Przed rokiem ks. kan. Ryszard Kobierowski, proboszcz parafii św. Mikołaja w Kowalewie Pomorskim, zwrócił się do osobistego sekretarza Ojca Świętego, bp. Stanisława Dziwisza, z prośbą o pomoc w staraniach mających na celu sprowadzenie relikwii patrona parafii. Arcybiskup Bari-Bitonto, diecezji, w której znajdują się doczesne szczątki Biskupa Miry (o ich burzliwych dziejach oraz o tzw. mannie św. Mikołaja, czyli cieczy, która od wieków wydziela się z kości Świętego pisaliśmy na łamach Głosu z Torunia w numerze 48 z 1 grudnia ub.r.), przychylił się do prośby i tak oto ampułka z "manną", opatrzona certyfikatem poświadczającym jej autentyczność, dotarła do Polski. 8 grudnia ub.r., w dniu odpustu parafialnego, odbyła się uroczystość wprowadzenia relikwii do kościoła w Kowalewie Pomorskim.
W mroźne niedzielne popołudnie rynek w Kowalewie wypełnili uczestnicy uroczystoś-ci; procesję, która podążyła do świątyni, ufor-mowali ministranci, orkiestra, poczty sztandarowe, siostry elżbietanki oraz liczni parafianie, wśród których nie zabrakło przedstawicieli władz miasta i gminy. Za licznym gronem kapłanów (było ich ponad 20) podążali koncelebransi: ks. inf. Tadeusz Nowicki z Grudziądza, bp Józef Szamocki i bp Andrzej Suski, który przewodniczył Liturgii. Po wejściu do kościoła niosący relikwie proboszcz parafii, ks. Ryszard Kobierowski, postawił je przy ołtarzu na specjalnie przygotowanym podwyższeniu, odsłonił i oto oczom wiernych ukazał się piękny, symboliczny relikwiarz w kształcie serca.
W słowie powitalnym ks. Kobierowski podkreślił, że na uroczystości w Kowalewie nie mogło zabraknąć Biskupa Ordynariusza, który osobiście odebrał relikwie w Rzymie od bp. Dziwisza i przywiózł je do Polski. Biskup Andrzej zwrócił uwagę na fakt, że w tym szczególnym dniu św. Mikołaj, dotychczas czczony jako patron parafii, staje się patronem Kowalewa Pomorskiego.
Swoją homilię Biskup Andrzej rozpoczął od pytania, czy w naszych czasach jest jeszcze miejsce na świętość. Oddajemy cześć świętym - zauważył - ale coraz mniej myślimy o własnej świętości. A przecież sam Chrystus, kierując do nas wezwanie: "Bądźcie doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec", wyraźnie określił, do czego winniśmy dążyć w naszym życiu.
Świętość z jednej strony jest darem wynikającym z faktu, że zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boże - kontynuował Ksiądz Biskup. - Tego podobieństwa nie można nigdy do końca wymazać - nawet w najbardziej zatwardziałym grzeszniku, gdzieś na dnie serca, drzemie głęboka tęsknota za dobrem. Oprócz świętości-daru jest jednak jeszcze świętość moralna, zadana nam przez Stwórcę. Mamy pracować nad sobą, przyjmować postawę posłuszeństwa wobec Boga, czynić dobro, a nawet wyprowadzać je ze zła.
Świętość wymaga strefy ciszy w człowieku - powiedział Biskup Andrzej. - Potrzeba nam skupienia, by stanąć w prawdzie przed Bogiem, trzeba też trzeźwego sądu o tym, co spotyka nas w świecie. Łatwo bowiem stracić wrażliwość na dobro, kiedy codzienność zagłusza zobowiązanie do doskonałości; łatwo przestać pragnąć włas-nej świętości. Ileż razy słyszymy: "Świętość? To nie dla mnie - jestem zwyczajnym, szarym człowiekiem, muszę raczej myśleć, jak związać koniec z końcem. Jeszcze nie teraz, może później, na emeryturze zacznę myśleć o świętości...". Człowiek odkłada w ten sposób "na później" najważniejszą sprawę swego życia, nie mając żadnej gwarancji, że będzie mu dane żyć wystarczająco długo, by zadbać o swoją duszę.
Jak bardzo potrzeba nam ciągłej świadomości tego, że jesteśmy powołani do świętoś-ci! Jak bardzo trzeba myślenia kategoriami: "nie wolno mi rezygnować", "stać mnie na więcej", "nie wolno mi być byle jakim". Uwierzmy w świętość! - zachęcał Biskup Andrzej. Ona nie jest tylko dla elit, dla świętych z aureolami, których oglądamy na starych malowidłach. Uwierzmy w to, że możemy stale zaczynać od nowa, naprawiać to, co nie wychodzi, co jest słabe, grzeszne. Taka właśnie postawa, polegająca na wytrwałym dążeniu do doskonałości, będzie kiedyś decydowała o naszym zbawieniu.
"Wypłyń na głębię!" - woła Chrystus, a za Nim tak często powtarza te słowa Ojciec Święty. Nie pozostawaj na mieliźnie życiowej. Spójrz - św. Mikołaj wypłynął na głębię miłosierdzia i pokazał, że w ten sposób też można osiągnąć świętość. Z jego przykładu wynika, że nie potrzebujemy czynić niczego nadzwyczajnego. Najpiękniejszy cud, cud miłości dzielonej z bliźnimi, może być udziałem każdego z nas - zakończył Biskup Andrzej.
Piękną odpowiedzią na homilię była procesja z darami, wśród których znalazł się między innymi komplet lekcjonarzy przeznaczony dla polskiej parafii na Wschodzie oraz żywność dla rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej.
Zanim główny Celebrans pobłogosławił zebranych relikwiarzem z "manną św. Mikołaja", zostało odczytane pismo wystosowane na ręce Biskupa Toruńskiego przez Sekretariat Stolicy Apostolskiej, datowane na 23 listopada ub.r. Uczestnicy uroczystości usłyszeli m.in., że Ojciec Święty, który w 1984 r. sam pielgrzymował do grobu św. Mikołaja w Bari, z zadowoleniem przyjął wiadomość o przesłaniu jego relikwii do diecezji toruńskiej i błogosławi oraz pamięta w swej modlitwie zarówno o całej diecezji, jak i o parafii w Kowalewie Pomorskim. Pismo zawierało też szczególną zachętę do naśladowania Biskupa Miry w realizacji duchowego dobra.
Po zakończeniu Mszy św. jej uczestnicy przeszli na miejsce, w którym odbyła się ceremonia nadania nowej nazwy jednej z ulic miasta: na wniosek skierowany do Zarządu Miasta przez ks. Ryszarda Kobierowskiego dotychczasową ul. Jedności Robotniczej przemianowano na ul. św. Mikołaja. Burmistrz miasta Andrzej Grabowski odczytał tekst stosownej uchwały Rady Miejskiej z 11 września ub.r., a następnie wraz z Biskupem Andrzejem i Księdzem Proboszczem dokonał odsłonięcia tabliczki z nową nazwą. Licznie zebrani parafianie zareagowali oklaskami. Zwracając się do nich, Biskup Andrzej podkreślił, że św. Mikołaj jest prawdziwym patronem dzisiejszych, złaknionych miłosierdzia czasów.