11 lutego w kościele rektoralnym pw. św. Judy Tadeusza w Lublinie odbyła się potrójna uroczystość. Środowisko medyczne Szpitala Neuropsychiatrycznego im. prof. M. Kaczyńskiego przy ul. Abramowickiej, pracownicy i domownicy Środowiskowego Domu Samopomocy oraz członkowie Charytatywnego Stowarzyszenia Niesienia Pomocy Chorym "Misericordia", licznie zgromadzeni kapłani, siostry zakonne oraz wierni świętowali IX Światowy Dzień Chorego, odpust ku czci Matki Bożej z Lourdes, która jest także patronką tegoż kościoła oraz ogłoszenie nominacji prałackiej ks. Tadeusza Pajurka. W perspektywie tych wydarzeń, a także w intencji całej wspólnoty szpitala oraz zmarłych już rodziców ks. Tadeusza, Mszę św. odprawił bp Mieczysław Cisło. Na uroczystości przybyli także Prezydent Miasta Lublina Zbigniew Wojciechowski, Przewodnicząca Rady Miejskiej Helena Pietraszkiewicz, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Lublinie Antoni Rudnik, Prezes Izby Lekarskiej dr Stanisław Kamiński, zaprzyjaźnieni z Księdzem Prałatem goście z Niemiec i Anglii. Przybyła także rodzina ks. Pajurka, którą jako gospodarz i rektor kościoła przywitał wśród licznych gości na początku Liturgii.

W homilii Ksiądz Biskup mówił o godności osoby ludzkiej, a szczególnie człowieka cierpiącego, którą akcentuje w swym orędziu z okazji tegorocznego Dnia Chorego Jan Paweł II. Realizacja osoby ludzkiej następuje poprzez te wartości, które można streścić w jednym słowie miłość. Można twórczo siebie pozbawiać tego, co się człowiekowi należy tylko w miłości. Prawdziwa miłość jest natomiast ogołacaniem siebie, kiedy czynimy siebie bezinteresownym darem dla drugiego człowieka. Ten kto kocha, pragnie bardziej szczęścia drugiego człowieka niż szczęścia własnego. W ten dzień myślimy także o realizacji człowieka chorego. Ojciec Święty mówi, że nawet wtedy, gdy ogarnia człowieka niemoc ciała, czy duszy może on nadać pozytywny sens cierpieniu poprzez zespolenie go z krzyżem Jezusa Chrystusa. Dużą pomocą mogą tu być lekarze, którzy sami mogą być lekarstwem dla chorego, w sposobie odnoszenia się do swych pacjentów z miłością. W dzisiejszym świecie szczególnie brakuje nam humanizmu chrześcijańskiego, pochylania się nad potrzebującymi i chorymi. Wśród służących choremu człowiekowi są także kapłani, duszpasterze chorych, którzy przychodzą ze Słowem Bożym i pocieszeniem duchowym. To oni przynoszą naukę o Chrystusowym Krzyżu i pomagają pogodzić się z myślą: "Nie moja, lecz Twoja wola nich się stanie Panie".

W tej grupie znajduje się również ks. Tadeusz, który za poświęcenie dla ludzi chorych i Służby Zdrowia oraz działalność charytatywną został wyniesiony na wniosek abp. Józefa Życińskiego do godności Kapelana Jego Świątobliwości. Ks. Pajurek pochodzący z parafii Końskowola przyjął święcenia kapłańskie w 1980 roku. Po studiach doktoranckich w KUL, w 1985 roku został skierowany do pracy charytatywnej w diecezji. Następnie został referentem diecezjalnym ds. duszpasterstwa Pracowników Służby Zdrowia, kapelanem szpitala PSK 1 w Lublinie oraz opiekunem grupy Niepełnosprawnych "Siloe". Jest założycielem Stowarzyszenia " Misericordia", w którym zjednoczył lekarzy psychiatrów, aby społecznie pomagali ludziom chorym psychicznie. Za jego staraniem wybudowano też Ośrodek Rehabilitacji Osób z Zaburzeniami Psychicznymi. Przez 6 lat ks. Pajurek był Diecezjalnym Duszpasterzem Służby Zdrowia, a w 1996 założył wraz z lekarzami Archidiecezji Lubelskiej - odział lubelski Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich. Od 1998 roku pełni funkcję dyrektora ekonomicznego w Archidiecezji, przewodniczy zespołowi Duszpasterstwa Służby Zdrowia. Jest również duszpasterzem pracowników Pomocy Społecznej.

Po poświęceniu szat kanonickich i prałackich, uczestniczący w koncelebrze ks. prof. Jerzy Misurek i ks. Józef Łukasz ubrali ks. Tadeusza w szaty, będące przypomnieniem stanu kapłańskiego oraz zachętą do dalszej służby w Kościele Lubelskim. Były to pas - znak duchowej dojrzałości i panowania nad sobą, biała szata - znak kapłańskiej czystości, mantolet - znak łączności z Kościołem Powszechnym, pierścień - symbol wieczystego przymierza zawartego ze Zbawicielem w święceniach kapłańskich, biret - znak przynależności do stanu duchownego, krzyż - pektorał na znak uczestnictwa w owocach śmierci i Zmartwychwstania Syna Bożego.

Dopełnieniem uroczystości Dnia Chorego było udzielenie zebranym w kaplicy chorym sakramentu namaszczenia chorych. Na zakończenie Eucharystii przemówili dostojni goście, dzieląc się z zebranymi refleksjami na temat święta chorych, sensu cierpienia i naszego stosunku do ludzi cierpiących. Złożyli także gratulacje i życzenia Księdzu Prałatowi oraz podziękowania za 16 lat pracy na rzecz chorych i Służby Zdrowia.