Jednym z owoców ostatniej pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski było wyniesienie do chwały ołtarzy czterech osób, wśród nich zakonnicy, s. Sancji Szymkowiak ze Zgromadzenia Matki Bożej Bolesnej. O tym, że błogosławieni są darem nie tylko dla najbliższej wspólnoty, która jest z nimi związana (np. dla wspólnoty zakonnej), ale i darem dla całego Kościoła, mogli się przekonać wierni z parafii pw. św. Jadwigi Śląskiej w Nieszawie, którzy w niedzielę 23 marca br. przyjęli do wspólnoty relikwie bł. s. Sancji.
Przypomnijmy nieco faktów z życia Błogosławionej: Janina Ludwika Szymkowiak, córka Augustyna i Marianny z Dachalskich, urodziła się w 1910 r. w Możdżanowie k. Ostrowa Wielkopolskiego. Po ukończeniu liceum humanistycznego studiowała romanistykę na Uniwersytecie Poznańskim. W lipcu 1936 r. rozpoczęła postulat w Zgromadzeniu Córek Matki Bożej Bolesnej (Siostry Serafitki) w Poznaniu, pierwszą profesję zakonną złożyła 30 lipca 1938 r. Przy obłóczynach otrzymała imię Maria Sancja. W zgromadzeniu pełniła różne obowiązki, była wychowawczynią, nauczycielką, tłumaczką, furtianką i refektarką.
Gdy wybuchła wojna, s. Sancja nie opuściła klasztoru. Otoczyła opieką osadzonych przez Niemców na terenie domu zakonnego jeńców wojennych z Francji i Anglii.
I to właśnie jeńcy, jako pierwsi, mówili o wielkości i świętości s. Sancji. Nie dane jej było przeżyć wojnę: była chora na gruźlicę gardła. Choroba wykryta w późnym stadium nie dała się uleczyć. S. Sancja złożyła 6 lipca 1942 r. śluby wieczyste, zmarła w niespełna dwa miesiące później, 29 sierpnia. Wkrótce pojawiły się świadectwa o jej świątobliwym życiu. Zaczęto szukać jej pośrednictwa i wstawiennictwa, stawała się orędowniczką wielu ludzi. Ostatecznie wyjątkowy dar życia s. Sancji potwierdził Kościół, wynosząc ją na ołtarze.
Uroczystość sprowadzenia relikwii bł. s. Sancji do Nieszawy zorganizowały pracujące tu siostry serafitki: s. Kinga Szelągowicz, s. Awentyna Bartkowiak i s. Noemi Wojtanowska wraz z proboszczem parafii - ks. kan. Wojciechem Sową. Wydarzenie zgromadziło licznych wiernych. W Liturgii uczestniczyli m.in.: przedstawiciele władz lokalnych z burmistrzem Andrzejem Nawrockim na czele, liczni dobrodzieje wspólnoty zakonnej i siostry zakonne z innych domów Zgromadzenia, wśród nich s. Lucencja Kuźnicka - dawna przełożona generalna, s. Fidencja Zych, s. Janina Krause oraz s. Asteria Grünberg i s. Makaria Żak, które przez pewien czas mieszkały w Nieszawie. W przekazaniu relikwii uczestniczyły także postulantki z Poznania. W uroczystości wzięła też udział s. Barbara Gierłowska ze Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi, diecezjalna referentka ds. zakonów żeńskich w diecezji włocławskiej.
Mszy św. przewodniczył biskup włocławski Bronisław Dembowski. Na początku przełożona Prowincji Poznańskiej, s. Cecylia Belchnerowska, przekazała Księdzu Biskupowi relikwiarz bł. s. Sancji, a sylwetkę Błogosławionej przybliżyła zgromadzonym s. Klaudia Filip, mistrzyni Postulatu w Poznaniu. Na zakończenie Mszy św. bp B. Dembowski przekazał relikwiarz przełożonej domu nieszawskiego, s. Kindze Szelągowicz. W znaku tym dokonało się nie tylko przekazanie relikwii wspólnocie zakonnej, ale i całej społeczności parafialnej. Wyraziło się to chociażby poprzez znak pocałunku relikwii.