List zza wysokiego muru

Witam zza bramy otoczonej wysokim murem.

Na wstępie chciałbym powiedzieć, że i tu, w więzieniu, można odnaleźć prawdę i poznać Boga. Teraz, po wielu latach życia bez sensu, zrozumiałem, co jest najważniejsze dla mnie i tak naprawdę dla każdego z nas. Nie mam wielkiego, wspaniałego życia, ale dzięki temu, co odkryłem na kartach Pisma Świętego, zrozumiałem, jaki powinienem mieć cel i do czego dążyć. A dzięki Kościołowi katolickiemu jeszcze bardziej poczułem, jaka jest prawda, że jest tylko jedna i od początku Kościoła jak najbardziej aktualna. Jezus Chrystus złożył w ofierze samego siebie, a jest to życie samego Syna Bożego. Jak powiedział, nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół. Potrzeba przyjąć Chrystusa, uznać Go za swojego Zbawiciela. Chcieć zachować swoje życie, nie stracić wiecznego zbawienia. Mamy przecież wielu pomocników w odkrywaniu woli Ojca, a Jezus Chrystus jest naszym Mistrzem i Nauczycielem, Duch Święty zaś wprowadza nas na coraz większe głębie poznania zbawczego planu Boga.

W moim duchowym życiu są chwile uwielbienia, ale też jest czas oczyszczenia. Tak niewiele trzeba do życia... Nie trzeba się martwić. Jeżeli Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na właściwym miejscu.

Warto pamiętać słowa Jana Pawła II, który powiedział: „Kościół idący za Chrystusem naucza prawdy, która nie zawsze jest zgodna z opinią większości. Słucha on głosu sumienia, a nie siły, i w ten sposób broni ubogich i pogardzonych”.

Popełniam błędy, ale jestem tylko człowiekiem. Nie jestem idealny, lecz podążam do zbawienia, bo tak naprawdę ono jest najważniejsze.

To może powiem teraz, że mam 24 lata i dziś dziękuję Bogu, że Go odnalazłem. On był zawsze, lecz ja musiałem przejrzeć.

Dziękuję Bogu, że postawił na mojej drodze ludzi prawdziwej wiary, a całej Redakcji dziękuję, że jesteście i że docierając nawet za mury więzienia, nieraz dodajecie siły w trudnych chwilach.

Życzę Redakcji wielu łask Bożych oraz opieki Bożej Matki.

Z Panem Bogiem – ID