Wielkanoc. Radośnie biją wszystkie dzwony, nasze serca przepełnia radość – Pan Zmartwychwstał! Alleluja!

Nie zapominajmy, że radość Wielkanocnego Poranka zrodziła się z Ofiary na krzyżu – niech więc owocuje wiarą, miłością i nadzieją.

Podczas uroczystego świątecznego śniadania, dzieląc się święconym jajkiem, życzmy sobie, by nasze serca były tak czyste i radosne przez długi czas.

Cieszmy się też – z umiarem – dawnym zwyczajem śmigusa-dyngusa, pamiętając, że: „Staropolski to obyczaj – żebyś wiedział i nie krzyczał, gdy w Wielkanoc, w drugie święto, suknię będziesz miał zmokniętą”. Dawniej zachowywano tradycję kropienia – najczęściej pachnącą wodą – osób starszych, samotnych, dostarczając im radości i otuchy.