We wtorek 3 marca 2015r. rozpoczną się dwudniowe uroczystości pogrzebowe ks. inf. Józefa Sondeja. O godz. 17 w kościele pw. Chrystusa Króla w Rzeszowie rozpocznie się pierwsza Msza św. tzw. eksporta, później przez cały wieczór będzie można pomodlić się przy trumnie zmarłego.

W środę nabożeństwo w tym samym kościele rozpocznie się w południe, a potem nastąpi pochówek na cmentarzu Wilkowyja.

Wieczorem 28 lutego 2015 r., w przeddzień 101. urodzin, zakończył swe ziemskie życie ks. inf Józef Sondej, nestor rzeszowskich kapłanów, gorliwy duszpasterz, współtwórca kilku parafii rzeszowskich oraz inicjator wielu znaczących akcji duszpasterskich.

Był człowiekiem bardzo szanowanym i cenionym tak przez katolików, jak i przez ludzi dobrej woli, a nawet niewierzących. Jego długie życie rozpoczęło się 1 marca 1914 r. w Mazurach k. Raniżowa, w religijnej rodzinie wiejskiej Marcina i Rozalii Sondejów. Rodzice zaszczepili w nim głęboką wiarę oraz zapewnili mu solidne wykształcenie, uwieńczone egzaminem dojrzałości, złożonym w 1934 r. w I Gimnazjum w Rzeszowie. Następnie młody Józef, idąc za głosem powołania, odbył pięcioletnią formację w przemyskim Wyższym Seminarium Duchownym, przygotowując się do posługi kapłańskiej. Święcenia prezbiteratu otrzymał 25 czerwca 1939 r. w katedrze przemyskiej.

Swoją misję duszpasterską rozpoczął od pracy wikariuszowskiej we Frysztaku (1939-45). Później był wikariuszem i katechetą szkół średnich w Strzyżowie (1945-49), katechetą II Liceum Ogólnokształcącego w Rzeszowie (1 IV - 8 IX 1949) i katechetą w Zespole Szkół Budowlanych w Jarosławiu (do 1955 r.). W tym okresie jego posłudze towarzyszyły niezwykle trudne i niebezpieczne wydarzenia dziejowe, jakimi były druga wojna światowa i najcięższe represje komunistyczne, tzw. okres stalinowski. Położyły się one cieniem również na sferze wyznaniowej. Ks. Sondej nie zraził się jednak tymi przeciwnościami, ale z ogromną gorliwością i determinacją ukazywał wiernym drogę ku Bogu.

W październiku 1955 r. swoje losy związał z Rzeszowem, a zwłaszcza z parafią pw. Chrystusa Króla, w której podjął posługę proboszcza. Pełnił ją przez blisko czterdzieści lat, do 1994 r., czyli do chwili przejścia na emeryturę. Ten okres to dalsza walka z komunistami o prawa ludzi do wyznawania wiary. Skuteczną bronią ks. Sondeja w tej walce była gorliwa praca duszpasterska, obejmująca różne formy - nauczanie, szafarstwo sakramentów świętych, sprawowanie służby Bożej i prowadzenie licznych grup religijnych; dalej - troska o zaplecze materialne parafii (jego najważniejsze dokonania to m. in. rozbudowa kościoła parafialnego, budowa plebanii i domu katechetycznego) oraz tworzenie nowych struktur kościelnych. To ostatnie uwidoczniło się głównie poprzez organizowanie ośrodków duszpasterskich w nowo powstających na terenie jego parafii, a także w innych częściach miasta, osiedlach mieszkaniowych. Przy jego bezpośrednim współudziale powstało sześć takich ośrodków. Trzeba tu zaznaczyć, iż działania te prowadzone w okresie komunistycznym napotykały opór, a także represje podejmowane sukcesywnie przez ówczesne władze, m. in. był on stale inwigilowany, wielokrotnie przesłuchiwany i skazywany na karę grzywny.

Ks. Sondej podejmował także szereg działań na niwie ponadparafialnej, np. przez długi czas posługiwał jako dziekan dekanatu rzeszowskiego II (1966-94), współtworzył i wspierał działalność Duszpasterstwa Akademickiego (od 1970 r.), stworzył zaplecze materialne dla poradnictwa rodzinnego oraz dla Studium Katolickiej Nauki Społecznej Kościoła, sprawował opiekę duchową nad strajkującymi rolnikami, a w czasie stanu wojennego czynnie wspierał działaczy „Solidarności” i pomagał rodzinom osób internowanych.

Okres posługi proboszczowskiej zakończył w 1994 r., kiedy przeszedł na emeryturę. Nie zaprzestał jednak wówczas aktywności duszpasterskiej. Przez cały czas, aż do ostatnich dni życia, wspierał swoich następców w pracy parafialnej, udzielał się jako spowiednik, przewodniczył wielu uroczystościom na polu parafialnym i diecezjalnym, a jako ceniony kaznodzieja głosił Słowo Boże na licznych uroczystościach.

Warto tu nadmienić, iż zmarły Ksiądz Infułat był wielkim przyjacielem tygodnika „Niedziela”. Od momentu reaktywacji regularnie z niego korzystał, często powoływał się na zamieszczane w nim teksty, a także propagował go wśród wiernych. W ilości rozprowadzanych egzemplarzy jego parafia zajmowała poczesne miejsce w diecezji.

Niezwykła gorliwość ks. Sondeja, a zwłaszcza jego pobożność, oddanie Bogu i ludziom zostały docenione tak przez wiernych, którzy udzielili mu potrzebnego wsparcia i otoczyli szacunkiem, jak i przez władze zwierzchnie, co zaznaczyło się wielorakimi wyróżnieniami. Najpierw uczyniły to władze duchowne, które nadały mu m. in. tytuł prałata papieskiego (1977) i protonotariusza apostolskiego (1995), a następnie władze cywilne, np. od prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prof. Lecha Kaczyńskiego otrzymał Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (13 lutego 2008 r.), a od samorządu rzeszowskiego - tytuł Honorowego Obywatela Miasta (1995).

Sprawowane funkcje oraz otrzymane wyróżnienia nie wpłynęły w najmniejszym stopniu na zmianę jego postawy życiowej wyniesionej jeszcze z domu rodzinnego, postawy pełnej pokory, życzliwości i szacunku dla człowieka, oraz pogody ducha.

Aktywny był niemal do ostatnich dni życia. Jeszcze 24 lutego 2015 r. brał udział w sesji okolicznościowej poświęconej abp. Ignacemu Tokarczukowi na Wydziale Zamiejscowym KUL-u w Stalowej Woli. Wieczorem tego dnia stracił jednak przytomność i przewieziony został do Szpitala Wojewódzkiego nr 2 w Rzeszowie. Tam kilka dni później dokończył swoją ziemską wędrówkę, przechodząc przez bramę śmierci do życia wiecznego.