Okres Wielkiego Postu, czyli Przygotowania Paschalnego, każdego roku jest dla chrześcijan wezwaniem do pogłębienia wiary i odnowy życia religijnego. Kościół wzywa nas, żebyśmy zastanowili się głębiej nad naszym życiem i postępowaniem, zauważyli to, co dobre, ale także to, co prowadzi do złego, co jest szatańską pokusą. Trzeba, byśmy podobnie jak Pan Jezus powiedzieli zdecydowanie do złego ducha: " idź precz szatanie!" (Mt 4, 10), i by nasze serce otworzyło się na przypomniane nam dziś przez Chrystusa Pana przykazanie: "Pana, Boga swego, czcić będziesz i Jemu samemu służyć będziesz" (Łk 4, 8).

W tegorocznym okresie Wielkiego Postu wezwanie do odnowy ducha i umocnienia życia chrześcijańskiego winniśmy podjąć jako odpowiedź na szczególne dary, jakie nam przyniósł niedawno zakończony Rok Wielkiego Jubileuszu. Ojciec Święty w specjalnym liście skierowanym do członków Kościoła na zakończenie Roku Jubileuszowego wzywa nas słowami Pana Jezusa skierowanymi do pierwszych uczniów: "wypłyń na głębię", "duc in altum!" (Łk 5, 4). Piotr i jego pierwsi towarzysze zaufali słowu Chrystusa i zarzucili sieci. "Skoro to uczynili, zagarnęli (...) wielkie mnóstwo ryb" (Łk 5, 6). Wezwanie Pana "wypłyń na głębię" łączy Jan Paweł II ze wskazaniem zasadniczych kierunków działania Kościoła w rozpoczętym Trzecim Tysiącleciu. Celem tego działania jest, byśmy umieli przeciwstawić się dzisiejszym pokusom złego ducha i mocni łaską Zmartwychwstałego Zbawiciela służyli prawdziwemu Bogu, a przez to przyczyniali się do umocnienia w świecie Jego Królestwa Prawdy i Miłości.

Szczególnym zadaniem Kościoła jest prowadzenie jego członków do świętości. Odwołując się do nauki Soboru Watykańskiego II Ojciec Święty zobowiązuje nas, byśmy na nowo odkryli zawartą w tym nauczaniu prawdę, że wszyscy jesteśmy powołani do świętości, bo należymy do Boga, który jest "po trzykroć święty" (por. Iz 6, 3). Dar świętości zostaje ofiarowany każdemu ochrzczonemu, ale - jak pisze Papież - " Dar jednak staje się z kolei zadaniem, któremu winno być podporządkowane całe życie chrześcijanina: ´Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie´ ( 1 Tes 4, 3). To zadanie nie dotyczy tylko niektórych chrześcijan: ´wszyscy chrześcijanie jakiegokolwiek stanu i zawodu powołani są do pełni życia chrześcijańskiego i do doskonałości miłości´".

Przyjęcie prawdy o powołaniu każdego z nas do świętości jest brzemienne w skutki. Prawda ta bowiem - jak mówi Ojciec Święty - "wyraża przekonanie, że skoro chrzest jest prawdziwym włączeniem w świętość Boga poprzez wszczepienie w Chrystusa i napełnienie Duchem Świętym, to sprzeczna z tym byłaby postawa człowieka pogodzonego z własną małością, zadawalającego się minimalistyczną etyką i powierzchowną religijnością". Przypominając, że "Drogi świętości są wielorakie i dostosowane do każdego powołania", Papież stwierdza: "Dzisiaj trzeba na nowo z przekonaniem zalecać wszystkim dążenie do tej ´wysokiej miary´ zwyczajnego życia chrześcijańskiego. Całe życie kościelnej wspólnoty i chrześcijańskich rodzin winno zmierzać w tym kierunku" .

