Na wieczornej Mszy św. 31 maja zgromadziła się rzesza wiernych, od najmłodszych do najstarszych: małe „krakowianki”, dzieci pierwszokomunijne, Liturgiczna Służba Ołtarza, młodzi z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, dorośli i najstarsi parafianie. Wszyscy z radością witali swojego rodaka - Biskupa Artura. O tym, że Ksiądz Biskup w swojej rodzinnej parafii czuje się jak w domu, świadczył wyjątkowy klimat jubileuszowego spotkania: z serca rozdawane uśmiechy, przyjacielskie uściski dłoni, przywołanie wielu osób po imieniu, a nade wszystko szczodrze rozdawane błogosławieństwo. Biskup Jubilat przewodniczył Mszy św. koncelebrowanej przez ks. prał. Eugeniusza Kazimierczaka oraz proboszcza i dziekana ks. prał. Szlachtę. Gospodarz z wielką radością witał przybyłych do „bobowskiego Wieczernika”. „W uroczystość Zesłania Ducha Świętego gromadzimy się przy stole eucharystycznym w bobowskim Wieczerniku, we wspólnocie parafialnej, aby przeżyć podniosłą uroczystość. Przede wszystkim dziękujemy Panu Bogu za dary Ducha Świętego. Pamięcią wracamy do wydarzeń sprzed 5 lat; do czasu, gdy dowiedzieliśmy się, że Jan Paweł II wyznaczył ciebie, drogi Biskupie, do szczególnej posługi. W dniu wczorajszym minęła 5. rocznica przyjęcia sakry biskupiej; to pierwszy powód naszej radości. Drugi, to Dzień Dziecka. W przeddzień święta najmłodszych chcemy dziękować Bogu za dar życia i prosić o potrzebne łaski, aby młode pokolenie wzrastało w mądrości i łasce u Boga i ludzi. Trzecią okazją do wyjątkowego spotkania jest miniony Dzień Matki. Chcemy dziękować za dar macierzyństwa i za to, że nasze matki są pierwszymi kapłankami w domowym Kościele” - mówił ks. prał. Szymon Szlachta.
Duszpasterze z Bobów oraz licznie przybyli kapłani dekanatu urzędowskiego, wspólnie z wiernymi modlili się o potrzebne łaski, a szczególnie o „dary Ducha Świętego dla Biskupa Artura, który jest chlubą swojej parafii”. „Dziękuję ci, drogi Księże Biskupie, że jesteś wśród nas i dla nas” - mówił Ksiądz Dziekan. Najpiękniejsze życzenia z zapewnieniem o codziennej modlitwie składali Jubilatowi także przedstawiciele parafii: dzieci, młodzież i dorośli. Bp Artur Miziński ze wzruszeniem przyjmował wszelkie dowody pamięci, a wyrażając wielką radość ze spotkania w rodzinnej parafii, powtarzał: „Dziękuję, że mogę być pośród was i cieszyć się wspólnotą”. W homilii Ksiądz Biskup nawiązał do przeżywanej uroczystości Zesłania Ducha Świętego oraz hasła roku „Otoczmy troską życie”. Tym, wśród których wyrósł, dziękował za okazywane świadectwo wiary: troskę o Kościół, życie sakramentalne, przekazywanie wiary w rodzinach oraz za „obecność, która rodzi nadzieję i radość”. Błogosławiąc wszystkim, a szczególnie najmłodszych, życzył swojej parafialnej rodzinie, by „trwała w wierze i mocy Ducha Świętego”.

BP DR ARTUR MIZIŃSKI
urodził się 13 lutego 1965 r. w Opolu Lubelskim jako syn rolników Przemysława i Anny z miejscowości Wandalin. Ma dwie siostry, z których jedna jest siostrą zakonną w Zgromadzeniu Sióstr Rodziny Betańskiej, druga założyła rodzinę. Po ukończeniu szkół w Kluczkowicach i Kraśniku, rozpoczął formację w seminarium duchownym w Lublinie. Święcenia kapłańskie przyjął 23 marca 1989 r. Pracował jako wikariusz w parafii pw. św. Józefa w Tomaszowie Lubelskim (1989-91) oraz w parafii pw. św. Maksymiliana w Lublinie (1991-92). W czerwcu 1992 r. został skierowany na studia prawa kanonicznego w Papieskim Uniwersytecie Santa Croce w Rzymie. W czerwcu 1996 r. w Papieskim Uniwersytecie Laterańskim uzyskał stopień doktora; w 1999 r. ukończył naukę w Studium Rotalnym przy Trybunale Roty Rzymskiej i otrzymał tytuł adwokata Roty Rzymskiej. Po powrocie do Lublina sprawował urząd kanclerza Kurii Metropolitalnej (2000-2004). 1 października 1999 r. rozpoczął pracę dydaktyczno-naukową na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL w katedrze Kościelnego Prawa Procesowego. 3 maja 2004 r. został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji lubelskiej (tyt. Tarasa in Numidia). Święcenia biskupie przyjął w archikatedrze lubelskiej w uroczystość Zesłania Ducha Świętego 30 maja 2004 r. Jako motto swojej posługi biskupiej wybrał słowa „Zaufałem miłosierdziu Twemu” (Ps 13, 6)