Uroczystość Bożego Narodzenia posługuje się prostym i zrozumiałym dla wszystkich przekazem. Bo przecież narodziny dziecka, w każdej rodzinie są niesłychanie ważnym i pięknym wydarzeniem, które pamięta się do końca życia. Dlatego też Boże Narodzenie słusznie jest świętem najbardziej rodzinnym, dniem pojednania człowieka z człowiekiem, kiedy nikt nie powinien być sam.

Myśląc o Bożym Narodzeniu, mamy przed oczami św. Józefa z Marią, którzy szukają bezpiecznego schronienia dla siebie i Syna. Wszechmocny Pan Bóg nie znajduje dla siebie miejsca w warunkach godnych człowieka. Nikt mu nie pomaga. Rodzi się w miejscu, którego nikt nie wybrałby dla swojego dziecka. W stajence, a właściwie w skalnej grocie, gdzie na noc kryły się zwierzęta. Ani tam ciepło, ani miło i pewnie było niezbyt czysto. Mimo wszystko i wbrew nieprzychylnym ludziom Pan Bóg jednak się narodził.

Podobnie jest z naszym życiem, a zwłaszcza życiem wewnętrznym. Nie zawsze jest miło i czysto. Można powiedzieć, że każdy ma w sercu swoją stajenkę. I życzę wszystkim, aby Pan Bóg się w tej naszej stajence na nowo narodził.