Skierowane do nas słowo Boże domaga się odpowiedzi. Tak jest na kartach Biblii. Gdy Bóg mówi do człowieka, ten czuje się wezwany, aby dać odpowiedź: wiarą, słowem, czynem, wreszcie całym życiem. Podczas Eucharystii dokonuje się to w wielu miejscach. Najbardziej wyrazistymi są: wyznanie wiary oraz modlitwa powszechna nazywana też modlitwą wiernych.

Zanim ta odpowiedź padnie, przygotowuje nas do niej homilia. Nie należy homilii traktować jak teologicznego wykładu. Jest ona aktualizacją słowa Bożego, ukazaniem tajemnicy Chrystusa, o której mówią teksty biblijne i liturgiczne, nie tylko jako zamierzchłej historii, ale jako wydarzenia, które dokonuje się tu i teraz. Kazanie czy homilia podkreśla rzeczywistość i nieprzemijalność słowa Bożego oraz jego skuteczność w dziś sprawowanej liturgii. Przez homilię słowo Boże staje się zrozumiałym dla konkretnej wspólnoty wiernych zgromadzonych na sprawowanie Eucharystii. Uwzględnia ponadto ich sytuację egzystencjalną, ich potrzeby duchowe. Wnika w konkretne życie lokalnej wspólnoty Kościoła, w jej problemy, pytania, niepokoje. Ukazuje właściwe wymagania i rozwiązania życiowych problemów w świetle słowa Bożego. Prowadzi człowieka do spotkania z Chrystusem objawiającym zbawczy plan Ojca. Nawet słowa nieporadne i proste mogą nieść łaskę Bożą i służyć zbawieniu.

Wyznanie wiary, nazywane inaczej Składem Apostolskim lub Credo (z jęz. łacińskiego - wierzę), ma miejsce w liturgii niedziel i uroczystości. Credo prowadzi nas do początków naszej chrześcijańskiej drogi, gdyż wywodzi się z obrzędów chrztu św. Poszczególne sformułowania przywołują zgromadzonym na pamięć zbawcze czyny Boga dokonywane dla człowieka. Wyznanie wiary jest ponownym opowiedzeniem się za Bogiem, złożeniem świadectwa, odnowieniem świadomości naszej przynależności do Kościoła, który jest wspólnotą wierzących. Jest to nasze wolne i świadome oraz pełne zaufania "tak" wypowiedziane nie tylko dla prawd wiary, ale przede wszystkim dla Boga w Trójcy Świętej Jedynego jako Osoby. To akt osobowego spotkania z Bogiem, który jest w niebie. Chodzi też o umocnienie w wierze, szczególnie teraz, gdy zacznie się sprawowanie największego misterium wiary - Ofiary Chrystusa.

Warto zauważyć jeszcze jedną rolę wyznania wiary. Wypowiadane ze szczerością we wspólnocie weryfikuje życie chrześcijanina, zapobiega rozdziałowi miedzy głoszonymi słowami a życiem. Poniekąd cała Msza św. jest wyznaniem wiary.

Oprócz powszechnie znanego tekstu wyznania wiary, możemy natrafić na używany podczas obrzędów Chrztu świętego, gdzie na pytania przewodniczącego liturgii następuje wyrzeczenie się zła oraz wyznanie wiary słowem "wierzę" na trzy pytania zawierające syntetycznie sformułowane prawdy wiary. Takie też wyznanie wiary dokonuje się w Wigilię Paschalną podczas odnowienia obietnic chrztu św.

Modlitwa wiernych jest miejscem, gdzie w sposób szczególny może ujawnić się aktywność zgromadzonych na liturgii wiernych świeckich. Wydaje się, że znacznie korzystniejsze od czytanych przez kapłana wezwań, często nieaktualnych wobec dzisiejszej rzeczywistości i problemów współczesnego człowieka, byłoby sformułowanie próśb przez kilka wcześniej przygotowanych osób. Prośby tak przygotowane odzwierciedlałyby życie danej wspólnoty, aktualne jej problemy. Uczyłyby jednocześnie odpowiedzialności za nią, wyrażaną chociażby przez modlitwę wstawienniczą.

Modlitwa wiernych nadaje Mszy św. koloryt życia. Zakorzenia ją w realnych sprawach i trudnościach, jakie przeżywają ludzie. Nie zawsze możemy zaradzić wprost potrzebom ludzkim. One często przekraczają nasze możliwości, dlatego wołamy do Boga o pomoc. Czynimy to w modlitwie powszechnej, przynosząc trudne ludzkie sprawy Panu Bogu. W modlitwie wiernych następuje spotkanie Słowa Bożego z odpowiedzią człowieka. Modlimy się bowiem w intencjach, w których będzie składana Ofiara eucharystyczna.

Przepisy liturgiczne zalecają zachować następującą kolejność intencji: w potrzebach Kościoła, za władzę państwową i o zbawienie świata, za znajdujących się w różnych trudnościach, za zamarłych, za uczestniczących w tej liturgii. Wezwań w modlitwie wiernych winno być kilka - nie można jej zamieniać w spotkanie modlitewne z niekończącą się litanią próśb.

Warto zauważyć, że modlitwa wiernych stanowi jeden ze sposobów wypełniania powszechnego kapłaństwa wiernych. Jest także wyrazem wiary Kościoła w obcowanie świętych, w więź z Kościołem zbawionych.