Rok Jubileuszowy to szczególny dar łaski Boga dla wszystkich ludzi wierzących. Był on niewątpliwie okazją, aby odnowić swoje życie, spojrzeć z innej perspektywy na dotychczasowe relacje z Bogiem, z bliźnimi i z samym sobą. Przy różnych okazjach prosiliśmy Boga o łaskę przemiany serc i uzyskanie odpustu zupełnego. Ostatnie jego miesiące były nie tylko okazją do posumowania skuteczności podjętych w tym czasie "akcji" duszpasterskich, ale przede wszystkim do szczególnego rachunku sumienia. Kiedy przeminie podniosła atmosfera jubileuszowych wydarzeń pozostanie codzienność, w której trzeba będzie pozostać wiernym odnowionemu przymierzu, otrzymanym łaskom i podjętym zobowiązaniom. Do dobrego przeżycia minionego roku namawiał nas Ojciec Święty, biskupi, kapłani. Owe zachęty spowodowały, że wielu ludzi zajrzało w głąb swojego sumienia. Kościół stał się odnowioną, wielką rodziną dzieci Bożych.

Obchody zakończenia Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 w naszej diecezji rozpoczęły się 5 stycznia 2001 r. uroczystą procesją z kościoła św. Katarzyny w Zamościu do katedry. W mroźny, styczniowy wieczór do kościoła rektoralnego przybyli wszyscy ci, którzy chcieli wykorzystać jeszcze jedną szansę, jeszcze jedną możliwość doświadczenia Bożego miłosierdzia, którzy przede wszystkim pragnęli podziękować Bogu za miniony Rok Jubileuszowy. Rok szczególny w dziejach chrześcijaństwa, rok całkowitego zawierzenia Bogu, rok modlitwy, rok pielgrzymowania do miejsc świętych. Przed kościołem ustawił się orszak procesyjny, żołnierze z pochodniami, by za chwilę wyruszyć do katedry, gdzie uroczystą Mszą św. ks. bp Jan Śrutwa zakończy Rok Święty. On również skierował do wszystkich zgromadzonych na Uczcie Eucharystycznej homilię. " Godzi się przypomnieć - mówił Ksiądz Biskup - że w tej chwili niejako razem z nami, zamyka Wielki Jubileusz cały świat katolicki. Jutro ostatnim aktem, będzie zamknięcie przez Ojca Świętego dzwi świętych. W tej chwili w stolicy chrześcijaństwa, w Rzymie, kardynałowie, legaci papiescy zamykają święte drzwi w trzech bazylikach większych miasta Rzymu". Kaznodzieja przypomniał przepowiednię kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia, dotyczącą trzeciego tysiąclecia i obecnego Papieża Jana Pawła II. W 1998 r. po wyborze kard. Karola Wojtyły na Papieża, Prymas Tysiąclecia powiedział do nowego Następcy św. Piotra: "Masz wprowadzić Kościół w trzecie tysiąclecie".

Kaznodzieja podkreślił, że nasze pokolenie jest szczególnie wybrane - ma szczęście żyć na przełomie wieków. Wszyscy chrześcijanie przeżywali mądrze, głęboko i pobożnie w duchu nawrócenia ten Święty Rok. "Dlatego dziękujmy Bogu za Wielki Jubileusz i za ten wielki pomysł Ojca Świętego - to przecież Ojciec Święty osobiście opracował wszystkie szczegóły na poszczególne lata przygotowania i na sam Rok Wielkiego Jubileuszu. (...) Dlatego dziękujmy Bogu za wszystkie łaski, jakie otrzymaliśmy. (...) Pierwszy piątek miesiąca, i nowego roku, i nowego stulecia i tysiąclecia zgromadził tu nas licznie, żeby ładnie zakończyć to, co ładnie umieliśmy zacząć. Bo nie sztuka zacząć, mówią mądrzy ludzie, sztuka ładnie zakończyć. I zdaje się, żeśmy tę sztukę zrozumieli. Po co ta nasza procesja, ta wędrówka? To jest przypomnienie naszego życia. Ono jest pielgrzymowaniem z ziemskiego domu do domu Ojca w niebie". Podkreślił także ogromną wartość Pisma Świętego, które jest jednym z największych skarbów, jakie posiadamy. Kolejnym największym skarbem Kościoła jest Chrystus w Eucharystii. "Tego Jezusa, który do nas mówi przez Boże Słowo, tego Pana Jezusa narodzonego w Betlejem, umęczonego na krzyżu, zmartwychwstałego w dzień Wielkanocny będziemy dziś brali z ołtarza. Weź do czystego serca i nieś przez życie, a tak dojdziesz do celu, jakim jest niebo, jak dzisiaj doszliśmy do celu idąc od św. Katarzyny w Zamościu do Matki kościołów w diecezji, jaką jest nasza katedra".

Na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Ksiądz Biskup dokonał krótkiego podsumowania minionego roku oraz wspomniał o planach na przyszłość. Swoje podsumowanie oparł na czterech podstawowych funkcjach Kościoła. Pierwszą z nich jest liturgia. W czasie Wielkiego Jubileuszu chwaliliśmy Pana, jak tylko potrafiliśmy Szczytem tego świętowania była koronacja obrazu Matki Bożej Katedralnej. Obecność Księdza Prymasa uświetniła tę uroczystość koronacyjną. "Trzeba czcić tę Matkę - mówił Ksiądz Biskup - ukoronowaną tutaj i we wszystkich innych obrazach w naszej diecezji. To jest też spojrzenie w przyszłość". Kolejna dziedzina, to przepowiadanie, składanie świadectwa, że Chrystus umarł i zmartwychwstał. "Całe nasze nauczanie, przepowiadanie, katechizacja, nasze trudy z rozprowadzaniem katolickiej prasy, z prowadzeniem radia katolickiego i tylu innych spraw. To wszystko mieści się w tej wielkiej martyrii, czyli składaniu świadectwa wobec świata, a zwłaszcza wobec ludzi słabej wiary, że Chrystus zmartwychwstał i jest naszym Panem. W tym roku, jaki się zaczął, chcemy to zaakceptować poprzez Synod Diecezjalny. (...) Synod porządkuje wszystkie te sprawy duszpasterskie, katechetyczne, sakramentalne, dyscyplinarne. To jest też spojrzenie na przyszłość". Trzecią dziedziną działalności kościelnej jest działalność służebna, charytatywna, działalność zmierzająca do pomocy bliźniemu - diakonia. Są różne przejawy tej działalności. Ksiądz Biskup przypomniał o wielkiej suszy na Podlasiu. Przede wszystkim podkreślił ogromną ofiarność naszych rolników na rzecz poszkodowanych. "Liturgia, martyria, diakonia, a jak się to uda, to będzie koinonia czyli wspólnota Kościoła, który zmierza z ziemi do nieba". Warto więc zadać sobie pytanie: Co mi dał Rok Łaski? Co zmieniło się w moim życiu na lepsze? Jedni są pełni radości, inni może czują wstyd, niepokój, ale wszyscy przeżywamy nadzieję i ufność w Boże miłosierdzie. Nigdy nie jest za późno na nawrócenie. Ojciec ciągle czeka na powrót marnotrawnego syna...