Listopad to dla wrocławskich uczelni wyższych wyjątkowy czas. Choć rok akademicki dopiero co się rozpoczął, a do sesji daleko, rozpoczyna się świętowanie. Święto Nauki Wrocławskiej to przede wszystkim wyraz pamięci: o pierwszych wykładach w języku polskim, wygłoszonych na Politechnice Wrocławskiej i Uniwersytecie Wrocławskim w 1945 r. oraz o wszystkich tych, którzy w szczególny sposób przyczynili się do rozszerzenia granic ludzkiego umysłu.
Kard. Zenon Grocholewski, tegoroczny gość Święta Nauki, został uhonorowany Złotym Laurem Papieskiego Wydziału Teologicznego. Przed przyjazdem Prefekta Kongregacji media dolnośląskie opisywały najistotniejsze fakty z życiorysu Kardynała - wybitnego znawcy prawa kanonicznego, łaciny i innych języków, Watykańskiego Ministra Edukacji... Tymczasem Kardynał skupił na sobie uwagę zebranych przede wszystkim swoją otwartością, życzliwością i mądrością. W homilii wezwał do zatrzymania Słowa Bożego na ziemi, bowiem to Ono rodzi nową mentalność, nowy styl życia człowieka. Uprzedzając pytanie, sam odpowiedział jak to uczynić - drogą modlitwy.
Późniejszy wykład pt. „Życie duchowe w centrum formacji kapłańskiej” skierowany był przede wszystkim do kleryków oraz osób kierujących ich formacją. Padły w nim m. in. słowa dotyczące funkcji kapłana we współczesnym świecie - często niesprzyjającym modlitwie i skupieniu. Kard. Grocholewski nie pozostawił tu żadnych wątpliwości: to w seminarium młody człowiek powinien rozkochać się w obcowaniu z Chrystusem, by potem móc owocnie Go głosić. To w czasie studiów ma rozpoznać w Eucharystii najważniejszy moment całego dnia i na nowo odkryć piękno sakramentu pokuty. W przeciwnym razie formacja ustąpi miejsca swemu największemu zagrożeniu - miernocie, która, zdaniem Prefekta Kongregacji, najbardziej niszczy Kościół.
Temat formacji kapłańskiej wydaje się szczególnie potrzebny i ważny w przeżywanym przez nas Roku Kapłańskim. Alumnom ukazuje konkretny kierunek formacji; moderatorom - przypomina najważniejsze cele kapłaństwa; samym kapłanom - wskazuje priorytetowe zadania posługi Słowu Bożemu; wszystkim wiernym zaś ukazuje potrzebę modlitwy w intencji kapłanów i ich owocnego wzrastania w duchowości.
Kard. Grocholewski wielokrotnie powracał w swoim wykładzie do istotnych dokumentów, np. „Pastores dabo vobis”, „Novo millenio ineunte”. W oparciu o ich treść połączoną z zawsze aktualnymi wezwaniami Pisma Świętego życzył, by klerycy byli prawdziwie „ewangelicznym zaczynem, solą ziemi i światłem świata”. Wśród władz i wykładowców Papieskiego Wydziału Teologicznego podkreślił też ważną prawdę na temat teologii, która zawsze ma być duchowością, duchowość zaś - teologią.