...jedyne w Polsce sanktuarium św. Walentego (na zdjęciu) znajduje się w Bieruniu Starym (diec. katowicka)?

Gdy w 1677 r. spłonął miejscowy kościół parafialny św. Bartłomieja, wszystkie obrzędy liturgiczne zostały przeniesione do małego drewnianego kościółka na cmentarzu. Kult św. Walentego był szeroko rozpowszechniony już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Święty Walenty był najodpowiedniejszym patronem kościoła zlokalizowanego w bliskości mogił tych, którym odmawiano zwyczajnego obrzędu pogrzebu. Były to wówczas osoby cierpiące na choroby umysłowe z objawami opętania, a za takie uznawano też chorych na epilepsję. Wstawiennictwu św. Walentego przypisuje się również ocalenie miasta od zarazy w 1831 r. Cudem ocalało też wyposażenie świątyni po dwóch pożarach w latach 70. ubiegłego wieku. Prace konserwatorsko-renowacyjne i całkowita odbudowa trwały 10 lat. W ołtarzu głównym znajdują się dwa obrazy patrona i jego relikwie. W 2015 r. świątynia została podniesiona do godności sanktuarium św. Walentego. Uroczystości odpustowe rozpoczynają się już 13 lutego procesją z kościoła parafialnego św. Bartłomieja, złożeniem kwiatów pod figurą św. Walentego oraz nabożeństwem z udziałem arcybiskupa. 14 lutego po Mszach św. wierni przemieszczają się na kolanach wokół prezbiterium i całują relikwie świętego.

Święty Walenty żył w III wieku, był biskupem Terni nieopodal Rzymu. Podczas prześladowania chrześcijan w 269 r. został osadzony w więzieniu za szerzenie religii zakazanej przez ówczesnego cesarza Klaudiusza II Gota. Bity i torturowany nie wyrzekł się swojej wiary. Według niektórych przekazów, św. Walenty uzdrowił ze ślepoty córkę więziennego strażnika, w innych opisywana jest historia uzdrowienia syna greckiego filozofa Kratona, który chorował na padaczkę. Legenda mówi natomiast, że św. Walenty sprzeciwił się edyktowi cesarskiemu o zakazie udzielania małżeństw i potajemnie błogosławił narzeczonych, dlatego czci się go jako patrona zakochanych. Świętego Walentego uznano za osobę niebezpieczną dla państwa i skazano na śmierć 14 lutego 269 r. /IC