W ostatnim roku miały miejsce wydarzenia upamiętniające te dwie charyzmatyczne osoby, które przez swoje świątobliwe życie i dzieła na trwałe wpisały się w historię naszej Ojczyzny i Kościoła. 17 listopada 2016 r. na Papieskim Wydziale Teologicznym Teresianum w Rzymie odbyła się uroczysta sesja kommemoracyjna, którą uczczono osobę sługi Bożego o. Anzelma, pierwszego rektora Międzynarodowego Kolegium Karmelitów Bosych, w latach 1926-45. Uznany przez swoich przełożonych za osobę „najbardziej odpowiednią w całym zakonie”, 5 lat po założeniu w Polsce zgromadzenia, został skierowany do utworzenia i prowadzenia w Rzymie centralnej placówki formacyjnej, by przykładem swego kapłańskiego życia, pełnego poświęcenia i pokory, ale też roztropności, wiedzy i kontemplacji, kształtować serca i umysły młodego pokolenia karmelitów. Z jego doświadczenia korzystali także papieże w latach 30. i 40. XX wieku: Pius XI i Pius XII, którzy powierzali mu ważne misje dotyczące m.in. wizytowania kościelnych instytutów kształcenia kleru diecezjalnego w Polsce i w samym Rzymie. Także zakonni współbracia, po jego powrocie do Ojczyzny w 1947 r., widząc w o. Anzelmie uosobienie ducha pokoju i jedności zakonu, jeszcze trzykrotnie wybierali go na swojego wyższego przełożonego, by prowadził polską prowincję w tym trudnym okresie historii Kościoła w Polsce. Doczesne szczątki Sługi Bożego spoczywają w kościele Ojców Karmelitów w Łodzi.

Inną misję do spełnienia miała natomiast czcigodna służebnica Boża m. Teresa, współzałożycielka, która całe swoje życie poświęciła, wraz z siostrami, posłudze najuboższym w Sosnowcu. Dom macierzysty przy ul. Wiejskiej – dziś ulica nazwana jest jej imieniem – był nie tylko miejscem jej poświęcenia się najuboższym, dzieciom, młodzieży, głodnym, uciekinierom, żołnierzom AK czy rodzinom żydowskim, ale też miejscem jej osobistego uświęcenia. Jej modlitwa i bezgraniczne zawierzenie Panu Jezusowi, zwłaszcza w mrocznych latach okupacji, niejednokrotnie czyniły cuda, o których wspominają świadkowie jej życia. Odeszła do wieczności 70 lat temu, a jej grób znajduje się obecnie w przyklasztornym kościele w Sosnowcu, gdzie przybywa z modlitwą dziękczynną i błagalną wielu jej czcicieli.

Zgromadzenie, liczące dziś ok. 450 sióstr, pracuje w 11 krajach świata. W zamyśle Ojca Założyciela „sosnowieckie” siostry Dzieciątka Jezus swym czystym, ubogim i posłusznym życiem miały naśladować samego Chrystusa, który w Betlejem i w Nazarecie, i w apostolstwie wobec ubogich był całkowicie oddany chwale Ojca, ukazywał Jego miłosierne oblicze oraz cierpliwie nauczał, jak być prawdziwym dzieckiem Bożym. Taki też charyzmat duchowego dziecięctwa wobec Boga Ojca do dziś siostry realizują, wzorując się na przykładzie życia św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Czynią to nie tylko przez modlitwę, ale również przez pracę wychowawczą nad dziećmi i młodzieżą oraz wieloraką posługę parafialną, w której towarzyszą współczesnym ludziom w ich drodze modlitwy i prowadzeniu chrześcijańskiego stylu życiu. Najbardziej konkretnie realizują swoje powołanie w Kościele przez prowadzenie katolickich przedszkoli, ochronek, świetlic, przez katechizację dzieci i młodzieży, organizowanie dni skupienia i rekolekcji oraz przez pracę charytatywną, zwłaszcza na misjach w Afryce, gdzie prowadzą także przedszkola, szkoły i szpitale.

31 grudnia 2016 r. bp Grzegorz Kaszak w kościele zakonnym pw. Najświętszego Oblicza Pana Jezusa w Sosnowcu o godz. 11 odprawi dziękczynną Mszę św. za 95 lat istnienia i rozwoju zgromadzenia oraz dokona otwarcia Muzeum Domu Macierzystego. Podczas uroczystości przewidziana jest także promocja filmu o m. Teresie Kierocińskiej. Więcej informacji na: www.karmelitanki.pl .