Modraszki pukają
po codzienny wikt,
a ty śpisz.

Ich piórkom zagraża
wielkomiejski blichtr,
a ty śpisz.

Przemija poranek,
nie ma nic na bis,
a ty śpisz.

I odchodzą chwile
uszczuplając dziś,
a ty śpisz.

Czy warto się budzić
przeganiając sny?
Przecież to świat śpi!