Inicjatorem nagrody Lubuski Samarytanin jest diecezjalne Duszpasterstwo Chorych i Służby Zdrowia. Nagrodę przyznano w 3 kategoriach:

Instytucje, stowarzyszenia, placówki medyczne

Stowarzyszenie św. Brata Krystyna w Gorzowie

Stowarzyszenie powstało w 1992 r. Działa ponad wszelkimi podziałami i jako organizacja współpracuje ze wszystkimi, którzy z dobrej woli pragną realizować statutową misję stowarzyszenia, tj. niesienie pomocy materialnej i duchowej potrzebującym pomocy. W jego ramach powstały jadłodajnie i 13 świetlic środowiskowych dla 300 dzieci. Przy stowarzyszeniu działają schroniska dla bezdomnych, noclegownie dla bezdomnych kobiet. Powstał również Ośrodek Pomocy Rodzinie i Osobom Uzależnionym. Ośrodek to także baza sportowa. Od 2005 r. rozpoczął swoją działalność Regionalny Ośrodek Społeczno-Zawodowy i Obywatelski, którego działalność jest ukierunkowana na nieodpłatną pomoc prawną. Od 2007 r. istnieje bezpłatna Lubuska Infolinia Obywatelska.

Stowarzyszenie Przyjaciół Osób z Zespołem DOWNA w Zielonej Górze

Stowarzyszenie działające od kilkunastu lat, zrzeszające ok. 50 rodzin niesie wszechstronną pomoc we wszystkich dziedzinach życia osobom niepełnosprawnym, zwłaszcza z zespołem Downa, osobom zagrożonym marginalizacją społeczną oraz ich rodzinom lub prawnym opiekunom.

Pracownicy służby zdrowia

Włodzimierz Janiszewski

Lekarz czynnie pracujący, pełny oddania, poświęcenia, o dużej wiedzy i wrażliwości. Społecznik, działał jako radny, a także w PCK, w „Powrocie z U” oraz w Okręgowej Izbie Lekarskiej. Jako edukator szerzy profilaktykę prozdrowotną dotyczącą higieny zdrowia, szczepień, uzależnień: od alkoholu, nikotyny i narkotyków, pisząc na ten temat artykuły oraz udzielając licznych wywiadów. Dr Włodzimierz Janiszewski całą dotychczasową pracą, działalnością społeczną i życiem potwierdził, że zawód lekarza to nie tylko dobrze wykonywane rzemiosło, ale misja, powołanie i poświęcenie.

Jacek Zajączek

Założyciel i pierwszy kierownik Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii w gorzowskim szpitalu. Oddany pacjentom dniem i nocą. Był kierownikiem Hospicjum św. Kamila. Jako lekarz OIOM stosował bardzo skuteczne, do dziś stosowane, uśmierzające ból zastrzyki. Zawsze pogodny, taktowny, otwarty na każdego chorego, zwłaszcza terminalnie. Zaangażowany w kształcenie młodego pokolenia lekarzy i pielęgniarek. Mówi, że medycyna tylko w podręcznikach jest łatwa, a w życiu nie. I że życie jest bogatsze niż książka. Obecnie pełni posługę lekarską w szpitalu w Drezdenku. Otwarty na potrzeby innych ludzi, zwłaszcza chorych.

Wolontariusz

Ludwika Kaczmarczyk

Z zawodu pielęgniarka. Pracę zawodową rozpoczęła 1 sierpnia 1967 r. Zawodowo pracowała przez 45 lat. Przez trzy lata na stanowisku pielęgniarki, sześć lat jako przełożona Lecznictwa Otwartego w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Międzyrzeczu. Przez 35 lat pełniła funkcję Pielęgniarki Naczelnej w tymże szpitalu. W pracy zawodowej p. Ludwice zależało przede wszystkim na tym, aby w jej zakładzie pracy była w pełni realizowana misja, czyli „zdrowie chorego najwyższym prawem”. Priorytetem stała się opieka nad pacjentem od urodzenia aż do śmierci. Obserwowała ludzi w terminalnej fazie choroby, którzy umierali w cierpieniach często samotnie i bez przygotowania na spokojne odejście. Studiując na Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu, widziała potrzebę, a zarazem konieczność sprawowania profesjonalnej opieki nad nieuleczalnie chorymi w swoim zakładzie pracy. Od 1989 r. rozpoczęła przygotowania do tej formy opieki. Na wstępie swojej działalności zorganizowała specjalistyczny kurs dla lekarzy, pielęgniarek i duchownych. W kursie poprowadzonym przez zespół szkoleniowy prof. Jacka Łuczaka z Poznania wzięło udział 146 osób. W 1994 r. obroniła z wynikiem bardzo dobrym pracę magisterską nt. „Moralne znaczenie opieki paliatywnej w życiu ludzi chorych na terenie Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej”. W grudniu 1994 r. zarejestrowała Stowarzyszenie Opieki Paliatywnej im. św. Pięciu Braci Międzyrzeckich, które jest organem wspierającym działania chorych terminalnie leczonych w Oddziałach i Hospicjum domowym. Do końca 2012 r. prowadziła Hospicjum Domowe. Od grudnia 1994 do lutego 2003 r. była pierwszą przewodniczącą Stowarzyszenia, a obecnie jest Członkiem Zarządu. Decyzją Wojewody Gorzowskiego z dniem 1 grudnia 1994 r. została powołana na członka Wojewódzkiej Rady Opieki Paliatywnej. Organizowała konferencje i szkolenia dla pracowników i wolontariuszy. Bardzo ważne stało się wspieranie rodzin, w których byli pacjenci chorzy na choroby nowotworowe. P. Ludwika ustawicznie poszerzała swoją wiedzę m.in. na Podyplomowych Studiach Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu na Wydziale Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu. Obroniła pracę podyplomową nt. „Wsparcie rodzin w opiece paliatywnej”. Od 2007 r. czynnie uczestniczyła w pracach komisji do spraw Opieki długoterminowej i paliatywnej działającej przy Okręgowej Izbie Pielęgniarek i Położnych w Gorzowie. Prowadziła wykłady z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej na kursach specjalistycznych i kwalifikacyjnych organizowanych przez Okręgową Izbę Pielęgniarek i Położnych. W 2000 r. z rąk bp. Adama Dyczkowskiego otrzymała statuetkę „Człowiek Człowiekowi”. Od 1989 r. działa charytatywnie, wspierając ubogich i potrzebujących najpierw w Parafialnym Zespole Charytatywnym, a od 2000 r. w Parafialnym Zespole Caritas, działającym przy parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Międzyrzeczu.

Anna Budynek

Wolontariuszka w Ośrodku Integracji Społecznej w Zielonej Górze. P. Anna od początku istnienia Ośrodka sprawuje opiekę nad chorymi. Koordynuje i organizuje wolontariat. Jest osobą godną naśladowania przez swoją postawę wobec chorych. Zawsze znajduje czas na rozmowę. Jest doskonałym nauczycielem. Uczy młodzież wolontariatu. Jest bardzo dużym wsparciem dla chorych. Wiąże się z nimi emocjonalnie, duchowo i przez modlitwę. Towarzyszy chorym za życia, ale również po śmierci. Jest obecna na ich pogrzebach. Niesie pomoc ludziom, zachęca słowem i postawą do dawania innym dobroci.