Czterdziestodniowy okres Wielkiego Postu jest dla Caritas Archidiecezji Łódzkiej oraz dla Parafialnych Zespołów Caritas i Szkolnych Kół Caritas okresem szczególnie intensywnego działania. W tym wyjątkowym czasie Caritas nawiązując do wielowiekowej tradycji Kościoła, zachęca wiernych do spełniania uczynków miłosierdzia takich, jak jałmużna, post, modlitwa, a także do praktykowania cnoty umiarkowania i wstrzemięźliwości. Zaoszczędzone dzięki temu pieniądze można przeznaczyć na pomoc dla osób ubogich, cierpiących z powodu biedy i niedostatku, potrzebujących naszego wsparcia materialnego. Ograniczając swe potrzeby, a nawet rezygnując z nich, można wspomóc tych, którzy nie są w stanie zaspokoić elementarnych potrzeb.
Caritas Łódzka przygotowuje i rozprowadza skarbonki wielkopostne, które wraz z materiałami informacyjno-formacyjnymi przekazywane są do wszystkich parafii naszej archidiecezji. Pragnieniem organizatorów wspomnianej akcji jest, aby jałmużnę wielkopostną praktykowały całe rodziny - zarówno rodzice, jak i dzieci. Zaoszczędzone podczas Wielkiego Postu pieniądze przeznaczone zostaną dla osób (parafian) oczekujących pomocy. Wspomogą również parafialne dzieła charytatywne.
Akcjami organizowanymi z inicjatywy Caritas w czasie Wielkanocy są Chlebki Miłości i Baranki Wielkanocne, rozprowadzane w całej archidiecezji łódzkiej przez Parafie i Szkolne Koła Caritas. Od podzielenia się poświęconymi w Wielką Sobotę chlebkami chrześcijańskie rodziny rozpoczynają świąteczne śniadanie w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Cukrowe baranki są ozdobą wielkanocnego koszyczka. Ofiary pozyskane w ramach akcji przeznaczone są na działalność charytatywną. Tradycją stała się również zbiórka produktów na wielkanocne śniadanie dla bezdomnych, ubogich i samotnych. Każdy może przyszykować torbę z produktami żywnościowymi i złożyć ją w specjalnym koszu przygotowanym w bazylice archikatedralnej.
Dobre uczynki upodabniają tych, którzy je spełniają, do Chrystusa. Realizowane z pokorą dzieła miłosierdzia pozwalają odkryć, że poświęcenie dla innych, umiejętność dania czegoś z siebie przynosi prawdziwą radość i zadowolenie. Może w zgiełku codziennego życia zdarzyło się, iż przeszliśmy obojętnie obok bliźniego, który potrzebował podania pomocnej dłoni, gdyż nasza uwaga zajęta była sprawami przyziemnymi: karierą, sukcesem, gromadzeniem dóbr materialnych.