Na drodze do wypełnienia naszego powołania chrześcijańskiego, jakim jest wezwanie do świętości, trzeba spełniać istotne warunki życia religijnego, do których przede wszystkim należy modlitwa. Ojciec Święty zachęca nas mówiąc: "Modlitwy trzeba się uczyć, wciąż na nowo niejako przyswajając sobie tę sztukę od samego boskiego Mistrza, jak pierwsi uczniowie: ´Panie, naucz nas się modlić´ (Łk 11, 1). W modlitwie toczy się ów dialog z Chrystusem, dzięki któremu stajemy się Jego przyjaciółmi: ´wytrwajcie we Mnie, a Ja będę trwał w was´ ( J 15, 4). Ta wzajemność jest samą istotą, jest duszą życia chrześcijańskiego i warunkiem autentycznego życia duszpasterskiego".

Zwracam się do Was, Umiłowani Diecezjanie, byśmy wzięli sobie głęboko do serca te słowa Ojca Świętego i znaleźli w naszym życiu właściwe miejsce dla modlitwy indywidualnej i rodzinnej. Niech Wielki Post będzie okresem pogłębienia ducha modlitwy, a dla tych, którzy stwierdzają u siebie zaniedbania w tym względzie, niech będzie czasem powrotu do codziennego spotkania z Bogiem na modlitwie. Zwracam się szczególnie do rodziców, aby byli dla swoich dzieci wzorem, żeby wprowadzali w swoim domu zwyczaj codziennej modlitwy, zwłaszcza modlitwy wspólnej.

Życie chrześcijanina wymaga nie tylko modlitwy osobistej i rodzinnej. Niezastąpione znaczenie ma dla nas udział w sprawowanej przez Kościół liturgii, bo ona "jest szczytem, do którego zmierza działalność Kościoła, i jednocześnie źródłem, z którego wypływa cała jego moc". Jeśli określamy liturgię jako szczyt i źródło życia Ludu Bożego, to jako chrześcijanie winniśmy być świadomi, że szczególne miejsce zajmuje w niej niedzielna Eucharystia. Mówiąc o Dniu Pańskim, jakim jest niedziela, i o niedzielnej Mszy św. Ojciec Święty przypomina: " Od dwóch tysięcy lat rytm chrześcijańskiego życia wyznaczany jest przez pamiątkę owego ´pierwszego dnia tygodnia´ (por. Mk 16, 2. 9; Łk 24, 1; J 20, 1), w którym zmartwychwstały Chrystus przyniósł Apostołom dar pokoju i Ducha Świętego. Prawda o zmartwychwstaniu Chrystusa jest najgłębszym fundamentem, na którym opiera się chrześcijańska wiara (por. 1 Kor 15, 14) (...). Chciałbym raz jeszcze przypomnieć ( ...), że udział w Eucharystii powinien naprawdę być dla każdego ochrzczonego sercem niedzieli. Jest to powinność, której nie można pominąć, a przeżywać ją należy nie tylko jako wypełnienie przepisanego obowiązku, ale jako niezbędny element prawdziwie świadomego i spójnego życia chrześcijańskiego".

Właściwe przeżywanie niedzieli i udział w niedzielnej Eucharystii stał się z pewnością przedmiotem zastanowienia podczas naszych jubileuszowych misji i rekolekcji. Radujemy się, że są wierni, którzy doceniają znaczenie Mszy św. i w Eucharystii uczestniczą w każdą niedzielę i święta. Bogu dzięki, że w wielu parafiach w Roku Wielkiego Jubileuszu zwiększył się udział w niedzielnej Mszy św. połączony z przystępowaniem do Komunii św. Bardzo niepokoimy się jednak tymi, którzy nie doceniają niedzieli jako Dnia Pańskiego i zaniedbują się w uczestnictwie w niedzielnej Eucharystii. Narażają się oni przez to na osłabienie wiary, wewnętrznej więzi z Chrystusem i wspólnotą Kościoła. Może to w niedługim czasie doprowadzić do obojętności religijnej, jaka zabija ducha, i sprawia, że w człowieku osłabia się wrażliwość sumienia, że łatwo daje on posłuch fałszywym poglądom moralnym, a także doktrynom sekt, które coraz częściej podejmują akcję zdobywania sobie członków w naszym kraju.

