Jest to rękopis liczący 19 stron, oprawiony w twardą okładkę, który stanowi kronikę cudów i łask doznanych w tym mieście za wstawiennictwem Matki Bożej w latach 1676 – 1780 r. Natrafiłem na nie podczas kwerend archiwalnych materiałów do kultury muzycznej Jasnej Góry w XX wieku. Przyznam, że byłem bardzo wzruszony, gdy odnalazłem ten unikatowy dokument. Z Wieluniem bowiem związana jest moja młodość – to właśnie tam ukończyłem naukę w Liceum Społeczno-Prawnym i wiele czasu spędzałem na modlitwie w kościele popaulińskim św. Mikołaja oraz w kolegiacie pw. Bożego Ciała, gdzie znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Pocieszenia.

To w tym świętym miejscu dokonało się wiele cudów i znaków za wstawiennictwem Matki Pocieszenia. Maryja pociesza z macierzyńską miłością wszystkich, którzy Ją z wiarą wzywają. Dodaje otuchy i przynagla, aby nie dać się bez reszty pochłonąć i zrazić trudom obecnej godziny, lecz zmierzać wytrwale drogą dojrzałej wiary ku pełni spotkania z Bogiem w królestwie niebieskim. W tym sanktuarium każdego dnia pielgrzymi i mieszkańcy Wielunia proszą Matkę Pocieszenia o to, by wszyscy zniechęceni do życia, uciekając się do Boga przez Jej orędownictwo, doznali pokrzepienia, a wątpiący w swoje zbawienie – nabrali otuchy.

Ze względu na liczne świadectwa cudów i znaków prowincjał augustianów wydał w 1761 r. następujące rozporządzenie: „Gdy publicznie było wiadomo, że lud uciekając się w swoich potrzebach do Obrazu Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia w naszej świątyni Wieluńskiej otrzymywał liczne łaski jak również cuda od Boga Wszechmogącego przez wstawiennictwo tejże Najświętszej Panny, uważamy to za godne i sprawiedliwe, aby te rzeczy na Większą Chwałę Boga i na cześć Dziewicy Matki zostały przekazane potomnym: Przeto w niniejszym brzmieniu, powagą Naszego urzędu nakazujemy Czcigodnemu Ojcu Piotrowi Geszka, kaznodziei naszego Ordynariatu Wieluńskiego, aby bardzo pilnie o to zadbał. Aby poszczególne łaski i cuda otrzymane przy Obrazie Najświętszej Panny w naszej świątyni Wieluńskiej i te z nich, które są pod przysięgą przez Notariusza Apostolskiego uznane i zatwierdzone zebrał i w niniejszym zeszycie zapisał”. Dokument ten jest – jak do tej pory – jedynym znanym i zachowanym źródłem archiwalnym, które przedstawia kult cudownego obrazu Matki Bożej Pocieszenia w kościele Ojców Augustianów w Wieluniu i jako taki stanowi istotną podstawę do dalszych badań. W prezentowanej wyżej publikacji został umieszczony tekst literacki tego dokumentu z tłumaczeniem z języka łacińskiego na polski.

*Cytaty pochodzą z rękopisu Cuda…; pisownia oryginalna.

Cuda doznane przy Obrazie Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia w Wieluniu w latach 1676 – 1780
O. Nikodem Kilnar, paulin