Czy współczesny człowiek, czy my klerycy, przygotowujący się do życia zakonnego, potrafimy sprawić komuś radość, nie licząc na żadną zapłatę ani nawet na najmniejszy dowód wdzięczności?
Nasze wizyty w rzeszowskim Domu Pomocy Społecznej przy ul. Powstańców Warszawy dowodzą pragnienia takiej postawy. W ośrodku tym przebywają kobiety niepełnosprawne intelektualnie. Atmosfera i stosunki panujące w tym domu nie przypominają utartych stereotypów, jakie krążą o takich ośrodkach. Jest to ogromna zasługa całego personelu tam pracującego wraz z dyrektor Jadwigą Gładką. Każda nasza wizyta jest przez mieszkanki bardzo oczekiwana. Staramy się przygotować krótki program związany tematycznie z okresem roku liturgicznego. W skład takiego programu wchodzi zawsze jedna lub kilka scenek rodzajowych oraz krótkie modlitwy.
Na nasze majowe spotkanie przygotowaliśmy program o tematyce maryjnej, akcentując rocznicę objawień fatimskich 13 maja. Po skończonym programie widzieliśmy w ich oczach ogromną radość ze wspólnej modlitwy, a także szczęście, że chcieliśmy je odwiedzić i spędzić z nimi trochę czasu.
Te spotkania wnoszą bardzo wiele również w nasze życie. Uwrażliwiają nas na potrzeby wszystkich ludzi, nie tylko zdrowych, ale zwłaszcza na tych szczególnie umiłowanych przez Boga - na chorych i cierpiących. To właśnie od tych osób możemy uczyć się życzliwości, szczerości, prostoty i wielu innych wspaniałych cech.
Wtedy uświadamiamy sobie, że w życiu nie liczą się tylko zyski ekonomiczne, uznanie w oczach innych, lecz także takie wartości jak bezinteresowność, pomoc potrzebującym, które przyczyniają się do stawania się lepszymi.
Minął czerwiec, wszyscy uczniowie otrzymali świadectwa ukończenia klasy lub szkoły. Dla nas nowicjuszy także skończył się rok pogłębiania wiedzy ogólnej i duchowości naszego zakonu przed następnym etapem naszego życia.
Nauka, uczestnictwo w nabożeństwach w kościele naszej parafii św. Józefa Kalasancjusza, pomoc liturgiczna w czasie nabożeństw, wspólnotowa modlitwa i medytacja to nasza osobista formacja. Wdzięczni Bogu za wszelkie łaski uzyskane w tym roku, za dobroć okazywaną nam przez parafian, za troskę naszych opiekunów duchowych, z wielką radością uczestniczyliśmy w procesji Bożego Ciała, wędrując między domami.