Maj i czerwiec to miesiące, w których dzieci przystępują do I Komunii św. Jest to wydarzenie ważne dla duszpasterstwa w parafii oraz poszczególnych wiernych, zwłaszcza dla rodzin dzieci pierwszokomunijnych. Ale w tym czasie cała parafia staje się niejako jedną rodziną pod względem eklezjologicznym. Uświadamiamy sobie bowiem, że oto nowa grupa wiernych otwiera się na łaski płynące od Jezusa Eucharystycznego, że wydarzenie to niejako pomnoży miłość Bożą.
Oczekując na Komunię św. dzieci, dorośli przeżywają głębiej tajemnicę Mszy św. i obecności Chrystusa wśród nas, a wspólnota dzieci pierwszokomunijnych poprzez naukę katechizmu poznaje zasady bycia katolikiem. Można więc powiedzieć, że parafia realizuje wtedy wszystkie wymiary Kościoła, zarówno te zewnętrzne, jak i te mistyczne.
Dlatego wszyscy czujemy w tym czasie wyjątkowy, świeży powiew Ducha Świętego, który naznacza wspólnotę lokalnego Kościoła swoją jednoczącą miłością.
Szczególnym jednak dniem jest uroczysty dzień I Komunii św., kiedy to sam Bóg niejako przechodzi przez naszą wspólnotę ze swoimi łaskami, które możemy przyjąć. W takim dniu pogłębia się także nasza świadomość Kościoła.
Chciałbym podkreślić, że do obowiązków rodziców w tym czasie należy przede wszystkim godne przygotowanie siebie i innych członków rodziny na ten święty Dzień Dziecka. W żadnym wypadku dziecko nie może być zostawione samo sobie, ono musi odczuwać ważny dla rodziny klimat modlitwy i Bożej obecności. Tego wydarzenia nie można zasłonić wyszukanym ubiorem, drogimi prezentami, wystawnym przyjęciem tzw. komunijnym.
Przeżywajmy dzień I Komunii św. naszych dzieci godnie. Nie lekceważmy istoty tego najpiękniejszego sakramentu. Ta uroczystość powinna mieć przede wszystkim charakter nadprzyrodzony.
Uroczystość pierwszokomunijna jest też dobrą okazją do uporządkowania przez rodziców trudnych spraw dotyczących sumienia, może przez dłuższy czas zaniedbywanych. Dzieci muszą widzieć nasze jasne, pogodne oblicza, które przekonają je, że po odejściu od kratek konfesjonału człowiek może z Bożą pomocą zaczynać żyć na nowo, wolny od ciężaru swoich przewinień, a Eucharystia stanowi umocnienie na drodze ku dobru.
Tak wiele mamy dziś w Polsce dzieci wychowywanych przez jednego z rodziców. To wielki ból Kościoła, problem rodziny, dramat dziecka. Starajmy się w tym dniu, by nasze dzieci nie były samotne i smutne, by na ich twarzach zagościła także ta rodzinna radość.
A na zakończenie całego pięknego pierwszkomunijnego tzw. białego tygodnia zawierzmy nasze dzieci najlepszej z matek - Jasnogórskiej Maryi Królowej Polski, do której mamy tak blisko, a czasem tak daleko.
Niech Pan Bóg błogosławi wszystkim, którzy troszczą się świętość dnia I Komunii św. swoich dzieci i wszystkim dzieciom po raz pierwszy przyjmującym Pana Jezusa.