Nawet reklamy w mediach nabierają przyspieszenia, bo przecież święta pojawiają się już przed uroczystością Wszystkich Świętych. Przez listopad i grudzień jesteśmy bombardowani kolędami, choinkami i różnymi rzeczami związanymi z Bożym Narodzeniem tak, że kiedy przychodzi czas świąt, to mamy dość i czekamy, aż miną.

A Adwent? Czas radosnego oczekiwania gdzieś umyka. Przechodzi obok nas. Nie jesteśmy w stanie zatrzymać się i przygotować na obchodzenie pamiątki przyjścia na świat Zbawiciela. A nie jest to zwykły czas. Jest dany po to, aby człowiek mógł na chwilę się zatrzymać. Spojrzeć na miniony czas. Adwent nie jest już jak kiedyś czasem pokuty, ale warto jednak powziąć jakieś postanowienia, które będą wzmacniały naszą miłość do Pana. Może potrzeba w codziennym zabieganiu pamiętać o słowach Chrystusa: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przyszedł na was znienacka; jak potrzask” (Łk 21,3).

Jesteśmy przywiązani do spraw doczesnych, które zasłaniają istotę Bożego Narodzenia, ale również zasłaniają nam perspektywę życia wiecznego. Dlatego to ostrzeżenie Jezusa jest bardzo aktualne w czasach współczesnych. Zastanów się! W ciągu dnia załatwiasz masę spraw. Biegasz do pracy, szkoły, sklepu. W pośpiechu jesz posiłek. Z bliskimi rozmawiasz przez SMS-y. Modlitwę odmawiasz byle szybciej, aby mieć już za sobą i móc spokojnie położyć się spać.

Może warto jednak w Adwencie trochę zwolnić? Znaleźć czas dla bliskich i przede wszystkim dla Boga, bo życie minie jak Adwent, którego może nawet nie zauważasz.