Idiotyzm, głupota, wariackie (nie mylić ze: zwariowane) pomysły, brutalne komedie, a w tym wszystkim jedynie przebłyski zdrowego humoru i inteligentnego dowcipu. Tak można podsumować sylwestrowo-noworoczny program stacji telewizyjnych, zarówno państwowych (publicznych), jak i prywatnych (komercyjnych).

W tym zalewie różnej maści programów rozrywkowo-rozrywających zdarzały się perełki, jak choćby rozmowa o wartościach, o wyborach moralnych, o prawach człowieka z Markiem Edelmanem. Trzeba było mieć jednak niezłą pamięć albo non stop włączony telewizor (i to najlepiej w kuchni) lub też być na tyle przezornym, aby zawczasu nastawić wideo ( jeżeli jest się jego szczęśliwym posiadaczem), by posłuchać recepty na dobre życie tego lekarza, jedynego żyjącego przywódcy powstania w getcie warszawskim.

Od niedawna zmieniono dzień i godzinę nadawania Rozmów na nowy wiek (i chwała za to): z poniedziałkowego późnego wieczoru, prawie nocy, na sobotnią porę obiadową, czyli godzinę 13.20. Wręcz genialne posunięcie. Przecież jest to sobota - dzień, w którym (przynajmniej teoretycznie) nie pracuje się i można (tak wydaje się sądzą odpowiedzialni za ramówkę w telewizji) cały dzień spokojnie przesiedzieć przed szklanym ekranem. Któż bowiem porządki domowe, gotowanie obiadu, tudzież prace na działce, czy tym podobne zaległości z tygodnia, gdy na nic (no, prawie na nic) nie ma czasu, nazywałby pracą. A godzina 13 z minutami to w sam raz, aby w spokoju usiąść i skupić się na tym, co ktoś ma do powiedzenia.

Program Katarzyny Janowskiej i Piotra Mucharskiego w przeciwieństwie do popularniejszych (czyt. nadawanych w tzw. dobrym czasie antenowym) talk-showów wymaga skupienia i koncentracji. Prowadzący zadają ważne pytania, na które zwykle nie ma prostych odpowiedzi i z którymi zapewne niejednokrotnie borykają się w swoim życiu także widzowie. No właśnie, czy się borykają? Czy telewizyjni widzowie zadają sobie poważne pytania? A może należałoby zapytać, czy według kierownictwa stacji telewizyjnych widzowie w ogóle powinni zadawać sobie poważne pytania?

Program 2 TVP reklamuje się jako "telewizja dla wymagającego widza". Dobrze, ale wymagania mogą być różne, także idiotyczno-komediowe. Mnie bardziej interesuje, czy dyrektorzy, kierownicy działów czy też odpowiedzialni za ramówkę w różnych stacjach telewizjach, a także autorzy programów i ich realizatorzy, chcą tworzyć telewizję nie tylko dla widza wymagającego, lecz także inteligentnego.