Ostatnio najczęściej można to zobaczyć w wypowiedziach i działaniach rządzących, którzy co innego mówili w kampanii, a co innego robią będąc u władzy. Najbardziej wyrazistym tego symbolem jest tzw. „100 konkretów” Koalicji Obywatelskiej. To wielkie oszustwo wyborcze jest de facto uzurpacją czegoś, co się rządzącym nie należy. Dlaczego? Ano jeśli polityk umawia się na coś z obywatelem, a tego nie realizuje albo co gorsza, dzieje się odwrotnie niż zostało zadeklarowane, to znaczy, że umowa jest nieważna, a jednak jej zyski, tj. Uzyskanie władzy w najważniejszych instytucjach państwa polskiego – wciąż są realizowane. Mamy więc jednostronne wypełnienie umowy, gdzie jedna strona zyskała, a druga strona została oszukana.

To jest płaszczyzna praktyczna, do której należałoby dodać sferę etyczną, która – jeśli chcemy być poważnym i demokratycznym państwem – również nie można zapominać.

Dzielenie wyborców

„Na pewno nie zagłosuję za obniżeniem składki zdrowotnej” – deklarowała 19 marca br. Minister zdrowia Izabela Leszczyna. 4 kwietnia, czyli niecały miesiąc później, szefowa resortu zagłosowała „za” przyjęciem ustawy obniżającą składkę dla przedsiębiorców. Powołała się przy tym na „zapewnienia” premiera Donalda Tuska i ministra finansów Andrzeja Domańskiego, że straty dla służby zdrowia zostaną zrekompensowane. Jak? Tego nie była w stanie powiedzieć, a wiem o tym, ponieważ sam ją o to w Sejmie pytałem. Pani Leszczyna milczy również na temat realnych braków w NFZ, które już dziś sięgają kilkudziesięciu miliardów, a nie 6, jak deklarują rządzący skalę „dosypanych” nie wiadomo skąd pieniędzy.

Gdzie i w jakim stanie jest dziś kręgosłup minister zdrowia, która chyba jako jedyna w Europie na tym stanowisku zagłosowała za zmniejszeniem wpływu do budżetu. Warto nadmienić, że osłabienie systemu zdrowia w dużym, europejskim kraju, jakim jest Polska, to osłabienie państwa jako takiego. Uderzenie w pacjentów, to uderzenie we wszystkich obywateli, nie tylko tych chorych, bo oczywistym jest, że ich choroba dotyka również ich rodziny i najbliższych.

Tym bardziej rażące jest to, że decyzja o obniżeniu składki zdrowotnej nie ma charakteru ogólnonarodowego dobra, lecz jest prezentem wręczonym wybranej grupie społecznej – przedsiębiorcom, którzy stanowią ważne zaplecze wyborcze obecnej koalicji rządzącej. To nie jest reforma – to polityczna kalkulacja, która ma zapewnić chwilowy poklask i poparcie. Ceną za ten prezent nie będą jednak głosy w Sejmie, lecz zdrowie obywateli, dłuższe kolejki, brak dostępności do specjalistów i realne ludzkie dramaty. Takie działania budują przekonanie, że państwo nie działa według zasad sprawiedliwości i solidarności, lecz wedle zimnej logiki politycznego zysku.

To również kolejny przykład niebezpiecznego procesu dzielenia Polaków – na tych, którym się „opłaca”, i tych, którzy znów będą musieli ponieść koszty. Tworzy się wrażenie, że obywatele mają różną wartość w zależności od tego, na kogo głosują. W miejsce wspólnoty narodowej, która powinna być jednością w trosce o dobro wspólne, powstaje zlepek interesów, rozgrywanych cynicznie przez polityków. Tymczasem solidarność społeczna to nie slogan z kampanii, tylko fundament silnego państwa. Jeśli rozmontowujemy ten fundament, nawet pod pozorem drobnych ulg podatkowych, to nie tylko tracimy zaufanie obywateli, ale wystawiamy na szwank przyszłość całego narodu.