Dziękczynienie za 10 lat

W poprzednim numerze pisaliśmy obszernie o historii i współczesności parafii garnizonowej w Kielcach, która obchodzi właśnie jubileusz 10- lecia istnienia. Ukoronowaniem uroczystości jubileuszowych była Msza św., której przewodniczył bp Kazimierz Ryczan, w asyście bp. Leszka Sławoja -Głódzia i bp. Mariana Florczyka. Parafię wojskową erygował w 1993 r. właśnie biskup polowy WP Leszek Sławoj-Głódź, który stał się szczególnym gościem, także z racji 12-lecia otrzymania sakry biskupiej. We Mszy św. uczestniczyli licznie przybyli goście, a wśród nich wojewoda świętokrzyski Włodzimierz Wójcik, wicewojewoda Joanna Grzela, prezydent Kielc Wojciech Lubawski i wieceprezydent Andrzej Sygut, przedstawiciele Rady Miasta, wikariusz generalny ks. Jan Szarek, rektor WSD we Wrocławiu ks. Marian Biskup i w Kielcach - ks. Kazimierz Gurda, kapłani związani z parafią, reprezentanci służb mundurowych, formacje kombatanckie z pocztami sztandarowymi oraz szkoły noszące imiona bohaterów II wojny światowej.
W homilii bp Głódź mówił o miejscu i zadaniach parafii wojskowych, których w Polsce jest obecnie 92 Biskup Polowy przypomniał też trudne lata dla tego duszpasterstwa, m.in. przymusowe wcielanie kleryków kieleckich do wojska. "Ponad 10% duchowieństwa ma odbytą służbę wojskową, w tym 17 biskupów. Czy jest taka druga grupa społeczna - lekarzy, prawników, nauczycieli - która w takim wymiarze wypełniłaby ten obowiązek? - pytał. Dobrze pamiętamy tamten czas, gdy w 1966 r. kleryków wywożono na ćwiczenia, by się nie wyrwali się na uroczystości milenijne". Kaznodzieja odniósł się też do problemu wojny z Irakiem. "Chcę wyraźnie powiedzieć: nikt tak nie pragnie pokoju, jak żołnierz. Nie ma Boga wojny (...), jest tylko Bóg pokoju (...). Nie ma też wojny sprawiedliwej i niesprawiedliwej, choć każdy ma prawo do obrony"- podkreślił Biskup Polowy. "Obecność kapelana na wojnie nie może być utożsamiana z decyzjami politycznymi, ale w sytuacji wojny jest jeszcze bardziej potrzebna niż w warunkach pokojowych". Biskup Polowy udzielił 82. osobom sakramentu bierzmowania i spotkał się z grupami parafialnymi oraz chórem parafialnym, prowadzonym przez Stanisława Biskupa.
"Dziś składamy dziękczynienie Bogu za 10 lat istnienia tej parafii - mówił na zakończenie bp ordynariusz Kazimierz Ryczan. - Niech Bóg pomnoży kapłańskie szeregi i pozwoli się cieszyć wzrostem duchowym wśród oficerów i szeregowców WP. Życzę, by symbioza wojska i życia cywilnego przysporzyła dobra i chwały w ojczyźnie.

Agnieszka Dziarmaga

Szkolny Konkurs "Droga Krzyżowa - Widziane z Krzyża"

Okres Wielkiego Postu to czas szczególnej kontemplacji Oblicza Chrystusa Ukrzyżowanego. Aby na nowo doświadczyć najgłębszej miłości płynącej z Tajemnicy Krzyża katecheci i nauczyciele Gimnazjum i Liceum Katolickiego w Kielcach zachęcają młodzież do udziału w Szkolnym Konkursie Literacko-Plastycznym: "Droga Krzyżowa - Widziane z Krzyża".
Uczniowie podejmą się rozważania Męki Chrystusa z punktu widzenia młodego człowieka. Ciekawą też formą literacką będzie medytacja kreatywna, personifikująca Krzyż. Ten święty znak stanie się w rozważaniach młodzieży narratorem przybliżającym zbawcze dzieło Jezusa Chrystusa.
Uczniowie uzdolnieni plastycznie podejmą próbę graficznego przedstawiania Krzyżowej Męki naszego Pana. Najlepsze prace zostaną nagrodzone dyplomami i upominkami oraz zostaną wykorzystane podczas szkolnych rekolekcji wielkopostnych. Przez tego rodzaju inicjatywy Krzyż dla młodego człowieka stawaje się chlubą, znakiem miłości Ojca "który Syna swego (...) dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne".

