam, by wykorzystali materiały związane z programem duszpasterskim przekazane wszystkim parafiom.
Na wielkopostną troskę o życie duchowe i doczesne wszystkim Diecezjanom z serca błogosławię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Wasz Biskup

+ Stefan Cichy

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Podziel się:

Oceń:

2009-12-31 00:00

Wybrane dla Ciebie

Katechezy na Gorzkie żale: Aniołowie, żołnierze i inne postacie

2026-02-16 06:20

Karol Porwich/Niedziela

Kto z uwagą przygląda się Ikonie z San Damiano, ten zauważy, że w dwóch miejscach ikony pojawiają się zastępy aniołów. Jedna grupa towarzyszy scenie Wniebowstąpienia, bowiem nad głową Jezusa, w czerwonym kręgu, symbolizującym tutaj niebo, widzimy Go – tym razem wstępującego do nieba. W lewej ręce niczym berło trzyma On krzyż – znak zwycięstwa. Otoczony jest przez chór aniołów. Kilku z nich wyciąga swoje ręce w stronę Jezusa, niejako w powitalnym geście.

Więcej ...

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Więcej ...

Franciszkanin z Libanu: ludzie się boją, w kraju nie ma już bezpiecznych miejsc

2026-03-15 12:48

PAP/EPA/ATEF SAFADI

Cały Liban przestał być bezpiecznym miejscem. Ostrzeliwane są nie tylko tereny zajmowane przez bojówki Hezbollahu, ale wioski i miasta w całym kraju. „Wśród przesiedleńców panuje ogromny strach, bo nigdy nie wiadomo, co może się wydarzyć, sprawiając, że bezpieczne miejsce w jednej chwili stanie się śmiertelną pułapką” - mówi brat Tony Choukri. Franciszkanin z Kustodii Ziemi Świętej jest gwardianem klasztoru św. Józefa w Bejrucie.

Więcej ...

Reklama

Najpopularniejsze

Ekwador: dwóch księży zginęło, by ocalić ministrantów

Kościół

Ekwador: dwóch księży zginęło, by ocalić ministrantów

Rozważania na niedzielę: 22 dni był nieprzytomny. To, co...

Wiara

Rozważania na niedzielę: 22 dni był nieprzytomny. To, co...

Wiara

"Maryja. Matka Papieża". Pierwszy film, który odsłania...

Czas otworzyć oczy serca

Wiara

Czas otworzyć oczy serca

Warszawa: Budynek liceum w centrum miasta ostrzelany

Wiadomości

Warszawa: Budynek liceum w centrum miasta ostrzelany

Kard. Krajewski: Leon XIV zapytał mnie, czy nie pragnę...

Kościół

Kard. Krajewski: Leon XIV zapytał mnie, czy nie pragnę...

Archidiecezja łódzka ma nowego arcybiskupa!

Kościół

Archidiecezja łódzka ma nowego arcybiskupa!

40 pytań Jezusa: „Dlaczego nie rozumiecie mojej mowy?”

Wiara

40 pytań Jezusa: „Dlaczego nie rozumiecie mojej mowy?”

Modlitwa do Maryi, Królowej Pokoju

Wiara

Modlitwa do Maryi, Królowej Pokoju