Pierwsza, sygnowana przez Kongregację do Spraw Duchowieństwa, skierowana jest za pośrednictwem biskupów do kapłanów, proboszczów oraz do ich współbraci posługujących w cura animarum i konsekwentnie wchodzi w szeroki kontekst refleksji pogłębianej już od kilku lat. Jest to instrukcja, w której w pierwszej części przeczytać możemy m.in. o tożsamości prezbitera, specyficznej drodze ku świętości. W drugiej, zatytułowanej Parafia i proboszcz, znajdujemy m.in. rozwinięcie definicji "parafii" oraz zadań, które stoją przed proboszczem.
Natomiast Rosarium Virginis Mariae (Różaniec Najświętszej Maryi Panny) to dokument, w którym Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił 2003 r. Rokiem Różańca. Przypomina przy tym, że różaniec, choć ma charakter maryjny, jest modlitwą o sercu chrystologicznym. "Odmawiać różaniec bowiem to nic innego, jak kontemplować z Maryją oblicze Chrystusa" - pisze Jan Paweł II. Jest to jednocześnie medytacja i prośba - wytrwałe błaganie, że macierzyńskie wstawiennictwo może wszystko uzyskać u Syna. Jednak - zdaniem Papieża - różaniec w obecnej formie wskazuje tylko niektóre spośród tajemnic życia Chrystusa. Dlatego, aby rozwinąć chrystologiczny wymiar różańca, stosowne było - dodaje Ojciec Święty - uzupełnienie. Pozwoliłoby to objąć także tajemnice życia publicznego Chrystusa między chrztem w Jordanie a męką. Zatem stosowne jest, żeby po przypomnieniu Wcielenia i ukrytego życia Chrystusa (tajemnice radosne), przed zatrzymaniem się nad cierpieniami męki (tajemnice bolesne) i nad triumfem Zmartwychwstania (tajemnice chwalebne) rozważać też - czytamy w Rosarium Virginis Mariae - pewne momenty życia publicznego o szczególnej wadze (tajemnice światła).
Obie pozycje wydano w popularnej, dostępnej dla każdego edycji.