10 grudnia 2000 r. do Szklarki Radnickiej przybyli wierni z okolicznych miejscowości, aby uczestniczyć w poświęceniu nowego kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej powstała 30 lat temu.

Kościół parafialny budowano od podstaw, gdyż na tym terenie nie było wcześniej żadnej świątyni. W budowie pomagali finansowo i fizycznie wierni ze Szklarki Radnickiej, a byli to wtedy młodzi ludzie. Ta niewielka miejscowość również nie posiadała własnego kościoła. Wierni wypełniali swoje powinności religijne w kościołach sąsiednich miejscowości, a nawet jeździli do Zielonej Góry. Dodatkowo w Szklarce Radnickiej istniała szkoła, a nie było gdzie uczyć religii. Sytuacja ta skłoniła ks. Kazimierza Trelkę, ówczesnego proboszcza, do starań o budowę w Szklarce punktu sakralno-katechetycznego. Inicjatywę tę kontynuował następny proboszcz ks. Marian Fedorko. Za pieniądze zebrane w Radnicy zakupił plac i 20 grudnia 1988 r. został podpisany akt erekcyjny. Choroba proboszcza uniemożliwiła jednak rozpoczęcie budowy. Dopiero cztery lata później w 1992 r., kiedy groziło przecięcie placu kościelnego drogą, działania podjęli sami mieszkańcy Szklarki. Na zebraniu gromadzkim 14 listopada 1992 r. postanowili wybudować kościół. Wówczas nie przypuszczano, że będzie to takie trudne. Planom budowy pobłogosławił bp Paweł Socha, który podczas wizytacji parafii odprawił Mszę św. obok kapliczki Matki Bożej w Szklarce. Figura z tej kapliczki została uroczyście przeniesiona do nowo wybudowanego kościoła.

Podczas zebrania gromadzkiego ustalono miesięczne składki, jednak przyszedł czas, gdy wielu mieszkańców straciło pracę i niejednokrotnie całe rodziny utrzymywały się jedynie ze skromnych emerytur. W tej sytuacji wiele osób wycofało swoje zobowiązania finansowe. Pieniądze były jednak potrzebne. W ich zbiórkę zaangażowały się parafianki, które co miesiąc pukały od mieszkania do mieszkania. Dotarły do mieszkańców Szklarki, Będowa, Sycowa i Radnicy. Jak mówi prowadząca zbiórkę Stanisława Andrzejaszek "Była to droga przez mękę. Trzeba było wiele samozaparcia, dobrej woli, spokoju i determinacji, aby pokonując siebie iść, prosić i przekonywać, że jak nie zbudujemy sami, nikt za nas tego nie zrobi" . Koszt budowy kościoła wyniósł 117 tys. złotych, z czego zaledwie 8% stanowi dofinansowanie z zewnątrz. Płacono tylko za materiały i niektóre prace fachowców.

Mężczyźni przejęli obowiązki organizacyjne. Szukali twórcy projektu, materiałów, wykonawców, itp. Wiele czasu i sił poświęcił tym sprawom Henryk Kasprzak i sołtys Bogdan Karczewski. Projekt za darmo wykonał inż. Wojciech Jurewicz, cały czas też pomagał i doradzał, był dobrym duchem budowy kościoła. Jak wspomina H. Kasprzak schody zaczęły się przy zatwierdzaniu projektu. Najtrudniej było pokonać zastrzeżenia strażaków. Pomógł tu ks. M. Fedorko oraz A. Romanowska.

15 września 1993 r. sołtys B. Karczewski wjechał koparką na plac budowy rozpoczynając wykopy pod fundamenty kościoła. Trudna to była praca, gdyż plac znajduje się na terenie dawnej huty szkła i fabryki części do silników samolotowych. Ściany budowano z cegły pochodzącej z rozbiórki starych budynków w Bielowie i Międzylesiu. W tym czasie parafię objął młody ks. Krzysztof Korcz. Była to jego pierwsza parafia i bardzo poważne wyzwanie.

23 maja 1994 r. bp Paweł Socha poświęcił plac i wmurował kamień węgielny pod kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Szklarce Radnickiej. Po tej uroczystości przyszły ciężkie chwile. Nie było pieniędzy na spłatę zobowiązań i kontynuowanie budowy. Wzmogły się głosy niedowiarków i pesymistów. Komitet Budowy Kościoła jednak sumiennie nadal zbierał pieniądze, spłacał zobowiązania, szukał jak najtańszych materiałów, przychylnych zakładów pracy, które oferowały bezpłatny transport zakupionych materiałów. We wrześniu 1998 r. mieszkańcy Szklarki przeżywali wielką radość, kiedy w prowizorycznie zadaszonym kościele ks. K. Korcz odprawił pierwszą Mszę św., a potem pierwszą Pasterkę. Wielu nie wstydziło się łez, a ci co nie wierzyli, musieli uwierzyć, że upór i pracowitość dają efekty.

Po oszkleniu kościoła K. Samolej zainstalował oświetlenie, E. Olszewski otynkował ściany wewnętrzne i zewnętrzne świątyni. Swój wkład mieli także murarze z Radnicy: M. Cieślicki i J. Kopczyński oraz S. Barański, emeryt z Zielonej Góry, spędzający co roku lato nad jeziorem w Szklarce. Fachowcom z Krosna i Zielonej Góry ofiarnie pomagali mieszkańcy. Panie przez lata skrzętnie gromadziły naczynia i szaty mszalne. Efekt pracy tak wielu ludzi było widać 10 grudnia 2000 r., kiedy to bp Adam Dyczkowski poświęcił wybudowany kościół ozdobiony przepięknymi różami. Biskup dziękując mieszkańcom za podjęty trud podkreślił wartość i znaczenie takich budowli. Pobłogosławił także medaliki dzieci, które jako pierwsze przystąpią do I Komunii świętej w nowym poświęconym kościele.

Komitet Budowy Kościoła dziękuje wszystkim, którzy wspierali budowę, a jest to duży krąg ludzi skromnych i ofiarnych. Szczególne podziękowania należą się ks. proboszczowi K. Korczowi za poświęcenie i wsparcie w trudnych chwilach.