W czerwcu obchodzimy dwa wielkie święta. Święto Najświętszego Serca Jezusowego i Niepokalanego Serca Jego Matki, Maryi. Dwa Serca. Jedno zaraz obok drugiego.
Dlaczego serce? Serce jest fizycznym organem ludzkiego organizmu, ale także jest ono symbolem miłości. Bóg jest Miłością i Serce Jezusa wyraża, symbolizuje i uosabia tą Bożą Miłość. Ta Miłość jest wieczna, niestworzona i nieskończona. Tą Miłością Pan Bóg kocha w Trójcy Świętej siebie samego i całe swoje stworzenie. I czy to już nie wystarczy?
Dlaczego w objawieniach w Fatimie Pan Bóg żąda czci do Niepokalanego Serca Maryi?
Niepokalane Serce Maryi wyraża, symbolizuje i uosabia Miłość Bożą, ale już odbitą w stworzeniu, tak jak światło Słońca odbite jest w Księżycu. W Niepokalanym Sercu Maryi jest już element ludzkiej miłości, która jest ze swojej natury skończoną i ograniczoną miłością. Tylko Serce Jezusa świeci swoim własnym blaskiem.
Serce Maryi jest odzwierciedleniem ludzkiego, gdyż Ona jako Matka odkupionej ludzkości, w sposób najpełniejszy, w naszym imieniu wyraża wdzięczność Bogu. Naturą miłości jest udzielanie się z jednoczesnym oczekiwaniem i pragnieniem na odwzajemnienie. W Sercu Maryi Boża Miłość została przyjęta i odwzajemniona. Bez tego Miłość Boża w relacji do ludzkiej byłaby miłością samotną, nieskuteczną i niezrealizowaną. Wierzymy, że w Jej Niepokalanym Sercu wszyscy jesteśmy zanurzeni i przez Jej serce wyrażamy naszą ludzką miłość i wdzięczność wobec Boga.
Kult Niepokalanego Serca Maryi, ale bez relacji do Boga byłby bałwochwalstwem. Byłaby to cześć oddawana stworzeniu zamiast Bogu. Wierzymy jednak, że oddając cześć Niepokalanemu Sercu Maryi, tym samym oddajemy cześć Sercu Bożemu, które w Jej Sercu najdoskonalej się odbija.
Tym, którzy oddają cześć Niepokalanemu Sercu Bożemu i Niepokalanemu Sercu Maryi Pan Bóg obiecuje wielkie łaski, a ponadto swoją skuteczną pomoc w drodze do nieba. Przez francuską zakonnicę św. Małgorzatę Chrystus oznajmił: "Obiecuje ci w nadmiarze miłosierdzia mego Serca, że tym wszystkim, którzy przez dziewięć z rzędu pierwszych piątków miesiąca przystąpią do Komunii Świętej wszechmocna Miłość tego Serca da ostateczną łaskę pokuty tak, że nie umrą w stanie niełaski, ani bez potrzebnych im sakramentów świętych, i że Serce moje będzie dla nich bezpieczną ucieczką w godzinę ich śmierci".
W Fatimie, czcicielom swojego Niepokalanego Serca Matka Boża obiecuje: "Przekaż wszystkim, że w godzinę śmierci obiecuję przyjść ze wszystkimi łaskami potrzebnymi do zbawienia tym, którzy w pierwsze soboty pięciu po sobie następujących miesięcy wyspowiadają się, przyjmą Komunię Świętą, odmówią cząstkę Różańca i będą Mi towarzyszyć przez kwadrans, rozważając 15 tajemnic różańcowych na intencje zadośćuczynienia".
Można więc powiedzieć, że wszyscy którzy godnie odprawili jedno z tych nabożeństw - wyprosili sobie u Boga dar wiecznego zbawienia. Dlaczego z nich nie skorzystać? Czy jest coś ważniejszego od zbawienia? Chrystus uczy: "Cóż za korzyść odniesie człowiek choćby cały świat zyskał, jeżeli siebie zatraci".