KS. ZBIGNIEW SUCHY: – W ostatnim czasie świeccy czują potrzebę modlitwy za swoich kapłanów. Chciałbym zapytać o istotę Apostolstwa „Margaretka” – codziennej modlitwy za konkretnych kapłanów?

ABP ADAM SZAL: – Mogą być bardzo różne prezenty, które otrzymujemy z okazji imienin, urodzin, rocznic czy świąt patronalnych. Niekiedy podejmujemy intelektualny wysiłek, by prezent wręczony solenizantowi, jubilatowi czy szanowanej osobie był dobrze przyjęty, potrzebny, atrakcyjny. W ostatnich czasach, wśród prezentów wręczanych osobom duchownym są tzw. „Margaretki”. Nazwa tego daru nawiązuje do polnego kwiatu składającego się z białych płatków okalających żółte centrum. Piękny symbol, jakim jest ten prosty kwiat, to tylko jeden z elementów składających się na dzieje powstania inicjatywy „Margaretek”. Nazwa ta jest ściśle związana z życiem młodej 13-letniej Margaret z Kanady. Jej życie było naznaczone ciężkim krzyżem. W 1951 r., w wieku 13 lat zachorowała i podczas leczenia w szpitalu została całkowicie sparaliżowana. Mogła poruszać tylko głową. Krzyż ten potraktowała jako swoistego rodzaju powołanie do modlitwy, szczególnie w intencji parafii, kapłanów i powierzanych jej problemów. Okazało się, że proszących ją o modlitwę było bardzo wielu. Jej życie naznaczone cierpieniem trwało jeszcze 27 lat i zakończyło się śmiercią w Wielki Piątek, w wieku 40 lat.
To szczególne apostolstwo cierpienia i modlitwy stało się znane szerszej opinii społecznej za sprawą pani prof. Louise Ward, która znając osobiście Margaret O’Donnel, założyła 1 sierpnia 1981 r. ruch „Magaretek”. Od tej pory w świcie powstało wiele grup modlitewnych, zobowiązujących się do modlitwy w intencji kapłanów.

– W jaki sposób jest realizowany ten apostolat?

– Inicjatywa ta sprowadza się do tworzenia siedmioosobowych grup modlitewnych wspierających kapłanów. Obok modlitwy, celem tego apostolstwa jest zabieganie o jedność kapłanów z władzą duchowną i między sobą, umacnianie współpracy między osobami duchownym a świeckimi oraz wspieranie powołań do życia kapłańskiego i zakonnego. Szczególnie pięknym symbolem tej grupy modlitewnej jest kwiat składający się z siedmiu płatków otaczających centrum. Ilość płatków symbolizuje siedem dni tygodnia. Każdy z tych płatków oznacza osobę modlącą się w jeden dzień w intencji kapłana, którego nazwisko jest wypisane w centrum kwiatu. Każdy z członków tej grupy modlitewnej wybiera sobie rodzaj modlitwy, którą zobowiązuje się odmawiać w intencji wybranego przez grupę kapłana. Istnieje możliwość modlitwy za kilku kapłanów przy założeniu, że powstaje przykładowo inna grupa modlitewna, w ramach której wybieramy sobie konkretny dzień tygodnia i rodzaj modlitwy.
Samo zainicjowanie tej grupy modlitewnej może mieć charakter bardzo uroczysty, podczas Mszy św. przez wypowiedzenie formuły zobowiązującej się do modlitwy. W ten sposób ukonstytuowana grupa modlitewna obejmując troską modlitewną kapłana, składa dar duchowy. Zewnętrznym symbolem tego daru jest rysunek kwiatu, na płatkach którego wypisane są imiona modlących się osób, a w centrum imię kapłana wspieranego duchowo. Symbol ten może być przepięknym darem, który możemy wręczyć kapłanowi przy okazji składania mu na przykład życzeń imieninowych czy też w sytuacji, gdy modlitwa jest mu szczególnie potrzebna.
To duchowe zaplecze modlitewne jest potrzebne każdemu kapłanowi. Trzeba się modlić o łaskę wytrwania w powołaniu. Kapłan stając w obliczu trudnej pracy kapłańskiej, choroby, wiedząc o tym, że ktoś modli się w jego intencji, potrafi z większą wytrwałością pokonać przeciwności. W sposób szczególny dar duchowego wsparcia jest ważny w obliczu kryzysów i załamań osoby duchownej.
W myśl zasady „dobro rodzi dobro” ten niezwykły dar, jakim jest „Margaretka”, pociąga za sobą wdzięczność ze strony obdarowanego kapłana. Każdy z nas, kapłanów, jest wdzięczny tym wszystkim, którzy ofiarując nam ten kwiat, z dobrego serca wspierają nas w realizacji powołania.
Z uwagi na to, że w naszej przemyskiej archidiecezji pojawiło się wiele grup modlitewnych „Margaretka”, duchowym ich opiekunem został ks. prał. Franciszek Goch, proboszcz parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Brzozowie. Zapewne będzie on służył informacjami związanymi z funkcjonowaniem tego pięknego apostolstwa. Szczególną okazją do spotkania się osób modlących się w intencji kapłanów mogłoby być coroczne spotkanie Róż Żywego Różańca.