Śmierć założyciela i lidera Konfederacji Polski Niepodległej Leszka Moczulskiego z pewnością zachęci do baczniejszego zwrócenia uwagi na wydaną mniej więcej w 45. rocznicę powstania organizacji monograficzną pracę Grzegorza Wołka. Warto to zrobić, żeby sobie przypomnieć/dowiedzieć się o istnieniu organizacji, która szczególnie tuż przed Sierpniem ’80 i w czasie „karnawału” lat 1980-81 odgrywała istotną rolę jeśli nie w polityce polskiej, to przynajmniej w aktywizacji ówczesnej opozycji. Na wielu ogromny wpływ miał tekst Leszka Moczulskiego Rewolucja bez rewolucji – nieoficjalny program KPN, najważniejszy tekst opozycji niepodległościowej lat 70. XX wieku.

Co scalało działaczy KPN? Na pewno idea niepodległości Polski, na którą wielu w tym czasie Konfederacja uwrażliwiła. Na pewno stosunek do Józefa Piłsudskiego. Ale prawdziwym spoiwem – ocenia autor monografii – był Leszek Moczulski. Konfederacja Polski Niepodległej od początku była partią wodzowską. To lider wyznaczał kierunek i politykę kadrową partii. I doprowadzał do odejścia oponentów. Ciekawa jest ocena tego, jaki wpływ na doprowadzenie do odzyskania niepodległości miał KPN.

Partia Moczulskiego nie odegrała głównej roli w upadku PRL, nie stała się też beneficjentem przemian politycznych. Rola sprawcza polskiej opozycji (nie tylko KPN) w wydarzeniach 1989 r. nie była tak wielka, jak chcieliby ją widzieć niektórzy działacze – uważa Grzegorz Wołk.