Piątek, 25 października

• Ef 4, 1-6 • Ps 24 (23) • Łk 12, 54-59

Jezus mówił do tłumów: «Gdy ujrzycie chmurę podnoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie: „Deszcz idzie”. I tak bywa. A gdy wiatr wieje z południa, powiadacie: „Będzie upał”. I bywa. Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie? I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne? Gdy idziesz do urzędu ze swym przeciwnikiem, staraj się w drodze dojść z nim do zgody, by cię nie pociągnął do sędziego; a sędzia przekazałby cię dozorcy, dozorca zaś wtrąciłby cię do więzienia. Powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, póki nie oddasz ostatniego pieniążka».

Należy pamiętać o takim bardzo istotnym fakcie – że nasze życie mija. Wszystko szybko przeminie: czy jest nam dobrze, czy źle. Jedynie moja dusza jest wieczna. Nie jest łatwo rozpoznawać znaki czasu: te ogólnie dla świata, ale także te osobiste, tylko dla mnie. Ale za pomocą łaski Bożej można odkryć wiele. Jezus wzywa nas do czujności w życiu duchowym. Nie możemy pozostać na zawsze tylko w tradycji życia chrześcijańskiego, lecz powinniśmy się coraz głębiej oddawać Bogu i z Nim przeżyć swoje życie. Kiedy w drugiej części dzisiejszej Ewangelii Pan mówi o ugodzie z przeciwnikiem, to tak jakby przypominał nam, że nie mamy zbyt wiele czasu. Musimy podjąć wysiłek, póki jeszcze mamy na to czas, aby skorygować błędne posunięcia w swoim życiu, abyśmy nie skończyli w wiecznej karze: czy to w czyśćcu albo, co gorsza, w piekle. Niebo jest możliwe, a Bóg chce nam pomóc w drodze do odwiecznego celu. Jeśli przeżywam każdą sekundę swojego życia z Bogiem, nie mam się czego obawiać.

D.L.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".