Gorąco Was wzywam, Umiłowani Diecezjanie, a zwłaszcza proszę rodziców, nauczycieli i wychowawców, byście okazywali wielką troskę o poszanowanie niedzieli w rodzinach i naszym życiu społecznym, bronili jej przed sprowadzeniem do zwykłego dnia pracy, dnia zakupów albo tylko rozrywki. Niedziela powinna być dniem świętym, w którym uczestniczymy razem z społecznością wyznawców Chrystusa we Mszy św. i spotykamy się we wspólnocie naszych rodzin, by ożywiać tak nam potrzebną dziś więź jedności i miłości nierzadko nadwerężoną przez codzienne zabieganie i wyczerpującą pracę.

Pogłębiona modlitwa i świadome uczestnictwo w Eucharystii staje się dla nas źródłem nadprzyrodzonej mocy do budowania Kościoła jako wspólnoty i do wypełniania ważnego posłannictwa apostolskiego. Jako ludzie ochrzczeni i bierzmowani winniśmy przeżywać Kościół jako zjednoczoną przez Ducha Świętego wspólnotę uczniów Chrystusa, uczestniczyć w jej radościach, trudnościach i zadaniach i razem z Kościołem podejmować nową ewangelizację, której konieczność ukazuje nam Jan Paweł II. Jesteśmy bowiem powołani, by być świadkami i apostołami wiary w dzisiejszym świecie.

Narastająca w niektórych kręgach społecznych w Europie obojętność religijna, propagowanie stylu życia "tak jakby Boga nie było", a nawet wrogości wobec chrześcijaństwa, oraz dążenia do upowszechniania takich postaw w Polsce, jest wezwaniem dla tych, którzy doceniają wiarę i kulturę chrześcijańską, nie tylko do troski o pogłębienia wiary w swoim sercu, ale także do umacniania jej w wymiarze społecznym, a zwłaszcza w procesie wychowania młodego pokolenia. Dobro naszego narodu i dobro Europy wymaga, by życie człowieka, rodziny i społeczeństwa opierało się o sprawdzone wartości chrześcijańskie, gdyż one wprowadzają ład moralny, poszanowanie godności człowieka i rodziny i bronią tożsamości naszego narodu. Bez tych wartości grozi nam zło, jakiego już dzisiaj niejednokrotnie doznajemy.

W swoim liście wydanym na zakończenie Roku Wielkiego Jubileuszu Ojciec Święty szczególnie akcentuje potrzebę podejmowania dzieł czynnej i konkretnej miłości wobec każdego człowieka. Nikt nie powinien być pozbawiony naszej miłości, ale nie możemy zapominać, że Chrystus jest obecny w szczególny sposób w ludziach ubogich i " dlatego - jak mówi Jan Paweł II - wobec nich Kościół winien stosować opcję preferencyjną".

"W naszej epoce - pisze Ojciec Święty - wiele jest potrzeb, które poruszają wrażliwość chrześcijan. Nasz świat wkracza w nowe tysiąclecie pełen sprzeczności, jakie niesie z sobą rozwój gospodarczy, kulturowy i techniczny, który niewielu wybranym udostępnia ogromne możliwości, natomiast miliony ludzi nie tylko pozostawia na uboczu postępu, ale każe się im zmagać z warunkami życia uwłaczającymi ludzkiej godności. Jak to możliwe, że w naszej epoce są jeszcze ludzie, którzy umierają z głodu, skazani na analfabetyzm, nie mający dostępu do najbardziej podstawowej opieki lekarskiej, pozbawieni domu, w którym mogliby znaleźć schronienie? (...). Potrzebna jest dziś nowa ´wyobraźnia miłosierdzia´, której przejawem będzie nie tyle i nie tylko skuteczność pomocy, ale zdolność bycia bliźnim dla cierpiącego człowieka, solidaryzowania się z nim tak, aby gest pomocy nie był odczuwany jako poniżająca jałmużna, ale jako świadectwo braterskiej wspólnoty dóbr".

