Świętemu Cyrylowi przyszło żyć w trudnych dla chrześcijan czasach. Choć prześladowania ustały, Kościołowi groziło wewnętrzne rozbicie wskutek szerzących się herezji. Urodził się w Jerozolimie w pobożnej chrześcijańskiej rodzinie. Jako młodzieniec wstąpił do jednego z klasztorów w Palestynie, aby ćwiczyć się tam w ascezie. Pilnie studiował Pismo Święte oraz dzieła pisarzy kościelnych. W wieku ok. 19 lat przyjął święcenia diakonatu, a 10 lat później otrzymał święcenia kapłańskie. Jako kapłan z gorliwością przygotowywał kandydatów do przyjęcia sakramentu chrztu św. Zasłynął kazaniami, w których jasno i zrozumiale wykładał naukę o sakramentach. Z czasem dały one podstawę do powstania serii katechez dla katechumenów i ochrzczonych, które były bodaj pierwszym systematycznym wykładem nauki katolickiej.

Upłynęły może 4 lata od jego święceń kapłańskich, gdy został wybrany na biskupa Jerozolimy – w miejsce zmarłego bp. Maksyma. Ze względu na wielką rangę Jerozolimy, jako pierwszej stolicy biskupiej, wybór ten musiał zostać zatwierdzony przez synod w Konstantynopolu, cesarza oraz papieża, co też się stało.

Cyryl z całą gorliwością realizował posługę pasterską, o czym zaświadcza św. Bazyli Wielki. Zapał w połączeniu z przywiązaniem do prawdziwej wiary ściągnął na niego gniew arian. W tamtym czasie przedstawiciele nestorianizmu, monofizytyzmu czy szczególnie mocno rozpowszechnionego arianizmu nie ustawali w wysiłkach, aby pozyskać dla swoich błędnych przekonań jak najwięcej zwolenników. Ich poglądy podzielali niektórzy kościelni hierarchowie i kolejni cesarze. Sprzyjający arianizmowi Akacjusz, arcybiskup Cezarei, dołożył wszelkich starań, aby św. Cyryla, który odważnie walczył z herezjami, usunąć ze stolicy biskupiej. Wygnany hierarcha znalazł schronienie w Tarsie, gdzie z szacunkiem przyjął go tamtejszy biskup. Gdy synod w Seleucji potępił arianizm, Cyryl wrócił do Jerozolimy – po 9 latach banicji. Jego wrogowie nie ustawali jednak w wysiłkach, aby mu zaszkodzić. Pozyskali wsparcie kolejnego sympatyzującego z arianizmem cesarza i doprowadzili do wygnania Cyryla ze stolicy biskupiej, ale trwało ono zaledwie kilka miesięcy. Powróciwszy do Jerozolimy, przyszły święty przez następne 19 lat naprawiał duchowe szkody, które w jego diecezji poczynili heretycy. W tym czasie spisał większość swoich słynnych katechez. Gdy władzę cesarską objął Walens, zwolennik arianizmu, Cyryl po raz trzeci został skazany na banicję. Przez 8 lat tułał się po różnych diecezjach. Nie dożył powrotu od Jerozolimy. Święty ten stanowi przykład, jak należy wybaczać krzywdy i jak niezłomnie trwać przy wierze.