Święty Wincenty urodził się w szanowanej i zamożnej rodzinie w Hiszpanii. Większość życia spędził w Saragossie – dlatego często nazwę tego miasta dodaje się do jego imienia – tam zdobył wykształcenie i został diakonem, ściśle współpracując z biskupem Waleriuszem. Był odpowiedzialny za opiekę nad najuboższymi, zarządzał majątkiem diecezji, a nawet wygłaszał słowo Boże w imieniu bp. Waleriusza, gdy ten zaczął mieć problemy z mową.

Początek IV wieku przyniósł falę okrutnych prześladowań chrześcijan. Dekret cesarza Dioklecjana, nakazujący ostateczną rozprawę z chrześcijaństwem, został błyskawicznie rozwieziony po najdalszych miastach imperium. Gdy trafił do Saragossy, rzymscy urzędnicy w pierwszej kolejności nakazali pojmać biskupa oraz diakona Wincentego. Tego ostatniego poddano wymyślnym torturom – chciano go zmusić nie tylko do wyparcia się wiary, ale także do wydania całego majątku wspólnoty wierzących w Saragossie. Wincenty nie uległ oprawcom, zachował wierność Bogu i nie wydał dóbr kościelnych. Po mękach został stracony. Zaraz po tych wydarzeniach wierni otoczyli go czcią w całej Europie – już w V wieku odnotowano istnienie kościołów pod jego wezwaniem. Mimo upływu wieków św. Wincenty pozostaje wzorem ofiarności i przykładem przewodnika w służbie drugiemu człowiekowi.

Święty Wincenty, diakon i męczennik ur. III wiek zm. 22 stycznia 304 r.