Jubileuszowym uroczystościom w niedzielę Zesłania Ducha Świętego przewodniczył abp Stanisław Budzik. Uświetnił je koncert orkiestry i chóru Jubilaeum pod batutą Tomasza Orkiszewskiego. Podczas Eucharystii młodzież przyjęła sakrament bierzmowania, a na zakończenie wspólnego świętowania metropolita poświęcił pamiątkową tablicę oraz krzyż jubileuszowy. Z okazji stulecia list gratulacyjny przesłał minister edukacji i nauki Przemysław Czarnek. Wójt gminy Ludwin Andrzej Chabros podkreślił, że parafia św. Wawrzyńca w Rogóźnie powstała jako pierwsza wspólnota rzymskokatolicka na terenie gminy. Uroczystości odbyły się z licznym udziałem parafian i gości, pocztów sztandarowych szkół i zastępów Ochotniczej Straży Pożarnej oraz przedstawicieli różnego szczebla władz i instytucji. – Msza św. jest dziękczynieniem Bogu za to wszystko, co dane było otrzymać w ciągu całego stulecia – powiedział proboszcz ks. Waldemar Taracha.

Język miłości

W niedzielę Zesłania Ducha Świętego abp Stanisław Budzik powiedział, że jubileuszowa uroczystość jest przypomnieniem, że „wszyscy odpowiedzialni za wspólnotę Kościoła lokalnego zostali kiedyś namaszczeni Duchem Świętym, aby żyć po Bożemu i iść za drogowskazami Bożego Ducha, który zapewne odnowi oblicze tej parafii, aby przez kolejne 100 lat trwała wiernie przy Chrystusie, Ewangelii i najcenniejszych wartościach, które dorośli przekazują młodemu pokoleniu”. W homilii ksiądz arcybiskup wskazał na znaki Zesłania Ducha: wicher, ogień i dar języków. Jak wyjaśniał, wicher odmienił życie Apostołów i skierował na nowe drogi młody Kościół chrześcijański; wywiał z serc lęk i niepokój, uczynił uczniów Jezusa odważnymi świadkami zmartwychwstania Chrystusa. Boży ogień rozpalił ziemię, zapalił ludzkie serca i oświecił umysły, by podążały drogą miłości i jedności. Dar języków pozwolił porozumieć się Apostołom ze wszystkimi, pokonać różnice wynikające z odmiennych narodowości, ras, poglądów. – Gdy ludzie wzajemnie się nie rozumieją, to znaczy, że brak im miłości i wiary. Miłość to język zrozumiały dla wszystkich, bo otwiera ludzkie serca. Wiara pozwala uznać w każdym człowieku brata i siostrę, syna lub córkę tego samego niebieskiego Ojca – powiedział abp Budzik. Zwracając się do młodego pokolenia podkreślił, że „świętość to nie dziwactwo, lecz najnormalniejsza normalność, której normą jest Ewangelia i odwaga budowania cywilizacji miłości”.

Rys historyczny

Poprzedniczką parafii w Rogóźnie była prawosławna czasownia św. Proroka Eliasza, filia monasteru w Jabłecznej. Prośbę o utworzenie na tym terenie parafii rzymskokatolickiej wystosowano już w 1919 r. do Powiatowej Rady Narodowej w Lublinie i Konsystorza Diecezji Lubelskiej. 7 czerwca 1920 r. Ministerstwo ds. Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego wydało zgodę na przekazanie kaplicy należącej wcześniej do mnichów prawosławnych w Rogóźnie na potrzeby nowej parafii. Ta została oficjalnie erygowana 8 czerwca 1922 r. przez bp. Leona Fulmana. Pierwszym administratorem i organizatorem wspólnoty został ks. Feliks Kasprowicz. Kościół poświęcono 23 lipca 1922 r. Z końcem 1922 r. parafia liczyła 2700 wiernych. Budowę obecnego kościoła pod kierunkiem proboszcza ks. Jana Chudzika rozpoczęto w 1983 r.; poświęcenia w 1990 r. dokonał bp Bolesław Pylak. Obecny proboszcz ks. Waldemar Taracha jest 10. proboszczem parafii; przez dekadę wraz z wiernymi podjął i zrealizował wiele inicjatyw i inwestycji.

Więcej na www.lublin.niedziela.pl