Niedziela 17 listopada br. była dla Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego, powszechnie znanych jako Siostry Pallotynki, dniem szczególnego świętowania. 25 lat temu, 16 listopada 1977 r., trzy pierwsze siostry tego zgromadzenia: s. Amandyna Gostomska, s. Janina Piaszczyk i s. Jadwiga Kaczykowska przybyły do Gniezna, aby odpowiadając na zaproszenie bp. Jana Czerniaka, podjąć prowadzenie gospodarstwa domowego w rezydencji Księdza Biskupa. Fakt ten stał się początkiem obecności Sióstr Pallotynek w Gnieźnie, a także początkiem nowej placówki Zgromadzenia w tej diecezji. Siostry przyjechały tu z Suchar, gdzie znajdował się dom formacji nowicjackiej.
Gniezno przyjęło je bardzo życzliwie. Pracy ich towarzyszyła wielka wdzięczność Księdza Biskupa i jego żywe zainteresowanie sprawami tej małej wspólnoty oraz sprawami całego Zgromadzenia.
Na początku lat dziewięćdziesiątych Zarząd Prowincjonalny Sióstr Pallotynek stanął przed trudnym do rozwiązania problemem. Zaszła potrzeba opuszczenia dotychczas dzierżawionego domu nowicjatu w Sucharach. Należało jak najszybciej znaleźć nowy budynek, który by odpowiadał temu celowi, lub rozpocząć budowę takiego domu. Jeśli postarać się o nowy dom, to gdzie i od kogo? Jeśli budować, to znowu gdzie i jakimi środkami? Te pytania niepokoiły serca sióstr odpowiedzialnych.
Bp Jan Czerniak, będąc zaznajomiony z powyższym dylematem, wziął go bardzo do serca. W żaden sposób nie chciał się zgodzić na to, aby nowicjat Zgromadzenia miał opuścić diecezję gnieźnieńską i na zawsze osiedlić się gdzie indziej. Zatroskany, podzielił się owym kłopotem z ordynariuszem diecezji - kard. Józefem Glempem. Ksiądz Prymas, wychodząc naprzeciw potrzebom Sióstr, ofiarował im działkę budowlaną w Gnieźnie przy ul. Hożej 31, z przeznaczeniem na budowę domu nowicjatu. Bp Czerniak na ile mógł, na tyle pomagał w załatwieniu potrzebnych na budowę pozwoleń.
Prace rozpoczęto latem 1988 r. Z ramienia Zgromadzenia kierowały nimi: s. Joanicja Kochańska i s. Hozjana Gibas. Siostry te, na początku wypełniania swego zadania, znalazły schronienie pod gościnnym dachem bp. Czerniaka. Z dnia na dzień, z miesiąca na miesiąc, budowa powoli rosła. Przybywało też w Gnieźnie sióstr pallotynek. W 1989 r. dwie nowe siostry podjęły pracę w Muzeum Archidiecezjalnym i osiedliły się przy ul. Kolegiaty. Później, kolejne, zamieszkały w parafii pw. św. Wawrzyńca, aby stamtąd dochodzić do pracy w Muzeum i na katechezy.
Czasem przełomowym dla gnieźnieńskiej wspólnoty sióstr był rok 1990. Wówczas siostra Joanicja i siostra Hozjana jako pierwsze zamieszkały przy ul. Hożej w wybudowanym i przystosowanym do tego celu baraku. Wkrótce dołączyły do nich inne. Sukcesywnie, w miarę wykańczania poszczególnych pomieszczeń nowego domu, siostry wprowadzały się do budynku, w którym cały czas trwała budowa.
1 września 1995 r. abp Henryk Muszyński dokonał erekcji Domu Zakonnego Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego w Gnieźnie. Podobnym pismem z dnia 17 maja 1997 r. została erygowana kaplica tego domu, której nadano tytuł Jezusa Mistrza Apostołów. 1 sierpnia 1999 r., za zgodą Księdza Arcybiskupa, powrócił na ziemię gnieźnieńską nowicjat Sióstr Pallotynek, który czasowo był przeniesiony do Gdańska. Ostatnia data z szeregu ważnych wydarzeń tego domu to 25 marca 2001 r. Wtedy to, w sposób bardzo uroczysty, abp Henryk Muszyński dokonał poświęcenia kaplicy i znajdujących się w niej stacji drogi krzyżowej. Odtąd dom Sióstr Pallotynek i kaplica stały się miejscem często odwiedzanym przez grupy modlitewne i indywidualnych pielgrzymów, którzy tutaj w atmosferze ciszy i skupienia powierzają Bogu swoje sprawy.
Dzisiaj zarówno dom, jak i Wspólnota Sióstr są przedmiotem zatroskania bp. Bogdana Wojtusia. Siostry codziennie doświadczają ogromnej życzliwości Księdza Biskupa, korzystają z jego dobrych rad i chętnej pomocy.
Wdzięczne serca Sióstr Pallotynek z trudem mogą pomieścić ogrom dobra, które stało się ich udziałem w ciągu tego minionego 25-lecia. Tylko Bóg zna imiona i nazwiska wszystkich ludzi, którzy się do tego przyczynili. Dlatego w czasie uroczystej Eucharystii17 listopada br. w katedrze gnieźnieńskiej, której przewodniczył bp Bogdan Wojtuś i liczni zaprzyjaźnieni z siostrami kapłani, siostry modliły się za swoich dobroczyńców i wszystkich ludzi, których Bóg postawił na "gnieźnieńskich drogach" ich życia.