Hohenzollernowie – niemiecka dynastia wywodząca się ze Szwabii – między XV a XIX stuleciem wybiła się z grona książąt o znaczeniu regionalnym, sięgając najpierw po królewską koronę w Prusach, a potem po tron cesarski Drugiej Rzeszy. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich (m.in. w Brandenburgii, Ansbach, Prusach), a od 1871 r. – w Niemczech oraz Rumunii. Aż do upadku cesarstwa w listopadzie 1918 r. odgrywali bardzo istotną rolę w Europie, także, a może szczególnie, w naszej części kontynentu. Nie da się oddzielić historii Hohenzollernów od historii Prus, a historii Prus od historii Polski. Tym ważniejsza i ciekawsza jest lektura poświęcona tej dynastii. Dla Polski i Polaków Hohenzollernowie byli przeciwnikami, zaborcami, wrogami, którzy rozszerzali swoje państwo kosztem Rzeczypospolitej, oraz prześladowcami polskości. Książka ma charakter popularnonaukowy, napisana jest przystępnym językiem. Autor skupił się na tym, co dla nas najciekawsze: na brandenburskiej linii Hohenzollernów – losy szwabskiej i frankońskiej gałęzi potraktował pobieżnie.