Zostawiła po sobie liczący ok. 22 tys. stron dziennik, w którym opisała mistyczne spotkania z Jezusem. Jest ona również patronką Bractwa Męki Pańskiej. Jest to zgromadzenie wiernych, którzy oddają szczególną cześć Chrystusowi cierpiącemu za grzechy ludzi. Bractwo spotyka się w każdy trzeci piątek miesiąca, aby w bocznym ołtarzu, przy relikwiach świętej sprawować Eucharystię i przeżywać „Gorzkie żale”. Wspólnota ta zawiązała się w 1997 r. To wtedy do kościoła pw. Matki Bożej Królowej Polski w Gorzowie bp Adam Dyczkowski wprowadził relikwie – cząstkę serca i kości świętej. Od tego momentu rozpoczął się kult św. Weroniki. Po pewnym czasie, jeszcze tego samego roku, zawiązało się Bractwo Męki Pańskiej. Kiedy w 2007 r. kanonicznie ustanowiono sanktuarium św. Weroniki Giuliani, kult rozwijał się prężnie i coraz liczniejsze rzesze wiernych brały udział w uroczystościach związanych z relikwiami Weroniki.

W tym roku przypadają zatem dwie szczególne uroczystości związane z sanktuarium świętej oraz istniejącym w Gorzowie bractwem – sprowadzenia relikwii i zawiązania się wspólnoty oraz kanonicznego ustanowienia sanktuarium na gorzowskim osiedlu Staszica. Tegoroczne uroczystości odpustowe ku czci św. Weroniki były zatem okazją do podziękowania Bogu za dar tej szczególnej orędowniczki i pierwsze w Polsce jej sanktuarium.

Mówi się, że każdy święty w Kościele ma swoje zadanie. Pan Jezus wybrał św. Weronikę jako ofiarę za grzeszników, a ona przyjęła rolę pośredniczki między Bogiem i ludźmi. Przyjęła ona drogę krzyża, przekonana, że miłość cierpiąca na mocy krwi Chrystusa może zadośćuczynić za grzechy innych. – Wykorzystajmy te dary, jakie Bóg nam daje przez tę świętą, i zapraszajmy innych, aby również z tych darów korzystali – apelował ks. inf. Roman Harmaciński, rozpoczynając Mszę św. dziękczynną za bractwo.