To błogosławiony czas przebywania z Panem i Jego Najświętszą Matką.
To czas wsłuchania się w Słowo Pana trafiające do głębi serc.
To poznanie dróg, którymi Pan nas prowadzi do Miłosiernego Boga Ojca.
To czas trwania u stóp tabernakulum, gdzie czeka na nas Miłosierna Miłość.

Oto sentencja tego pięknego okresu rekolekcji w Strachocinie, w dniach 10-12 stycznia dla Zarządu DIAK, oraz w dniach 17-19 stycznia i 14-16 lutego br. dla prezesów POAK. Konferencje głosili: asystent Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej ks. prałat Józef Niżnik i ks. dr Dariusz Dziadosz.
Uwielbić Jezusa w liturgii. Na bazie ogólnopolskiego programu duszpasterskiego został opracowany program formacyjny dla Akcji Katolickiej na dwanaście miesięcy br., zawierający wyczerpujące komentarze i medytacje w temacie - umiłowania Chrystusa szczególnie w liturgii i przez liturgię, która jest źródłem i szczytem całego chrześcijańskiego życia, co w konsekwencji winno prowadzić do ożywienia liturgii parafialnej, szczególnie niedzielnej Eucharystii.
Modlitwa różańcowa. Ojciec Święty Jan Paweł II w liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae przedstawia Różaniec jako streszczenie Ewangelii, jako modlitwę kontemplacyjną przybliżającą nam życie Jezusa i Jego Matki, jako szkołę Maryi pozwalającą nam dostrzec Oblicze naszego Zbawiciela. Ojciec Święty zachęca, by przy odmawianiu Różańca do każdej tajemnicy odczytać odpowiedni fragment Pisma Świętego i przez chwilę zastanowić się nad jego treścią, medytować. Ponadto serce nasze może wpleść w modlitwę różańcową wszystkie sprawy, które składają się na życie człowieka, rodziny, narodu, Kościoła, ludzkości. Sprawy osobiste, sprawy naszych bliźnich, zwłaszcza tych, o których najbardziej się troszczymy. W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa pulsuje niejako życiem ludzkim.
Chrześcijanin wobec współczesnych wyznań ideowych. Ojciec Święty Jan Paweł II w adhortacji do kapłanów Pastores dabo vobis ukazał obraz sytuacji, w jakiej znalazły się obecnie narody chrześcijańskie. Pokazał zarówno jasne, jak i ciemne barwy współczesnego świata, w którym żyje chrześcijanin. Nauka minionego wieku ukazywała, że wszelkie wynalazki doprowadzą człowieka do szczęścia, wynalazki techniki miały go wyzwolić z wszelkich lęków i zagrożeń i zastąpić religię, co doprowadzić miało do powszechnego dobrobytu i szczęścia. Wizja ta nie sprawdziła się jednak, bo wspaniałe osiągnięcia i wynalazki uczyniły wprawdzie życie człowieka łatwiejszym i przyjemniejszym, lecz nie odsunęły od niego najgroźniejszych nieszczęść i dramatów. Kościół katolicki z Ojcem Świętym Janem Pawłem II na czele podejmuje wysiłek w obronie człowieka, który jest dzieckiem Bożym. Ciągle na nowo podejmuje walkę o duszę człowieka. Nie ma bowiem zbawienia bez Jezusa, nie ma szczęścia bez źródła szczęścia, nie ma żadnego sensu bez tego, który jest sensem wszystkiego - Jezusa Chrystusa i Jego Słowa.
Rekolekcje dobiegły końca.
Wdzięczni Bogu w Trójcy Jedynemu, za danie nam tego świętego czasu rekolekcji, wdzięczni Księżom Kaznodziejom, wdzięczni zawsze miłym i gościnnym Siostrom Franciszkankom Rycerstwa Niepokalanej, odjechaliśmy ubogaceni duchowo, powtarzając jak niegdyś apostołowie "Panie przymnóż nam wiary", abyśmy w wędrówce śladami Nauczyciela i Jego Matki zmierzali ku pogłębionej wierze.