Drodzy Bracia i Siostry, dobrej niedzieli!

Uroczystością Zesłania Ducha Świętego, przed tygodniem, zakończył się okres wielkanocny. Celebrując dziś tajemnicę Boga w Trójcy Jedynego, otrzymujemy możliwość, by na nowo spojrzeć na przebytą drogę, wychodząc od jej centrum - życia Bożego, które zostało nam ofiarowane w Jezusie Chrystusie. To życie jest dynamiczną, niewyczerpaną i owocną komunią, która teraz nas ogarnia. Duch, który jednoczy Ojca i Syna, został bowiem wlany w nasze serca, tak że w świecie kształtuje się Kościół - sakrament komunii, przestrzeń spotkania, miłości i życia, w której niebo i ziemia już się stykają.

Ewangelia dzisiejszej liturgii (J 3, 16-18) ukazuje nam Nikodema, jedną z ważniejszych postaci w Izraelu, który poczuł głębokie pragnienie poznania Jezusa. Przyszedł do Niego nocą, aby nie zostać zauważonym, pragnąc lepiej poznać tego tajemniczego Nauczyciela i zadać Mu pytania. Przyjmując go, Pan Jezus potraktował poważnie jego poszukiwania. Zaskoczył go, mówiąc, że także człowiek dorosły może się powtórnie narodzić; pozwolił mu przeczuć, że życie Boże mogłoby odmienić jego życie. Jezus mówił Nikodemowi o Duchu Świętym i rozświetlił jego noc prawdą, która w dzisiejsze święto rozbrzmiewa we wszystkich naszych kościołach: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (w. 16). A także: „Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony” (w. 17).

Najdrożsi, w Misterium Boga - Ojca i Syna, i Ducha Świętego - jesteśmy w domu, tak jak Nikodem poczuł się jak u siebie przy Jezusie. Życie Boże jest wspaniałe i pociągające, przynosi pokój naszemu sercu, często tak niespokojnemu, i sprawia, że spotykamy braci i siostry w radości Ducha. Trójca Święta sprawia, że kochamy wszystko i wszystkich. Odkrywamy, że każde stworzenie zostało stworzone do komunii, relacji i spotkania. A przez przeciwieństwo rozumiemy, dlaczego podziały, polaryzacje i pogarda dla różnorodności niosą światu zniszczenie, smutek i jałowość.

Nikodem należał do Sanhedrynu, rady przywódców Izraela. Gdy w Sanhedrynie usłyszał słowa pogardy pod adresem Jezusa, wezwał wszystkich, aby Go wysłuchali, zanim Go skażą. Otrzymał od Boga - właśnie przez samego Chrystusa - Ducha komunii, który otwiera serce na nową prawdę i na prawdziwą nowość. Ten, kto nie przyjmuje tego Ducha, szybko się starzeje, żyjąc w nieustannym narzekaniu; pozostaje samotny i nigdy nie nosi w sercu radości. Tymczasem dziś, drodzy bracia i siostry, jest święto! Boże święto jest naszym świętem. Dlatego św. Paweł pisze do Koryntian: „Radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, bądźcie jednomyślni, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami” (2 Kor 13, 11).

A teraz słowami modlitwy Anioł Pański zwrócimy się do Maryi Panny - niech w Jej „tak” wobec woli Bożej rozkwita również nasze „tak” względem miłości Trójcy Przenajświętszej.