Ks. Józef Czarnecki urodził się 14 marca 1890 r. we wsi Trzeciaków, par. Mełgiew, jako syn Stanisława i Anny Sztorc. Ukończył 4 klasy szkoły w Chełmie. W latach 1913-1920 studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. Po święceniach kapłańskich, które przyjął 14 czerwca 1920 r., był wikariuszem w Bełżycach. Od 30 stycznia 1928 r. do 1933 r. pełnił funkcje administratora parafii Czernięcin. W 1933 r. został proboszczem parafii Grabowiec.
Pierwsze lata wojny i okupacji ks. Czarnecki spędził w Grabowcu, mimo grożących mu niebezpieczeństw także ze strony nacjonalistów ukraińskich. Wraz z przedstawicielami miejscowej inteligencji, tj. wójta, kierownika szkoły podstawowej, kierownika apteki i innych na początku okupacji był założycielem zalążka Służby Zwycięstwu Polsce, późniejszej Armii Krajowej. O tym fakcie prawdopodobnie poinformował Gestapo jeden z mieszkańców Grabowca. Na skutek tego ks. Czarnecki musiał się ukrywać. Ktoś jednak musiał wskazać Niemcom miejsce, w którym się ukrywał, gdyż na początku czerwca 1942 r. "władze policyjne niemieckie zawiadomiły księdza administratora parafii Grabowiec, że ks. Czarnecki nie żyje". To tragiczne zdarzenie miało miejsce prawdopodobnie 6 czerwca tegoż roku, na trasie z Szystowic do Hrubieszowa, kiedy to ks. Czarnecki wieziony przez Niemców drogą leśną został "raniony śmiertelnie w toku ucieczki z niemieckiego samochodu".
Miejsce pochówku ks. Czarneckiego nie jest znane. Według relacji brata zamordowanego kapłana, został on pochowany na terenie wojskowego magazynu paliw, przy drodze z Trzeszczan do Nieledwi. Na cmentarzu parafialnym w Grabowcu znajduje się tylko symboliczna mogiła. W miejscowym kościele jest tablica ku pamięci parafian grabowieckich, pomordowanych w obozach niemieckich, na której widnieje także imię i nazwisko ks. Czarneckiego. Tablicę tę poświęcił 26 lipca 1948 r. biskup lubelski Stefan Wyszyński.