Problem grypy A/H1/N1 w mediach przybiera na sile. Ile w tych wiadomościach sezonowej sensacji - tego przeciętny człowiek nie jest w stanie stwierdzić. Jednak skoro formalnie ów wirus został zakwalifikowany jako pandemiczny, może warto by było zapytać, jak możemy chronić się przed tą chorobą, a także w jaki sposób możemy się do niej przygotować... duchowo?
Chociaż lekarze uspokajają, że nowa odmiana grypy ma łagodny przebieg i tylko u części pacjentów, którzy cierpią na jeszcze inne dolegliwości, powoduje dramatyczne w skutkach komplikacje, informacje o kolejnych zgonach rzucają cień strachu na nieodporne na ten szczep choroby społeczeństwo. Czerwone paski na ekranie telewizora czy w rogach komputerowych monitorów podsycają strach, w aptekach topnieją zapasy leków, maseczek, sytuacja zdaje się utrzymywać na granicy kontroli medycznej i sanitarnej. Ten obraz przywołuje na myśl „Dżumę” Alberta Camusa i nasuwa pytanie, jakie będą losy tej współczesnej „zarazy” w dzisiejszym, cywilizowanym świecie. Tak naprawdę to chyba tego nie wie nikt...

Suplikacje

Nasze babcie, przodkowie z pokorą zanosili do Boga błagalne pieśni - tzw. suplikacje: „Święty Boże, Święty mocny, Święty a nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami... Od powietrza, głodu, ognia i wojny wybaw nas, Panie! Od nagłej i niespodzianej śmierci zachowaj nas, Panie! My grzeszni - Ciebie Boga prosimy - wysłuchaj nas, Panie!”. Dzisiaj, gdy stajemy w obliczu medialnie podsycanej niepewności jutra, czy nadal powinniśmy traktować te modlitwy jedynie jako pieśni śpiewane przez babcie?

Pokorne błagania

Suplikacje oznaczają pokorne błagania zanoszone do Boga najczęściej przez lud Boży pod przewodnictwem kapłana. To prośby o zachowanie od niebezpieczeństw duszy i ciała, od klęsk żywiołowych, wojen czy epidemii. Wiele elementów suplikacji zawierają psalmy.
Dziś, kiedy przyzwyczailiśmy się do wygodnego życia na wysokim poziomie cywilizacyjnym, z trudem przychodzi nam wyobrazić sobie epidemie na wzór tych z początku XX wieku. Może dlatego niepokojące wieści docierające do nas z mediów napawają wielu prawdziwym przerażeniem.

Od powietrza...

To prośba do Boga o zachowanie od zarazy. Kiedy w dawnych wiekach nie znano jeszcze dróg rozprzestrzeniania sie chorób zakaźnych, winą za epidemie obarczano tzw. morowe powietrze. Dziś wiemy o zarażaniu się drogą kropelkową, znamy szczepienia, unikamy miejsc, w których możemy coś „złapać”. Czy jednak, chociażby w obecnej sytuacji epidemii grypy, możemy mieć pewność, że nic nam nie będzie? Czy mamy pewność, że szczepiąc się, unikniemy zarażenia lub nie poniesiemy szkody na zdrowiu z powodu np. skutków ubocznych szczepionki?

Uklęknąć nad pieśnią

Nie chodzi mi tu, bynajmniej, o jakieś straszenie. Chodzi o ukierunkowanie spojrzenia ze strachu przed grypą na wiarę naszych babć i dziadków, którzy żyli w o wiele trudniejszych cywilizacyjnie czasach. Wielu z nich doświadczyło koszmaru wojny. Wielu cierpiało głód. A czym dziś, w czasach wszechobecnego konsumpcjonizmu, jest głód?
W suplikacjach - pięknych pieśniach naszych przodków - kryje się wielka życiowa mądrość i pokora człowieka, który zdaje sobie sprawę z tego, kim jest przed Bogiem. Który wie, że to Bóg, a nie człowiek ani jakiś medykament stanowią o ludzkim życiu i jego wartości. Z własnego doświadczenia wiem, że nieraz łatwiej jest śpiewać oazowe piosenki w stylu „Chrześcijanin tańczy”, czy „Boża radosć jak rzeka”, a trudniej pochylić się nad starymi pieśniami pokutno-błagalnymi.
Dawniej, gdy nie było leków, komunikacji, mediów, człowiek w pierwszej kolejności kierował swe myśli ku Bogu. Zawierzał Mu swoje życie, głęboko wierzył w Jego obecność i opiekę. Dziś chyba łatwiej ludziom uwierzyć reklamie ogólnodostępnych specyfików na grypę i zapewnieniom ministra zdrowia. Modlitwa odeszła do lamusa, a uzdrowienie ciała zagłuszyło potrzeby duszy.

Trwoga

Może jednak dobrze by było, gdyby ten czas swoistej trwogi przed nową odmianą grypy, oprócz niezbędnych zachowań sanitarnych i medycznych, przywrócił nam właściwą postawę modlitwy. Być może nie przez przypadek na tę sytuację epidemiologiczną nakłada się... Adwent. Bóg działa poprzez ludzi - bliskich z rodziny, ale i lekarzy, czy farmaceutów. Jednak przede wszystkim dba o zdrowie naszych dusz. To w nich zaczyna się prawdziwe zdrowie całego człowieka. Kto o tym pamięta, nie milczy podczas śpiewania suplikacji, tylko z pokorą prosi Boga o opiekę.