Jednym z wielu pytań, jakie i powinniśmy sobie postawić w czasie przeżywania okresu Wielkiego Postu, jest pytanie o czas wolny. Jak ten czas przeżywamy i czy umiemy go w sposób właściwy zagospodarować?
Co to właściwie jest czas wolny? Zwykle określamy go jako czas wolny od pracy zarobkowej i tych wszystkich niezbędnych powinności, jakie musimy wykonać wobec siebie, rodziny, bliźnich i społeczeństwa.
Daje się zauważyć, że współczesny człowiek jest wręcz pochłonięty sprawami zawodowymi. Gorączkowe zabieganie wokół pracy, powodowane troską o godziwe warunki bytu, potrafi skutecznie zająć całe życie człowieka. Dlatego też społeczne nauczanie Kościoła, podkreślając znaczenie ludzkiej pracy, równie jasno wskazuje na uprawnienia wszystkich pracujących do dysponowania czasem, który powinni wykorzystać na odpoczynek, życie rodzinne, religijne czy kulturowe. Człowiek chce ten czas wykorzystywać indywidualnie: poświęcić go czy to na zabawę, turystykę, sport, czy też na inne zadania, które wynikają z różnorodnych jego potrzeb.
Jest jednak rzeczą godną uwagi, że niektórzy dysponują dużą ilością czasu wolnego. Często stawiają oni pytania, jak ten wolny czas wykorzystać. "Mam tyle wolnego i nie wiem, co z tym czasem zrobić", "Przecież można się zanudzić na śmierć", itp.
Rzeczywiście, właściwy i godziwy sposób przeżywania czasu wolnego stanowi dla współczesnego człowieka ważny problem moralny. Dlatego Kościół podpowiada i zwraca uwagę na potrzebę właściwego przygotowania człowieka do przeżywania tego czasu, podobnie, jak przygotowuje go do pracy, czy innych obowiązków. Zadanie to staje jednak przede wszystkim przed rodzicami i wychowawcami.
Wracając do wątku przeżywanego obecnie Wielkiego Postu, warto zauważyć, że wszelkie nasze działania wobec siebie, wobec Boga i bliźniego, mogą realizować się zwłaszcza w tym czasie wolnym. Kiedy bardziej możemy pracować nad sobą, choćby poprzez gorliwszą religijność (uczestnictwo w nabożeństwach wielkopostnych), jeśli nie w tym czasie? Kiedy więcej modlitwy, refleksji i poukładania różnych trudnych spraw wobec Boga? Kiedy wreszcie więcej troski o bliźniego (np. odwiedzenie chorego, samotnego), jak nie w czasie wolnym od innych zajęć?
Wyrobienie w sobie nawyku dobrego i pożytecznego gospodarowania czasem wolnym będzie też korzystne dla nas samych. Prawdą jest, że nuda i pustka często dają okazję do zła, a wypełnienie czasu dobrymi czynami przynosi zwykle błogosławione owoce.