I w naszych wspólnotach parafialnych są ludzie potrzebujący pomocy. Wiele rodzin dotyka trudna sytuacja materialna. Wiąże się to często z brakiem możliwości pracy zawodowej. Trudności odpowiedniego wyżywienia i zabezpieczenia warunków rozwoju rodziny powodują u wielu osób przygnębienie, zniechęcenie i codzienny niepokój o przyszłość. Jesteśmy wdzięczni naszej diecezjalnej Caritas za szeroką działalność charytatywną, a także parafiom, które szukając sposobów przyjścia z pomocą rodzinom otwierają jadłodajnie dla biednych, świetlice parafialne dla dzieci i młodzieży z możliwością posiłku, organizują kolonie i półkolonie w czasie ferii i wakacji, pomagają w ciągu roku w dożywianiu w szkole dzieci z rodzin najuboższych.

Wiemy jednak, że nie zabezpieczy to do końca potrzeb rodzin dotkniętych bezrobociem i biedą i nie zlikwiduje wynikłych stąd problemów. Rozwiązywanie ich jest trudnym zadaniem władz państwowych i samorządowych. Trzeba nam jednak w okresie Wielkiego Postu przypomnieć sobie wezwanie Apostoła: "jeden drugiego brzemiona noście" (Ga 6, 2) i na płaszczyźnie kontaktów sąsiedzkich, w ramach możliwości indywidualnych i wspólnotowych, podejmować czyny miłości bliźniego wobec najbardziej potrzebujących i pokrzywdzonych.

Nauczanie Ojca Świętego zawarte w liście apostolskim na zakończenie Wielkiego Jubileuszu winno być przedmiotem refleksji w Wielkim Poście każdego z nas i istniejących w parafii wspólnot. Do myśli tych winniśmy wracać podczas rekolekcji wielkopostnych, homilii, nabożeństw Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali, spotkań formacyjnych. Zachęcam i zobowiązuję szczególnie duszpasterzy, katechetów duchownych i świeckich, wiernych odpowiedzialnych za Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, członków Akcji Katolickiej, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży i innych wspólnot, by dokładnie zapoznali się z treścią listu Ojca Świętego Novo millennio ineunte i zastanowili się wspólnie, w jaki sposób będą wprowadzać w życie zawarte w tym liście wskazania oraz nakreśli sobie konkretny program działania na najbliższe miesiące i lata.

Wskazania Ojca Świętego stają się zobowiązaniem także dla całej naszej diecezji, która w sobotę dnia 24 marca br. będzie uroczyście obchodzić IX rocznicę powstania. Diecezję legnicką powołał do istnienia Jan Paweł II w uroczystość Zwiastowania Pańskiego dnia 25 marca 1992 r. Ze względu na to, że w tym roku w dniu 25 marca przypada niedziela, w katedrze będziemy obchodzić rocznicę w sobotę tj. 24 marca o godz. 12.00. Zapraszam Was, Umiłowani Diecezjanie, do udziału w tej uroczystości. Wezmą w niej udział także zaproszeni goście z diecezji sąsiednich. Rocznica ta będzie dziękczynieniem Panu Bogu za to wszystko, co dzięki Jego pomocy, a także dzięki gorliwej pracy kapłanów, sióstr zakonnych i wsparciu wielu życzliwych ludzi świeckich potrafiliśmy uczynić dla dobra naszej wspólnoty diecezjalnej. Będziemy także prosić Ducha Świętego o światło i moc dla duchowieństwa i wiernych świeckich, byśmy wspólnie przyczyniali się do wzrostu życia chrześcijańskiego zgodnie ze wskazaniami, jakie daje nam na Trzecie Tysiąclecie Ojciec Święty. Proszę, by podobne modlitwy w intencji naszej diecezji były odprawione we wszystkich świątyniach w niedzielę 25 marca.

Na wielkopostny okres Przygotowania Paschalnego, na czas wzmożonej modlitwy, refleksji i nawrócenia polecam Was wszystkich, Umiłowani Diecezjanie, Matce Bożej Łaskawej najgłębiej uczestniczącej w zbawczej tajemnicy Krzyża i Zmartwychwstania. Niech Boże błogosławieństwo wspiera nasze wysiłki i nasze nadzieje.

Wasz Pasterz

Legnica, w Środę Popielcową , dnia 28 lutego 2001 r.