Alojzy Guanella urodził się w miejscowości Franciscio Campodolcino w północnych Włoszech. W 1860 r. wstąpił do seminarium. Po święceniach kapłańskich, które przyjął w 1866 r., otrzymał parafię w Savogno. Następnie udał się do Turynu, gdzie przez rok pomagał św. Janowi Bosko w jego pracy nad opuszczoną młodzieżą. Założył szpital, który na wzór św. Józefa Cottolengo nazwał Małym Dziełem Opatrzności. Powołał do życia dwie nowe rodziny zakonne: Zgromadzenie Sług Miłości i Zgromadzenie Sióstr Córek Maryi Matki Bożej Opatrzności.

W 1905 r. Kalabrię nawiedziło potężne trzęsienie ziemi. W 1908 r. podobne nieszczęście spotkało Messynę. Alojzy ze swoimi duchownymi synami i córkami pospieszył z pomocą. Przygarniał bezdomnych, otwierał domy i przytułki-sierocińce dla młodzieży oraz inne placówki dobroczynne.

„Ludzkie i duchowe świadectwo św. Alojzego Guanelli jest dla całego Kościoła szczególnym darem łaski. W swoim ziemskim życiu odważnie i z determinacją żył ewangelią miłości (...). Dzięki głębokiemu i trwałemu zjednoczeniu z Chrystusem, w kontemplacji Jego miłości, ks. Guanella, prowadzony przez Bożą Opatrzność, stał się towarzyszem i nauczycielem, podporą i pociechą dla najuboższych i najsłabszych” – powiedział o nim Benedykt XVI.