Ks. Krzysztof Banasik

Rozstrzygnięcie Konkursu 19-20 marca. Najciekawsze prace umieścimy na łamach Niedzieli Kieleckiej.

Rzecznik najbiedniejszych

Wśród sympatyków Ruchu z rąk do rąk krążyły fotografie przywiezione z Francji - prezent od Ruchu dla kielczan: ojciec Józef wśród mieszkańców baraków, przemawiający do tłumów, celebrujący Mszę św., z dziećmi... Zawsze uśmiechnięty, radosny.
Tereliza Braun przedstawiła krótki fragment książki, będącej zapisem rozmowy Giles Anouil z ojcem Wrzesińskim. Ten wywiad-rzeka to powrót do gorzkiego, przeżytego w niewyobrażalnej nędzy dzieciństwa, awantur w domu, żebraniny, agresji, ale także i dumy matki, która była wielkim autorytetem dla chłopca. "Zrozumiałem - twierdził o. Wrzesiński - że mój ojciec był człowiekiem poniżanym, dźwigał w sobie ciężar wstydu i upokorzenia i w tym tkwiło zło nędzy".
Jak mogło się stać, że człowiek, który wyrósł z takiego środowiska, nie stoczył się na dno, albo, gdy już z tej nędzy się wydobył i przyjął święcenia, nie poszedł łatwiejszą, bardziej "zwyczajną" kapłańską drogą? Bo on sam doświadczył w życiu cierpienia i upokorzeni, był autentycznym świadkiem i "praktykiem, a nie teoretykiem" wszelkiej nędzy i wykluczenia. Pracując ze swymi podopiecznymi i wskazywał sposoby "dźwignięcia siebie wzwyż" - uważając zarazem, że wszelkie rozdawnictwo jest demoralizujące. Dla każdego człowieka miał czas...
Spotkanie dedykowane o. Wrzesińskiemu było także okazją, by porozmawiać o kieleckich owocach Ruchu; wysłuchać Czarka, który wraz z ks. Andrzejem Drapałą, zastępcą dyrektora Caritas, był obecny przy pierwszym czytaniu ustawy o zatrudnieniu podczas posiedzenia sejmowej Komisji Polityki Społecznej.
Marek i Ela Kauch odwiedzili miejsca związane z życiem i pracą o. Wrzesińskiego. Twierdzą, że choć od 15 lat nie ma go już wśród żywych, to wszystko tam, w centrum dowodzenia tzn. w Mery-sur-Oise promieniuje jego dziełem. I jest tam cała rzesza ludzi, która idee syna polskiego emigranta wprowadza w życie - w 21. krajach, na 4 kontynentach.

Agnieszka Dziarmaga

Józef Wrzesiński urodził się 12 lutego 1917 r., jako syn Polaka i Hiszpanki w warunkach skrajnej nędzy. Choć miał już za sobą doświadczenie w wyuczonym zawodzie cukiernika, wybrał drogę kapłaństwa. Święcenia przyjął mając 29 lat. Skierowany przez biskupa do środowiska bezdomnych przebywał wśród nich 11 lat. Spośród 252 rodzin żyjących w slumsach Noisy-le-Grand pod Paryżem powołał Ruch ATD "Czwarty Świat". 17 października 1987 r. dokonał uroczystej inauguracji przez wmurowanie płyty dla uczczenia ofiar nędzy głosząc zarazem, że jest ona pogwałceniem praw człowieka, że jednoczenie się dla walki z nią jest najświętszym obowiązkiem ludzkości. Był więc jednym z pierwszych obrońców praw człowieka. Spotykał się z głowami państw, politykami, ambasadorami, apelując o włączenie najuboższych w program walki ze skrajną nędzą.
Jak nikt, poruszał ludzkie sumienia i walczył o godność najbiedniejszych nie tylko w wymiarze duchowym, ale poprzez ustawodawstwo rządowe i decyzje organizacji międzynarodowych. Sprawa beatyfikacji o. Józefa została oficjalnie otwarta w diecezji Soissons w 1997 r.
"Jego nazwisko - pisze ks. Franciszek kard. Macharski w przedmowie do Żyć Ewangelią w rodzinie Józefa Wrzesińskiego (Wydawnictwo WAM, Kraków 2000) - stało się pełnym treści, znakiem wywoławczym dramatu ludzkości... i wszelkiej pomocy ludzi dobrej woli dla naznaczonych piętnem bezdomności, głodu, upośledzonych społecznie i prawnie".