Księżycowa poświata wdziera się przez okna do pomieszczeń, budynków, oświetla ulice, zakamarki. Złote gwiazdy spokojnie spoczywają na atramentowym niebie. Właściwie wszystko jest spokojne i normalne, a jednak...
A jednak teraz wielu z nas nie myśli o gwiazdach, o księżycu filuternie spoglądającym na świat. Wielu z nas zastanawia się, patrząc na rubinowe światełka latarni. Nad czym? Nad własnym życiem, nad ziemskim życiem Jezusa, nad jego hańbiącą śmiercią na krzyżu, nad Zmartwychwstaniem...
Krąg tych wydarzeń zamyka jedno tylko słowo, które rozpoczyna i kończy wiele zdarzeń i sytuacji, głęboko wpływających na nasze duchowe wędrówki, na nasze życie. Po prostu Wielkanoc.
W roku liturgicznym jest wiele okazji, by przełamać swój lęk, nawrócić się do Boga, pomóc innym, zacząć wszystko od nowa. Idealnym momentem na to, by zmienić swe postępowanie, oczyścić serce z grzechu i wypełnić pustkę Słowem Bożym, jest właśnie okres wielkanocny. To wtedy Syn Człowieczy oddał swe życie i umarł za nasze grzechy na krzyżu. Powinniśmy duchowo, godnie przygotować się do Zmartwychwstania Pana Jezusa - najważniejszego, a zarazem najszczęśliwszego wydarzenia. Chrystus pokonał śmierć. Raz jeszcze pokazał śmiertelnikom, że jest Synem Bożym. Czas ten jest dla chrześcijan naprawdę ważny.
Jezus przez własną Drogę Krzyżową i śmierć uczy nas pokory, wytrwałości, odwagi. Uczy, że aby trafić do Królestwa Niebieskiego, należy mocno, mocno zawierzyć Bogu. Przeżyjmy okres wielkanocny jak najpiękniej, dziękując przez modlitwę miłosiernemu Ojcu Niebieskiemu i Jezusowi za wszystko, co uczynili dla człowieka. Postarajmy się zachowywać Boże przykazania. Chciejmy pamiętać o ewangelicznym słowie, aby wcielać je w życie, stając się w ten sposób gorliwymi apostołami.
Nasze życie jest księgą, którą piszemy na co dzień. To właśnie w niej, musimy drukować: BĄDŹ DOBRYM CZŁOWIEKIEM!
Posłuchajmy tego wezwania i od dziś zacznijmy być dobrymi ludźmi, apostołami Jezusa, głoszącymi Jego prawdę i naukę.