Niespodziewana śmierć ks. prof. Mariana Nowaka, serdecznie dobrego człowieka, gorliwego kapłana i wybitnego naukowca, byłego rektora Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie i dyrektora Instytutu Pedagogiki KUL, poruszyła wszystkich do głębi. Zmarł w drodze z posługą duszpasterską. Jak powiedział ks. prof. Krzysztof Góźdź, „w upalny sierpniowy dzień odszedł do Pana w ciszy i samotności”. Uroczystości pogrzebowe w archikatedrze lubelskiej i na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie zgromadziły krewnych, przyjaciół, współpracowników i wychowanków, poruszonych nagłą śmiercią kapłana.

Żałobnej liturgii przewodniczył abp Stanisław Budzik. – Zaskoczyło nas nagłe odejście ks. prof. Mariana Nowaka. To wielka strata dla rodziny zmarłego; to wielka strata dla rodziny Kościoła w Lublinie i Kościoła w Polsce, dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, dla nauki polskiej, dla lubelskiego prezbiterium, tak licznie zgromadzonego wokół jego trumny – powiedział ksiądz arcybiskup. We wprowadzeniu do liturgii wskazał na ogrom dobra, jakie zmarły pozostawił, a także przytoczył świadectwo osoby pracującej na KUL: - „W moim doświadczeniu ks. prof. Marian Nowak to święty kapłan i człowiek. Był otwarty na każdego człowieka, emanował dobrem, które czerpał z Eucharystii”.

Ksiądz Marian Walerian Nowak, profesor doktor habilitowany pedagogiki, pracownik naukowo-dydaktyczny KUL, kapelan honorowy Ojca Świętego i kanonik honorowy Kapituły Lubelskiej, urodził się 7 maja 1955 r. w Tomaszowie Lubelskim. Święcenia kapłańskie przyjął 15 czerwca 1980 r. w Lublinie. Jako wikariusz pracował w parafiach w Bełżycach i Lublinie (Matki Bożej Fatimskiej); po uzyskaniu doktoratu na Papieskim Uniwersytecie „Salesianum” w Rzymie podjął pracę naukową w KUL, szczególnie interesując się personalistyczną pedagogiką chrześcijańską. Opublikował ponad 300 artykułów, wypromował 35 doktorów. Jak podkreśliła Agnieszka Cybal-Michalska, przewodnicząca Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN, „był człowiekiem wielkiego ducha i umysłu, który ze swojej aktywności naukowej uczynił sztukę, a jednocześnie osobą skromną i oddaną w rzeczach małych i wielkich”. Rektor KUL ks. prof. Mirosław Kalinowski, żegnając wybitego współpracownika, który nauce i wychowaniu młodzieży na katolickiej uczelni poświęcił 35 lat życia, wskazał na jego cechy osobowe, ukształtowane w środowisku rodzinnym. Przekazując wyrazy współczucia krewnym podkreślił z wdzięcznością, że dla śp. ks. Mariana Nowaka rodzina była fundamentem, na którym zbudował piękne życie kapłana i naukowca.

Wyjątkowo poruszające świadectwo złożył Radosław Nowak, bratanek zmarłego. Przywołując najważniejsze fakty z biografii wuja podkreślił, że ten wybitny człowiek, gorliwy kapłan i wychowawca wielu pokoleń, od najmłodszych lat wzrastał w religijnej atmosferze rodzinnego domu. To doświadczenie przeniósł na kapłańską i akademicką drogę, dzięki czemu jego życie było świadectwem miłości Boga i ludzi. – Ksiądz profesor Marian Nowak był pełnym wiary kapłanem, niezwykłym poszukiwaczem prawdy i cierpliwym przewodnikiem, który łączył naukę z prostotą serca. Cieszył się autorytetem środowiska naukowego w Polsce i w świecie, przyczynił się do rozwoju pedagogiki ogólnej i pedagogiki chrześcijańskiej; stawiał na wychowanie w duchu chrześcijańskich wartości. Dla świata nauki był znakomitym uczonym, dla nas serdecznym, pełnym ciepła i uśmiechu, kochanym bratem, wujkiem i przyjacielem – powiedział Radosław Nowak. – Jego życie zobowiązuje nas do pielęgnowania wiary, do troski o wychowanie młodego pokolenia, do poszukiwania prawdy z tą samą pasją, jak on to czynił. Zawsze był dla nas oparciem i znakiem, że można żyć pięknie, łącząc wiarę z rozumem, służbę Kościołowi z mądrością i miłością do rodziny – podkreślił.